Afscheid van Roosje

Hallo iedereen,

ik ben nieuw op dit forum en wou eerst iedereen die zijn/haar beste vriend heeft moeten afgeven heel veel sterkte toewensen. Ik heb de verhalen wat zitten lezen, en ik begrijp het verdriet.

Zelf heb ik op 20 juli jl mijn Roosje moeten afgeven. Ik heb haar leren kennen in een asiel op Kreta. Toen ik haar zag, wist ik 'dit is ze'. Hoewel ik vooraf gezegd had geen hond te willen, omdat ik toen nog ft werkte.
Maar geen moment heb ik er spijt van gehad. Het leek alsof ze altijd bij mij was geweest. Ze heeft me trouwens de grootste verrassing van mijn leven bezorgd door op de luchthaven, 10 minuten voor onze vlucht vertrok, te bevallen van een pupje, Silke. Helaas heeft Silke maar enkele weken bij ons mogen zijn. (Roosje was tijdens haar zwangerschap geopereerd, haar ene oogje moest verwijderd worden na mishandeling en waarschijnlijk was dat de reden dat Silke het niet overleefd heeft)

Maar ondanks alles wat ze had meegemaakt, was ze de liefde zelf. Iedereen die maar een beetje aardig was, was haar beste vriend, mens en dier. Ze heeft me zoveel geleerd en het is zo'n gemis.
Op 16-jarige leeftijd gaven haar nieren het echter op, ze was stilletjes aan aan het vertrekken, maar probeerde tov mij altijd te doen dat er niks aan de hand was. Ik weet dat ze ergens altijd over me zal waken en eigenlijk durf ik niet te huilen, omdat ik bang ben dat zij dan bezorgd gaat zijn. Mijn jongste hond is ook al 13 en ik probeer haar zoveel mogelijk af te leiden. Ik ben er nog niet uit of er een nieuw hondje komt, maar als dat er komt, zal het zeker een asielhondje zijn. En in elk geval eentje wat moeilijk een nieuwe thuis vindt. Mijn Roosje had maar een oogje en toch vind ik haar nog steeds het mooiste hondemeisje ter wereld.
Veel sterkte voor iedereen.

16 jaar , maakt niet uit hoe oud ze zijn als je ze af moet geven. zelf hoop ik dat ik bamse 16 jaar zal mogen hebben, en Caimin, het doet altijd pijn, altijd.

iedereen weet dat die tijd er aankomt, maar als het zover is, dan willen we ze niet afgeven, verdrietige momenten zijn dat altijd.

hoop zo dat je het een plekje kan geven Caimin.

en veel sterkte met jouw verlies.

willemijn.

Bedankt Willemijn, en wat een prachtige hond is die Bamse van jou.

het maakt inderdaad niet uit hoe oud een hond wordt of hoe lang je een hond hebt gehad
het verdriet is vaak evengroot
wil je veel sterkte toewensen en welkom heten op het forum
gr liesbeth/skinny

Heel veel sterkte met je verlies !! Het maakt inderdaad niet uit hoe oud ze zijn, het doet verschrikkelijke pijn !!

Enkel een bewijs hoe graag je ze hebt gezien !

Ook nog even dit gedichtje, het gaf mij altijd troost en vindt het nog altijd even mooi :

Egoïstisch?
Als twee bruine ogen je vragen, Help me ,want ik voel me niet zo fijn. Mag je dan, omdat je voelt, dit is het einde... Egoïstisch zijn? Als je van de dokter hoort, dit komt nooit meer goed. En hij krijgt steeds meer pijn. Mag je dan, omdat je hem niet wilt missen... Egoïstisch zijn? Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan. Voorgoed en je zonder hem naar huis toe moet. Met de riem in je hand en een hart vol pijn. Dan probeer je jezelf te overtuigen, dit was het beste. Ik mocht niet Egoïstisch zijn. Vele jaren was hij bij jullie, elke dag samen was een feest. En in al die fijne jaren Is hij zelf niet een keer... EGOÏSTISCH GEWEEST.

Heel veel sterkte wens ik je toe.

En wat een lief koppie had Roosje, kan begrijpen dat

je haar erg mist.

Liefs Marje

marie-rose, prachtig, koester ik.

Ik wens jou ook heel veel sterkte toe met dit grote verlies en verdriet, ik leef helemaal met je mee...maar je hebt je lieve schat 16 mooie en gelukkige jaren gegeven en daar moet je steeds met een glimlach aan terug denken.

Sterkte

Liefs

Martine

Ook ik wens je heel veel sterkte toe met het verlies van je trouwe vriendinnetje...blijf de mooie herinneringen koesteren in je hart...jullie liefde zal voortleven...knufff esther...

