Kattenvraag, mag het even hier ?

Hoi,

Sorry dat ik hier een kattenvraag stel maar ik ben verder niet actief op een kattenforum ofzo. Als het niet mag, excuses dan.
Onze poes is 17 jaar oud. Ze wordt steeds magerder, is onzindelijk, ze plast en poept werkelijk overal :-(
Daarnaast miauwt ze de hele nacht, om gek van te worden.
We denken dat ze dement is. Nu denken we erover om haar in te laten slapen, ze zit ook maar heel de dag een beetje voor zich uit te staren. Maakt geen blije indruk.
Het is een hele bange kat en eigenlijk wil ik haar niet belasten met allerlei onderzoeken bij de dierenarts. Mocht hier iets uitkomen is het bijna onmogelijk om medicatie toe te dienen. Dat geeft haar dan ook weer veel stress.
Maar dan denk ik weer dat ik niet voldoende heb gedaan om haar misschien nog beter te maken.
Het is zo moeilijk. Wat zouden jullie doen in deze situatie ?

Hallo Danielle,


Plassen en poepen buiten de bak kan duiden op blaasproblemen en de daarbij horende pijn en stress en kan gemakkelijk verholpen worden: Probeer van die plastic korreltjes in de kattenbak te doen, mocht ze er onverhoopt toch gaan plassen dan kun je dit opzuigen met een spuitje en door de dierenarts laten controleren. De kat ondervind hier geen stress van en indien noodzakelijk kun je medicijnen via het eten toedienen.

Het miauwen kan duiden op pijn en mogelijk gelinkt worden aan de onzindelijkheid. mager worden en voor zich uit zitten staren kan allemaal een gevolg zijn van een ernstige blaasonsteking dat ontzettend veel energie en stress kost bij de kat.

De plastic korreltjes kun je meestal bij de dierenarts zelf verkrijgen, vraag daarbij een 15 ml spuit en haal bij de apotheek een urinepotje. Zuig de urine op en breng het potje dan naar de dierenarts deze kan middels teststaafjes controleren of iets in de urine zit wat er niet in hoort.

Gr Sjattukuh

hallo Danielle
jouw beschrijving van de problemen komen mij helaas heel bekend voor ,dit is idd dementie met waarschijnlijk ook nog een medisch probleem ,toen onze Simba deze verschijnselen kreeg heb ik samen met de dierenarts besloten om hem geen nare onderzoeken meer te laten ondergaan met het resultaat evt een half jaartje langer leven, ik wens je heel veel sterkte en wijsheid bij je besluit

Bedankt voor jullie reacties. We hebben het met onze andere kat ook gehad. Die was ook dement. Die is nog wel maar de dierenarts geweest. Allerlei onderzoeken, er was niets aan de hand. Een week later lag hij dood op de stoep. Hij heeft dus een hoop stress gehad voor niets. En dat wil ik niet. Maar het is een moeilijk besluit. De urine is wel onderzocht, het is geen blaasprobleem.

Moeilijk is dat he, ik kan je helaas niet helpen.
Zijn de nieren ook nagekeken dmv bloedonderzoek?
Al is dat bij een toch al bange/stressige kat ook niet echt fijn om te doen, ze raken er alleen maar meer van over de zeik.

Wij hebben ook een kat van een jaar of 17.
Al een aantal jaar nierpatiënt, zeer moeilijke eter ook.

Ze wil ook altijd eten, maar als ik het geef neemt ze een likje en loopt weer weg. Om een kwartier later weer om eten te zeuren.
Soms krijgt ze dus ook wel eens een likje boter of een plakje worst. Dan krijgt ze in ieder geval iets binnen.

Ze drinkt wel veel, héél veel! En ja, dat moet er allemaal uit, dus na een dag ziet de kattenbak eruit of er van een hele week plas in ligt...
Ik moet elke dag de bak schoonmaken, anders plast ze elders; bij voorkeur op Mellow haar dikke kussen of onder/in de tv kast :-/

Het mauwen herken ik ook. En hoe! Zij is altijd beneden 's nachts (ze snurkt namelijk ook heel erg ), maar als ik haar dan hoor mauwen is het net of ze naast mijn oor staat.
Gaat ook lang door, ik vraag me dan altijd af of ze pijn heeft, of ze honger heeft of dat ze misschien totaal in de war is, de weg kwijt. En ja, ik vraag me ook heel vaak af of ze nog wel gelukkig is zo.

Ze is van een 'iets te zwaar' naar 'veel te licht' gegaan (woog ooit 4 kilo, nu nog maar 2,8 kilo).

