keeshond en blaffen, ervaring?

Hallo!

Ik ben al een lange tijd gek op de keeshond, in detail vooral de middenslag ^^
Ben nog steeds aan het zoeken naar een fokker waar ze niet alleen van kleur keeshond maar ook van karakter etc bij me passen. Het is een plan dat ik al een tijdje aan het voorbereiden ben om over enkele jaren een keeshond pupje in huis te kunnen nemen, en met hem/haar shows te doen etc Maar dat zijn dus plannen voor later die misschien nog wel wijzigen! Nu neem ik lekker de tijd om zo veel mogelijk te leren over het ras ^^

Nu lees ik regelmatig bij verschillende rasbeschrijvingen dat ze veel blaffen, vooral om te waken.
Ik zou graag van mensen met keeshonden (of die mensen met keeshonden kennen) hun ervaring weten ivm blaffen. Want het laatste wat mijn vriend wilt is een hondje in huis dat voor het minste geluidje blaft :S

Ik hoor graag van jullie!

Wat leuk dat je een keesje wil
Hier een kees, en binnen valt het reuze mee. Jah als er iemand aankomt of hij denkt dat er iemand aankomt maar dit is maar heel kort en niet vaak.

Buiten blaft hij wel om alles!
Als hij opgewonden is (als hij nog aan de riem is maar weet dat hij bijna los mag)

Als hij een hond ziet

Als hij iets hoort wat ik niet hoor (de wind? Mensen in hun huizen?)

Als hij mensen ziet lopen, ook zonder hond

Ik probeer het nog steeds minder te krijgen (en dit ga ik ooit ook vast wel voor elkaar krijgen) maar het is en blijft een kees en die blaffen wel.

(wel is het zo dat hij veel meer blaft als mijn vader mee loopt, met of zonder hond of als ik zelf met nog een 2e hond loop. Als ik alleen met hem ben blaft hij ook wel maar minder en ook minder lang)

Dankje Vos is een middenslag,
En een kalme opvoeding zou zeker passen. Een strenge aanpak werkt bij Vos totaal niet. Keesjes zijn super slim en leergierig dus daar kun je dan echt wel mee verder werken.

Binnen blaft hij elke dag wel eens, maar wij wonen dan ook in een zeer gehorig huis ( je hoort de buren naar de wc gaan enz) en wij hebben erg vaak mensen over de vloer. Hij blaft niet wanneer er mensen langs het huis lopen. Maarja wij hebben 3 honden en ze steken elkaar ook wel aan hoor. Als er een begint blaffen ze allemaal:p

Dat blaffen van buiten vind ik wel vervelend wat dat doet hij altijd als je hem uitlaat. Het is zo'n slim hondje en je kan hem alles leren. En hij leert ook heel snel maar dat blaffen krijg ik er niet uit.

Maar misschien als je zoekt van ouders die ook minder blafferig zijn, dat het dan wel minder is. Ik ken alleen Vos en hoe hij is dus misschien zijn anderen wel minder blafferig. Al is het wel echt een trekje van de kees dat blaffeb

Ik heb Vos van pup afaan, hij deed het als pup niet echt.
Het naar honden blaffen is bij hem ook vooral omdat hij onzeker is.
Vos is wel heel waaks, zelfs als de bel gaat bij mensen waar we op visite zijn dan blaft hij


Wel merk ik heel erg bij Vos dat als ik het negeer dat hij dan eerder stopt met blaffen. Ik kan me er nogal aan irriteren als hij blaft, omdat ik dan het gevoel heb dat de mensen denken van.. Nou lekkere hond is dat.. Maar als ik me daar over heen zet dan voelt vos dat en blaft hij minder lang door.

Het is denk ik wel genitisch hoeveel ze blaffen, maar ik denk dat een kees altijd wel zal blaffen.

Ik heb je op Facebook uitgenodigd voor een keeshonden groep. Misschien kun je je vraag daar ook eens stellen.

Romi is een chihuahua x keeshond

Eigenlijk 2 blaffende rassen

Romi blaft buiten helemaal op niets (zoals je in de olmense zoo misschien gemerkt hebt )

Thuis durft ze blaffen als er bezoek over de vloer komt, als ze heel enthousiast is of als ze denkt dat er iets niet pluis is.

Romi's blafgehalte valt op zich nog wel mee

Als ik naar ons keeshondje kijk, dan blaft ie behoorlijk veel, maar zoals ik ook al overal gehoord en gelezen heb zit dat gewoon in het karakter. Binnen valt het mee, behalve als je er uitgebreid mee zit te stoeien natuurlijk. Buiten blaft ie wel veel, tegen veel mensen (niet iedereen gelukkig), tegen andere dieren, ook honden. (echter die van ons die moet je gewoon even kennis laten maken en dan is het over, hij is gewoon ontzettend nieuwsgierig:P.

