ik wist niet waar ik dit verhaal moest plaatsen en het is ook zeker geen leuk verhaal maar dat doet er niet toe....
---------------
Toen straks ging ik samen met mijn moeder en guusje naar het strand, wij fietsten, en guusje zat voorop in zijn mand. Toen we daar aankwamen, - we hadden hem net los gedaan - zagen we meteen al een hond, het was een soort pitbull en hij zag er niet gemeen uit dus wij liepen erheen.... hij stoof meteen op guusje af en greep hem, guusje gilde er op los en ik en mijn moeder stonden daar maar te schreeuwen en trekken aan die hond, maar hij liet maar niet los. we hebben van alles geprobeerd maar hij bleef hem maar vasthouden, ik dacht dat guusje dood ging, het zag er echt heel eng uit! en guusje bleef maar gillen en nog steeds liet de hond guusje niet los, pas toen hij het zelf wou...
ik stoof op guusje af samen met mijn moeder en ik zei zo half huilend tegen die man: 'wat doet u nou!' toen begon hij zo'n praatje dat hij hem wel aan de lijn had gedaan als hij dit geweten had, blablabla.... hij zei niet eens sorry en gaf guusje steeds de schuld, wat een *****zak!
ik ben heel erg geschrokken en sta nu nog te trillen, en guusje heeft het nog gerger te pakken, hij was al bang voor honden en nu helemaal!
ons geluk dat guusje niet dood is gebeten door die hond is dat hij zulke hanglippen had en op zijn eigen lip beet, en die dus steeds in de weg zat toen hij hem vasthield, anders was guusje nu dood geweest 
guusje is helemaal van slag en zit bibberend in een hoekje, hij piept als je hem aanraakt en heeft heel veel pijn, vooral bij het wondje, gelukkig is die niet heel groot.
MAAR WAAROM ZIJN ER TOCH ZULKE MENSEN OP DE WERELD DIE NIET EENS HUN EXCUSES AANBIEDEN ALS HUN HOND EEN ANDERE BIJNA HEEFT VERMOORD?
vanaf vandaag haat ik die man+zijn hond + die hondensoort!



3 doggies