Is een aantal keer bloed afgenomen, de waarden worden steeds slechter.
Laatste keer bij de dierenarts was een maand of 3 terug. Zij heeft toen ook aangegeven dat het geen zin heeft om weer bloed af te nemen, dit geeft Puk alleen maar stress en het verandert niks aan de zaak.
Ook zei ze dat het nu belangrijker is dát ze eet dan wát ze eet (nierdieet moet ze namelijk ook niet meer).
Er zijn andere opties, maar om Puk nou zoveel stress te bezorgen dat wil ik niet en zeker niet om haar leven misschien een jaar te kunnen rekken.

Wanneer het einde komt is zó moeilijk. Zelf zal ze niet gaan, dus ik zal ooit die beslissing moeten nemen. Maar ja, wanneer is dat? Stiekem heb ik dus ook nog steeds de hoop dat ze gewoon een keer lekker gaat slapen en niet meer wakker zal worden (hoe moeilijk ik dit ook zal vinden).

Hoi Daniëlle,
Mijn (jonge) kat heeft vroeger altijd gekampt met blaasproblemen, sinds dien we overgestapt zijn op blaasondersteunend (S+O) voer is alles opgelost, misschien kan je dat eens proberen als aanvulling op alle hierboven gegeven tips?

Oh ik lees net dat het geen blaasprobleem is
sorry sorry, mijn ipad laat soms niet alle reacties..
heel veel sterkte!

Ik heb net overleg gehad met de dierenarts. Hij zegt of onderzoeken en dan medicatie als er iets uitkomt. Of inslapen. Tja, Mijn gevoel zegt eigenlijk dat ik haar moet laten gaan. Van eventuele medicijnen wordt ze ook niet happy. Als ik haar alleen maar wil pakken krabt ze me al. Ik ben bang dat het een dagelijkse strijd gaat worden om er iets in te krijgen. Wil ik dat ? Nog belangrijker, wil de poes dat ?
Maar dan denk ik weer dat ze me bij de dierenarts wel een beul zullen vinden.... Of ben ik dat dan als ik besluit haar in te laten slapen ?
Sorry voor mijn gezeur hoor

Ik zou het zo'n oude kat niet aandoen om haar laatste maanden tot een strijd te maken om er maar medicijnen in te proppen.
Poes boos op jou, haalt je gezicht open, jij boos op poes (want je wang hangt in reepjes) en wat schiet je ermee op? Een verlenging van 3 maanden? Misschien een half jaar?

Een beul ben je zeker niet, dat je hier al zo over nadenkt zegt genoeg.
Je bent pas een beul als je denkt 'he, poes is oud en lastig, ik gooi haar wel op straat en zoek het maar uit', dán ben je een beul.

Als jij het gevoel hebt dat ze niet meer gelukkig is en je wil haar ook geen extra stress bezorgen om haar leven iets te verlengen dan is dat in principe al genoeg.

Je neemt zo'n beslissing sowieso niet van de ene op de andere dag, daar gaat heel wat denken, zorgen en (in mijn geval) tranen aan vooraf.

ik kan je niet zeggen wat je moet doen , alleen dat je gewoon moet doen wat je hart je ingeeft , jij alleen kent je kat het beste en alleen jij kan een beslissing nemen , twijfel zal je altijd houden , Simba is nu 2 jaar weg , hij was 19.5 , en nóg denk ik wel eens "had ik niet ?....."

ps , niemand zal je een dierenbeul vinden , wat je ook beslist ! jij hebt immers het beste met hem voor !

Blaasproblemen zijn al uitgesloten zoals ik hierboven lees. Ik denk dat je je kat het beste kent en weet waar je haar wel of geen een "plezier" mee doet. De kat is immers al 17 jaar. Kijk naar de levenskwaliteit van de poes, teveel aanrommelen op deze leeftijd lijkt mij geen pretje voor haar en de onderzoeken die verricht zouden moeten worden gaan vaak gepaard met een hoop stress, te meer natuurlijk met een kat die zich niet eens laat oppakken.

Ook al zou je haar laten onderzoeken, je zegt zelf al dat evt. toedienen van medicatie en de bijkomende stress van de gehele situatie haar geen goed doet en daarbij de stress een obstakel zou kunnen worden vwb evt. verbetering in haar gezondheidstoestand.

Nogmaals je kent haar het beste en ik kan je niet meer als adviseren om je gevoel te volgen. Veel sterket met het nemen van een besluit welkde deze ook zal zijn.

gr Sjattukuh

Blaasproblemen niet, maar hoe zit het met de nierfunctie?
Ik zou op die leeftijd ook aan 'niersparende' voeding denken; dit is gewoon 'het' probleem bij alle katten die oud genoeg worden.
Een kat vertelt ook minder dan een hond he...

Ik zou iets voor de nieren vragen, eventueel toch wat dieetvoeding, en als je de poes echt nog even wil vertroetelen, dan kook je wat kip of vis voor d'r.
Ik weet ook dat ze niet het eeuwige leven heeft, maar zo voel je je misschien wat minder 'schuldig' als het echt niet meer gaat.(al moet je je niet schuldig voelen)

Sterkte

Pffff, ik heb zojuist een afspraak gemaakt bij de dierenarts. Ik hing nu al huilend aan de telefoon We laten haar inslapen. Ik moet aan het dier denken en niet aan mijn eigen verdriet. Zo kan het niet langer en gaan rommelen met medicijnen, het voelt niet goed.
Bedankt voor al jullie reacties !

