Hoi Kelly,
Honden hebben het verstand van een kind of vier, op zijn hoogst. Jullie schatten haar vermogen jullie straffen te begrijpen te hoog in. En gestraft worden als je niet begrijpt waarom en dus de volgende straf niet kun ontlopen, dat creeert een heleboel stress in een hond.
Slopen hoort een beetje bij de leeftijd van de hond, maar door jullie acties wordt het slopen erger. Waarom? Jullie gaan weg en laten je hond alleen. Dat is voor een hond al erg genoeg. Maar nu komt het. Als jullie thuiskomen, zijn jullie erg boos en willen jullie dat ze onderdanig doet. Dat is het enige wat ze heeft om naar uit te kijken terwijl jullie haar alleen laten.
Lees het hierboven eens rustig door, ik heb het geschreven vanuit het oogpunt van jullie hond. Zie je dat het slopen er niet in voorkomt, in haar beleving? Je kunt een hond nl. alleen maar straffen als je haar op heterdaad betrapt. Straf achteraf wordt gelinkt aan jullie thuiskomst, ze legt de link met het slopen niet, en begrijpt er niets van.
Nu heb je dus iedere keer als jullie weggaan een hond waarbij de zenuwen, angst en stress door het lijf gieren, samen met al die energie van een jonge hond die nu dus nerveuze energie wordt, een uitlaatklep nodig heeft, dat is het slopen. Dat is wat Greet bedoelt met dat straffen hier averechts werkt.
Wat je vanaf nu ook doet, als je thuiskomt, doe je lief, aardig en vrolijk met haar. Je negeert wat ze gesloopt heeft, je negeert dat ze geplast heeft, doet net alsof je het niet ziet, en geeft haar een stevige knuffel en neemt haar mee uit. En dat hou je vanaf nu consequent vol.
De boodschap die je hond krijgt als je haar straft is niet dat ze iets fout heeft gedaan en dat ze dit voortaan moet laten. Het is dat ze de laagste in rang is en dat ze op commando moet laten zien dat ze dit accepteert, door te reageren op haar geplas, of erger nog, door te gaan met straffen ook al plast ze, leer je haar dat het nooit onderdanig genoeg is voor jou. Ondertussen heeft ze niets geleerd. Wel heeft ze een vernedering ondergaan, en één waar ze zeer onzeker van wordt. Zo onzeker dat ze onder aan de trap gaat plassen als jullie beiden naar boven gaan, want als ze zoveel lager in rang is dan jullie dan kan ze toch niet voor zichzelf zorgen?
Honden hebben nog veel van hun oerinstincten. Het gedrag wat jullie nu naar haar toevertonen is het gedrag van Alpha's naar de laagste in de roedel in een tijd van spanning, bijv. als er niet voldoende eten is. Het is het gedrag van Alpha's die op het punt staat de laagste in rang weg te sturen, een onzekere toekomst tegemoet. Dan is het niet zo vreemd dat ze zo'n verlatingsangst heeft dat ze er zelfs niet tegen kan als jullie samen naar boven gaan.
Maar goed, jullie wilden tips... Zoals gezegd, hoe moeilijk ook, als je thuiskomt en merkt dat ze gesloopt heeft of geplast, dan negeer je dat. Je begroet haar vriendelijk en warm, en beloont haar voor het 'op het huis passen' door even een ommetje met haar te lopen. Terwijl de één dat ommetje maakt, ruimt de ander de boel thuis op. Hoe minder eng en stressvol alleen blijven is, des te kleiner de kans dat ze uit angst voor jullie thuiskomst gaat slopen.
Qua het voorkomen van slopen: laat haar van te voren lang uit, zodat ze goed moe is. Daarbij kun je iets achterlaten waar ze zich mee bezig kan houden, maar waar ze zich niet in kan verslikken, bijv. een Kong die je gevuld hebt met lekkers. Een bench is een oplossing, maar als ze daar niet aan gewend is heb je ook puppyhekjes waarmee je een deel van de kamer kunt afsluiten. Een goede dierenspeciaalzaak zou die voor je kunnen bestellen.
Voor wat betreft het plassen als jullie naar boven gaan, hebben jullie haar ook wel eens 's nachts gestraft als ze geluid maakte? Of gemoppert en gestraft voor het plassen zelf? Ik zou één voor één de trap opgaan, maar daarna ook dat één van jullie weer naar beneden gaat, misschien zelfs halverweg op de trap omkeren als je zo het plassen voor bent. Dan nog even beneden op de bank zitten. Je onderbreekt zo de routine van het naar boven gaan en het daarbij behorende gedrag van je hond.
Betrap je je hond op heterdaad, probeer het dan eens zonder straffen. Een rustig maar vastbesloten Nee komt ook over, je hoeft daarvoor niet eens boos te zijn of een boze stem op te zetten, dat werkt alleen maar averechts, je wilt immers dat ze iets leert. Eerst zeg je Nee als je haar betrapt bij wat ze niet mag doen. Daarna zeg je Nee als ze alleen maar kijkt naar wat ze niet mag. En daar hou je het bij. Op zijn hoogst stuur je haar even naar haar plaats waar ze over dat Nee na kan denken. Maar that's it.
Het fijnste aan het houden van een hond is dat het zulke lieve, gevoelige wezens zijn. Hou rekening met haar gevoelens, bouw aan haar zelfvertrouwen, en geef haar het gevoel dat ze een gewaardeerd lid is van de roedel, lager in rang, maar gewaardeerd. Dat hebben ze nodig.
Met vriendelijke groet,
Linda.