Ik kopeer dit van een ander forum maar vind het geweldig gemaakt en mss word het iets duidelijker 
De Amerikaanse Pitbull Terriër is veelal het onderwerp van veel controverse, tegenovergestelde meningen, clichés en vooroordelen. Begrijpelijk, want er is geen enkel ras dat zoveel verschillende types heeft als de Amerikaanse Pitbull Terriër en ondertussen zweert bij één enkel type. Ik ga dus een poging wagen om verschillende types (op vlak van uiterlijk) te verduidelijken gebaseerd op eigen meningen en interpretaties.
Op het Nederlandse forum zijn er zeer sterk in om alles wat maar ruikt naar de Amerikaanse Pitbull Terriër te gaan generaliseren onder de noemer 'vechthond'. Hiermee doen ze wat mij betreft afbreuk aan heel wat andere rassen waaronder bijvoorbeeld de Amerikaanse Staffordshire Terriër. Hoogstwaarschijnlijk één van de rassen waarmee de Amerikaanse Pitbull Terriër het meest word verward (en met reden). Om dat verschil te verduidelijken is er ooit een prachtige vergelijking opgemaakt. Deze heb ik ooit gepost, maar zal ik nogmaals in dit topic verwerken. Het gaat dus om de top-honden uit iedere categorie.










We onderscheiden meteen al 3 registratie-organisaties, nl. ADBA, UKC en AKC.
Alhoewel de APBT ( ADBA) en de AmStaff (AKC) dezelfde oorsprong hebben, is de AmStaff de voorbije decennia heel verder af gaan liggen van de APBT op vlak van uiterlijk. Je kunt dus niet, zoals sommige mensen schijnen te denken, een AmStaff afslanken en plots het uiterlijk verkrijgen van een APBT die klaar is voor de ADBA-showring.
In onze middelste categorie (UKC) vinden we zowel APBT's terug, als AmStaffs qua registratie, al domineren de AmStaffs op de APBT's bij deze registratie.
Samengevat kunnen we stellen dat deze registratie-organisaties verschillende uitgangspunten hebben. Bij ADBA zal het erom draaien een hond te creëren die zo nauw mogelijk aansluit bij de gladiator van weleer. De 'gamedog' die werd/wordt gebruikt voor het vechten in de pit/box. Men zal zich dus richten op een hond die kan werken en het uiterlijk en de bouw heeft waarmee dat mogelijk wordt. In vergelijking met de UKC en AKC zijn ze veelal hoger op de poten, hebben een ietwat langere nek en een atletische lichaamsbouw. Kleur zal ook ondergeschikt zijn en men gaat er dus niet specifiek op fokken. Wat ook opvalt, is dat je enkel bij ADBA een 'rednose' zult zien bij de top-honden.
Enkele andere opvallende verschillen zijn:
- 'Blue Fawn' lijkt een grote hit te zijn binnen UKC, terwijl 'Fawn' of 'Brindle' dat eerder zijn binnen AKC.
- Je zult meer gecoupeerde oren vinden binnen UKC en AKC. Binnen ADBA worden de oren meestal natuurlijk gedragen.
Over het couperen valt ook het één en ander te zeggen. Je hebt verschillende manieren waarop een APBT gecoupeerd kan zijn, al naargelang het doel en de persoonlijke voorkeur/smaak.
Onderstaande tekening heeft een duidelijker beeld:

Nu moet het ook gezegd dat, doordat er bij de APBT (het game type) voornamelijk gefokt wordt op functionaliteit en prestatie, een uniform type bij de APBT niet van toepassing is zoals bijvoorbeeld de AmStaff. Hierdoor kun je soms wel eens ontzettende verschillen zien binnen een bloedlijn of zelfs één nest!
Ik illustreer met enkele voorbeelden:
- Kortere neus, lijkt meer op de traditionele bulldog.
http://apbt.pedigrees.co/details.php?id=76094&gens=5
- Ronder hoofd, soms langere oren, lijkt wat op een jachthond (met wat verbeeldingskracht).
http://tom-garner-kennels.com/stud-dogs-current/Sluggo.html
- Een wat geblokt hoofd, waar de meeste mensen aan denken bij een pitbull.
http://tom-garner-kennels.com/stud-dogs-current/Ch%20Dynomite.html
http://www.apbt.online-pedigrees.com/modules.php?name=Public&file=printPedigree&dog_id=2
- Langere neus...?
http://tom-garner-kennels.com/stud-dogs-current/Otto_0708.html
- Een Bull Terriër-hoofd

