Precies Saskia, kom er maar eens voor te staan!
Zou het een van mijn dieren zijn, dan zou ik zeggen: ''het is goed zo, maatje, hier hoef jij van mij niet doorheen, ik laat je gaan''
Maar ik het geval van Ol Boy... pffff, moeilijk hoor! Hij heeft nooit iets gehad, hoorde bij niemand, was altijd alleen, en nu gaat hij sterven.
Ik kan het me zo goed indenken dat ik in die laatste uren die hem nog resten, ik zo graag nog lieve woordjes tegen hem zou willen zeggen, hem zachtjes aaien, hem aankijken, troosten. Misschien om het nog een klein beetje goed te maken.
Hoe dan ook, Ol Boy is inmiddels weer vrij zoals bij het uitstrooien werd gezegd!
En aan de andere kant van de wereld,, zijn er tranen om hem gevloeid, dat is toch wel bijzonder!