Voor Romi heb ik wel wat hulpmiddeltjes in de buurt gehad. Romi was helemaal niet gemakkelijk met ander honden. Bij haar helpen dingen zoals: hondenschool, aan het asiel (vrijwilligerswerk) ziet zij andere honden voorbijkomen zonder contact te maken, soms neem ik een uitlaathondje mee terwijl zij op flexi staat dus ze kiest zelf wanneer ze er klaar voor is om contact te maken en ook onlangs met de hp uitstap naar de olmense zoo heeft ze zich voorbeeldig gedragen, geen enkele keer geblaft en toch met bijna alle hondjes contact gemaakt (iets wat ik in het begin onmogelijk achte) dus ik kan haar nu wel volledig stabiel noemen

Mijn tip is vooral veel geduld hebben en bij het passeren van honden de aandacht proberen af te leiden naar jezelf.
Bij romi hielp het ook dat zij heel gefocused is op koekjes
maar vooral veel geduld hebben

Keeshonden zijn waakse honden en zullen je dus laten weten als er gevaar dreigt. Ik heb ook ergens gelezen dat ze soms nogal afwachtend, wantrouwend tegenover vreemdelingen kunnen reageren. Maar Keeshonden zijn wel slimme en leergierige honden dus als je een goede tactiek bedenkt of vindt kan je het geblaf vast wel onder controle krijgen.

Ik zou als ik jou was contact opnemen met verschillende fokkers, je verhaal vertellen en dan vragen of hoe zij dit aanpakken. Ik vind zelf dat een goede fokker moet weten hoe je dat geblaf het beste kan aanpakken. Je kan ook kijken of er in jou omgeving een cursus aanbieder is die ervaring heeft met het onder controle krijgen van blaffen.

Ik heb zelf nooit Keeshonden gehad, maar waar ik woon kwam ik er wel regelmatig twee tegen als ik met mijn honden liep, en ik moet zeggen het was echt altijd onmiddelijk blaf, blaf, blaf, als ik ze tegenkwam. Het was echt heel erg, moet wel zeggen dat het bij mij wel een beetje reden is dat ik niet zo weg ben van Keeshonden. Als ik één van de twee zag aankomen ging ik echt een stukje omlopen, want die mensen hadden echt een verschrikkelijk trekkende blaffende hond aan de lijn hangen.

Hoi, leuk een middenslag Kees! Ik heb zelf een kruising en ik ben er helemaal zot op. Hij komt uit het asiel, met een niet al te beste achtergrond, dus in het begin heeft hij ontzettend geblaft.
Nu hij minder gestrest is valt het reuze mee. Een beetje zoals Jana beschrijft.
Wat je goed moet bedenken is dat er verschillende soorten ( redenen om te ) blaffen zijn. Een hond kan blaffen uit waaksheid ( Baas, pas op er is iets ), waakse agressie ( waag het niet dichterbij te komen) stress, opwinding of enthousiasme. Een heleboel van dat blaffen kan je voorkomen of ombuigen. Zeker als je je keesje van een goede fokker haalt, en hem een rustige positieve opvoeding geeft hoeft blaffen echt geen probleem te zijn.
 Kobus blafte de eerste maanden heel veel uit stress, dat hoeft hij bijna niet meer. Ik kan het beter aan zien komen en hem uit de stress halen. Als hij waakt laat ik hem weten dat ik het gehoord heb en komt hij naar me toe om zijn beloning te krijgen ( koekje, schouderklopje, balletje, Goed-zo, net hoe 't uitkomt.) Dat zijn dus maar een paar blafjes. 
Blaffen om iemand weg te jagen doet hij nauwelijks meer nu hij zich veel zekerder voelt. Zo leert Kobus langzaamaan om stil en rustig te zijn,( dat klinkt wat positiever dan blaffen afleren)  Met een pup moet het zeker lukken om er een zeker rust in te houden, maar een kees die nooit blaft is denk ik geen kees.

wij hebben hier een keeshondje nu 9 dagen bij ons hij blaft niet zo veel hoor alleen in de keuken  tegen de koelkast haha en dat is het eigelijk want tegen andere honden doet hij niks en loopt hij verder dus best makkelijk hondje buiten dat hij niet alleen wil zijn anders huilt en springt hij en zijn bench vind die ook niet zo leuk xx

Wij hadden vroeger een Wolfsgrauwe keeshond en onze Maltezer was de hond die het meeste geluid maakte. De keeshond had echter een heerlijk diep geluid dat ik heel erg graag hoorde.
Het zal ongetwijfeld in het ras zitten en daar 'kies je voor'. Bij onze kees viel het gewoon erg mee.

Wauw! Net naar een fokker van de "grote" witte kees geweest! Mijn liefde is toch naar deze soort kees gegaan! Ze blaffen minder dan de kleinere maar zijn even geweldig!

Heb goed en lang kunnen praten met de fokkers en ook verteld over mijn droom om zelf te fokken en mijn zoektocht naar het ras waar ik iets voor wil betekenen. Aangezien de Witte grote kees met uitsterven bedreigt was en nu nog steeds redelijk zeldzaam is denk ik dat ik mijn ras heb gevonden ^^ mijn vriend vind het ook leuk klinken (want hij was niet mee) dus wie weet worden we over enkele jaren de eerste Belgische fokker van de grote witte kees!