Heel veel sterkte toegewenst de komende tijd. Jij weet als geen ander wat het beste is voor je poes.

Heel veel sterkte.
Toch denk ik dat je de juiste beslissing maak uit je berichten te lezen.

17 jaar is een hele mooie leeftijd.
Het liefst zou je ze nog een paar jaar extra hebben. Afscheid nemen valt altijd zwaar.

Houden van is ook loslaten.

Heel veel sterkte!

Als het een kat is die erg veel last heeft van stress zou je kunnen kijken of het ook mogelijk is om haar thuis in te laten slapen. Dan is ze in haar eigen omgeving en dat geeft veel meer rust. Het enige nadeel is dat hier een prijskaartje aan hangt en je moet dat wel kunnen betalen. Wij hebben het met onze kat met kanker gedaan, maar met de kat daarvoor niet, omdat we het gewoon niet konden betalen. Je hebt namelijk ook de kosten van de dierenambulance voor het ophalen van de kat of je moet haar zelf naar het crematorium willen brengen.
Heel veel sterkte de komende periode en vooral niet twijfelen aan jezelf. Je bent geen beul, je bent een dierenliefhebber. Dat bewijs je doordat je aan de kat denkt en niet aan jezelf. Als je voor jezelf zou kiezen, zou je je kat laten leven hoeveel pijn en ellende ze ook heeft. Eigenlijk moet je trots op jezelf zijn omdat je zo sterk bent deze zware beslissing te nemen, maar dat is erg lastig in deze situatie.

Heel veel sterkte!
Dappere beslissing, moeilijk, maar wel goed.
Het moet wel leuk blijven en als je ziet dat het gewoon niet goed gaat met een dier en onderzoeken en medicijnen gewoon geen optie zijn (ivm overmatige stress) dan is dit, ook gezien de leeftijd van poes, een juiste keus.

Geniet nog maar even lekker van het poezebeest, maak nog wat foto's, geef hem iets lekkers te eten en knuffel hem extra veel.

heel veel sterkte lieverd , je bent een topbaas !!!

(even onder eigen profiel omdat er problemen zijn met wissel naar moderatorprofiel)

Op de HondenPage worden niet hondgerelateerde topics normaal gesproken gesloten en verwijderd met zoals in geval van een kattenvraag verwijzing naar een kattenforum. Wij hebben ten aanzien van dit topic besloten om bij uitzondering, gezien de dringende vragen en best beladen onderwerp, dit topic open te laten voor advies en steun.

Inmiddels heb ik gelezen dat je heel moedig de knoop doorgehakt hebt. Ook vanuit ons team heel veel sterkte gewenst.

Flink van je Daniëlle
veel sterkte!
17 jaar is een gelukkig en gezond leven geweest!

Hoi,

Het is gebeurd, poes is niet meer :-(
Tranen met tuiten maar ergens ook een soort opgelucht gevoel. Ze heeft nu geen ellende meer. De dierenarts vond het een goed besluit. Maar wat is het vreselijk moeilijk om te doen. Ik heb haar constant geaaid en tegen haar gepraat. Hopelijk heeft ze gevoeld dat het goed was zo.
Bedankt allemaal voor jullie adviezen en steun. Moderators, bedankt dat dit topic hier mocht staan, het heeft me geholpen de juiste beslissing te nemen.
Nu nog tijd om het een plekje te geven.

Lieve Poe, rust zacht, hopelijk ben je nu weer bij je maatje.

Heel veel sterkte Daniëlle...is zo moeilijk...ze weet dat je er voor haar was...vrede heeft ze nu...

kan ook aan haar blaas of nieren liggen (omdat ze zo mager is geworden maar dat kan ook weer zijn dat ze slechter eet en/of drinkt wat weer ook een gevolg kan zijn van tandproblemen) of mss wel een combi van alle 3 (incl dementie)

17 is voor veel katten al een oude leeftijd.

ik vermoed, maar dit is blind afgaand op je verhaal, dat je er idd goed aan doet het dier te laten gaan, zonder onderzoeken etc.

Als je bij de DA komt voor het spuitje en die bekijkt haar zo eens en zegt 'appeltje eitje' zo opgelost
maar daar zou ik niet op hopen...

ik vindt dat je haar, poezen persoontje, heel waardig benaderd in deze setting (door niet haar allemaal overbodige stres en poespas door te laten maken wat je nooit aan haar duidelijk zal kunnen maken waar dat nodig voor is)

heel veel sterkte, het blijft altijd een hele moeilijke beslissing,