De prestatie is bij dit type honden, het game-type, veel belangrijker dan het uiterlijk, waardoor je wel eens dergelijke opmerkelijke verschillen kunt tegenkomen. Al heb je uiteraard ook show-fokkers die nu game-type honden fokken en streven naar een zeker uiterlijk.
Zo wordt er naar mijn mening veel geknoeid met de Lonzo-lijn, die al bekend stond om hun wat stevigere honden. Nu zie je mensen soms enorm brede en stevige honden willen fokken uit die specifieke lijn.
Een voorbeeld van een hond uit de Lonzo-lijn:

of deze: http://www.apbt.online-pedigrees.com/modules.php?name=Public&file=printablePedigree&dog_id=206643
Bij deze lijn zie je dus dat mensen nu het typerende, uiterlijke kenmerk gaan uitvergroten tot een gigantische hond (die zijn functionaliteit zal verliezen?).
Het karakter
Hierbij hoop ik op veel hulp van andere mensen die meer persoonlijke ervaring hebben met de APBT dan ikzelf om mij eventueel te corrigeren of aan te vullen.
"De pitbull" is een ras dat de kranten qua negatieve berichtgeving over honden lijkt te domineren. De Rottweiler, de zondebok van weleer, lijkt plaatsgemaakt te hebben voor een nieuwe keizer.
Enkele trefwoorden in Google zorgen er al voor dat je een reeks artikels vindt met soortgelijke titels:
Pitbulls bijten kind van zes dood.
Pitbull bijt twee mannen werkonbekwaam.
etc.
De Amerikaanse pitbull terriër werd doorheen de jaren gebruikt in diverse soorten gevechten. Zijn voorgangers werden gebruikt bij voor 'bull baiting', waar ze zich moesten meten met een stier, maar ook hondengevechten in de pit behoorden later tot het pakket. Het zorgde ervoor dat de Amerikaanse pitbull terriër zijn atletische lichaamsbouw en enorme bijtkracht verkreeg. Hij moest namelijk snel genoeg zijn om een confrontatie met een stier te kunnen overleven en moest ondertussen in staat zijn om voldoende schade aan te richten bij zijn tegenstander.
Er werd ook geselecteerd op karakter. De Amerikaanse pitbull terriër moest voldoende koppigheid, moed en wilskracht bezitten om het op te kunnen nemen tegen grotere en/of meerdere tegenstanders.
Ze zijn enorm loyaal aan hun baas en hebben de neiging om alles te doen om hun baas te behagen. Het is aan de baas om een ras als de Amerikaanse pitbull terriër te wijzen op zijn grenzen, want zelf zal hij het niet doen. Dit vormt, naast een aangeboren hoge prooidrift, een reden waardoor het zo makkelijk is om te vechten met APBT's IMO.
De Amerikaanse pitbull terriër leent zich ertoe als gezinshond, maar is van nature een slechte waakhond. Hij zal bezit zelden tot nooit verdedigen, al durft hij wel een geduchte tegenstander te vormen als het gezin gevaar loopt. Het is een goedgehumeurde hond en wordt dikwijls omschreven als een clown in de omgang. Door zijn hoge tolerantie voor pijn is hij meestal een goede metgezel voor kinderen (noot: Geen enkel kind dient alleen met een hond gelaten te worden!).
Twee grote kanttekeningen bij het ras:
De pitbull heeft enorm veel energie. Als hij deze niet kwijt kan, is er geen huis mee te houden.
Omwille van zijn verleden durft hij nogal intolerant te zijn naar soortgenoten en andere dieren toe. Hier dient ALTIJD rekening mee gehouden te worden!
Een voorbeeld waarin de APBT zijn baasje verdedigde:
http://dogsinthenews.com/stories/070301a.php
Voorbeeld van de combinatie APBT en kinderen --> Little Rascals:

En toch... de Amerikaanse pitbull terriër lijkt gedoemd om keer op keer op te duiken in de krant gerelateerd aan bijtincidenten. Ondanks het feit dat zijn karakter al het tegenovergestelde eist!
Hiervoor zijn diverse redenen te bedenken, de één al dominanter dan de andere:
Slechte opvoeding. Een APBT is een koppige hond en eist dus een consequente, doch niet hard, hand.
Mishandeling. Enorm veel honden slepen een grote bagage mee, eindigen in het asiel en worden bij verkeerde? eigenaren geplaatst.
enzo verder.
Slechte fok. Er zijn weinig andere rassen waarbij 'back yard breeding' zo'n grote plaag is als bij de APBT. Ook zijn de honden waarover het soms gaat in de krantenartikelen meestal kruisingen of zelfs een compleet ander ras!
To be continued....


Reageren



