Wat een ontroerend verhaal. Aan de foto te zien, is het inderdaad een prachtige lieve hond.
Helaas is ze er niet meer, maar de herinneringen aan haar zullen nooit verdwijnen.

Je hebt je hondje een goed leven geboden. Uit het verre Kreta gehaald zwanger en wel. en dan je hondje nog 16 jaar oud worden ondanks alles wat ze heeft meegemaakt. Ze moet bij jouw wel een heel goede tijd gehad hebben.

Sterkte met je verlies

@ marie-rose wat een prachtige omschrijving over zo'n moelijke beslissing

liefs Kim

Ja het is zo...hoe groter je verdriet om je maatje......... des te intenser je van je maatje gehouden hebt.En neen, leeftijd maakt niet uit.Hoe langer een hond bij ons is ,hoe sterker de binding wordt .(vind ik)
Wat heb ik een respect voor,dat je haar hebt mee genomen uit Kreta,en haar zo'n prachtleven hier hebt gegeven!!
Daarom ga ik niet meer naar de griekse eilanden op vakantie.Het doet me echt pijn, als ik al die zwerfhondjes daar zie lopen, daar kan ik helemaal niet tegen,ik ben 1x op Kreta geweest,en ik was alleen maar druk met de hondjes,dat ze nog wat te eten kregen. En zou ze allemaal wel willen meenemen,maarja dat kan niet.
Heel veel sterkte,het doet veel pijn,mijn golden is op 19 juni ingeslapen...pff wat een zware tijd.

sterkte, roosje had een mooie leeftijd,maar afscheid nemen doet echt ontzettend pijn
liefs sandra

Goedemorgen iedereen,

Iedereen bedankt voor de fijne reacties, ik weet dat jullie het begrijpen, en meer vraag ik ook niet. In het dagelijkse leven is dat begrip soms moeilijk te vinden.
Rosy is nu 29 dagen geleden vertrokken.
Gisteren ben ik met mijn andere hond en een kameraad en diens hond gaan zwemmen. Balou heeft echt genoten...en ik ook. Toen ik thuiskwam besefte ik dat dit de eerste keer was sinds Rosy's vertrek dat ik terug had gelachen (vooral omdat Balou zich zo amuseerde) Ik heb voor het eerst een uurtje niet constant gedacht, Rosy is er niet meer...
Achteraf voelde ik mij een beetje schuldig tov Rosy, ik hoop alleen dat ze niet denkt dat ik haar niet mis.

je niet schuldig voelen mallerd, jouw overleden hond heeft het goed bij je gehad, en er is een tijd van komen en een tijd van gaan. niemand beslist daarover. je moet het een plekje geven, en dat doe je goed.

treuren krijg je echt je hond niet mee terug, was maar waar. je houdt de fijne herinneringen in je hart, dat is de bedoeling van afscheid nemen van je hond.

je verlies te boven komen , met een glimlach en goeie herinneringen aan je overleden hond, zo moet het.

willemijn.

wens je heel veel sterkte met het verlies van je maatje.
ik heb er het er ook altijd moelijk mee als er een hondje overlijd.
maar na van lop van tijd gaat het steeds beter je komt dan over de ergste pijn heen
veel sterkte er mee.
liefs cocoflanel

Sterkte gewenst nu je je lieve meisje moet missen...

Groetjes, Anita.

Hallo Willemijn,
ik heb wat problemen met het inloggen, vandaar dat ik op deze manier een berichtje voor je post.
Je hebt inderdaad groot gelijk. Rosy tovert nog steeds een glimlach op mijn gezicht. Nooit zal ik haar vergeten, maar ik weet wel dat ze inderdaad ook niet zou gewild hebben dat ik blijf treuren. Toen ze ging, heb ik haar ook beloofd dat ze de eerste maar niet de laatste zal zijn die ik een beter leven wil geven. Ik zal nooit haar kunnen vergoeden voor alles wat ze me heeft gegeven, maar ik kan een deeltje wel proberen teruggeven aan andere dieren die het nu slecht hebben.

Anita, Cocoflanel,Sandra, Elise, Kim en Casper, Angela, Esther B, Martine, Marje, Marie-Rose, Liesbeth, Ook jullie allemaal bedankt voor de fijne woorden van steun.
Bedankt dat ik het hier van me af kan schrijven, bedankt voor het begrip.
Het zal nog een tijd duren eer ik het echt kan plaatsen, maar ik weet nu wel dat het leven niet stilstaat en de beste manier om mijn verdriet te plaatsen, is te zorgen voor andere wezentjes die nu hulp nodig hebben.
Lieve groeten
Caimin