Kalmerende signalen

Gisteren las ik in een topic ("Ruw spel", dacht ik?) een stukje over "kalmerende signalen". Ik wou vandaag daarop reageren, en ook even de schrijver ervan bedanken, maar ik kan die topic met geen mogelijkheid meer terugvinden. Dan dus maar hier...

Ik heb een beetje problemen met Doby in zijn omgang met andere honden: hij spurt er in volle vaart op af en springt vervolgens enthousiast om ze heen. En dat levert hem vooral een snauw en een grom op.
Het lukt nu wel al goed om hem bij me te roepen als we een andere hond zien en hem dan aan te lijnen om er naar toe te gaan, dat hielp al goed.
En instinctief liet ik hem al zitten om wat te kalmeren.
Maar toen las ik gisteren dat stukje en let er nu heel bewust op om hem wat langer te laten zitten als we bij die hond aankomen. Ik hoef hem niet eens zoveel langer te laten zitten om daarna een hondje te hebben die kalm de andere hond begroet.

Vandaag een ontmoeting met een klein hondje wiens baasje nauwelijks wandelt en die dus nauwelijks gesocialiseerd is. Heb Doby er aan de leiband naartoe genomen en hem de eerste minuten van de kennismaking laten zitten (wat hij overigens makkelijk doet).
En daarna, daarna was hij zo mooi kalm en voorzichtig met dat bange hondje.
Het werd er nog mooier op toen dat hondje het toch een beetje te eng vond en met een grom achteruitschoot. Toen maakte mijn Doby een voorzichtige speelbuiging en ging daarna op de grond liggen. Met als gevolg dat het kleine hondje weer naar hem toe durfde te komen.
Vroeger zou ik hem verboden hebben om een speelbuiging te maken bij bange of agressieve honden, nu was ik zo trots op hem!

Even trots was ik op hem bij het passeren van een agressieve hond die in een tuin langs onze vaste uitlaatronde zit: toen maakte Doby ook een aantal speelbuigingen die ik hem dit maal, met de tekst in het achterhoofd, toeliet. Gevolg: een hond die stopte met blaffen en grommen.

Het hem wat langer laten zitten heeft ook fantastisch gewerkt toen een kennis hem wilde begroeten (normaal springt hij dan wild om mensen heen).

Dus: wie dat stukje ook geschreven heeft: van harte bedankt! Als zwarte hond kan Doby het goed gebruiken!

Nu alleen nog werken aan het trekken aan de leiband als we naar een andere hond toe gaan... Maar ook dat gaat gelukkig de goede kant op.

Fijn dat het beter gaat Volhouden!!

Dit topic http://www.hondenpage.com/hondenforum/115790/ruw-spelen.php

Fijn dat het je heeft geholpen Ja de hondentaal is supermooi..als je het ook begrijpt

Ik heb de tekst overgenomen van een site.De echte schrijfster is een Noorse hondentrainster die 2 jaar lang met andere hondentrainers hondengroepen eens goed is gaan observeren.Met de conclusie,dat vele dingen die altijd (vrij negatief werden omschreven)in de hondentaal(zoals grommen,uitvallen,blaffen,'niet luisteren'enz enz)nu eens van een andere kant werden belicht.Heel verhelderend voor de mens en verlichtend voor de honden waarvan het baasje dit allemaal lees.Er gaat een wereld voor je open.

Deze vrouw heet :Turid Rugaas.
Zij heeft 3 boekjes geschreven;
1:kalmerende signalen
2: help mijn hond trekt
3:blaf gedrag bij honden.

Hier nog een lapje tekst van haar waar je vast ook veel mee kan
-------------------------------------------------

De Puppy en de Jonge Hond - Over Opgroeien

Puppies, opgevoed door hun eigen soort, worden perfecte honden.
Wolven die wolvenpuppies opvoeden, leveren perfecte wolven af, voorbereid op een bestaan als ‘overlevers’. Wanneer mensen puppies opvoeden, raken ze in de problemen. Waarom?

Ten eerste gunnen wij de puppies geen natuurlijke opvoeding die ze wel zouden en moeten krijgen als ze waren grootgebracht door andere honden. Ten tweede verwachten wij van de hond dat hij onze mensenregels respecteert, regels die vaak voor de hond geen enkele betekenis hebben. Wij houden geen rekening met de leeftijd van de hond, noch met zijn ontwikkelingsfasen en mogelijkheden. Het resultaat is dat de hond er niet in slaagt te voldoen aan onze te hoge verwachtingen.

Puppies die opgroeien temidden van hun soortgenoten leren geleidelijk aan zelfcontrole te krijgen, iets dat ze nodig zullen hebben als volwassen honden. En ze leren dit heel goed! Als volwassen hond hebben zij alle zelfcontrole verworven die nodig is om te overleven. Wij moeten leren puppies op een dergelijk manier op te voeden, op een natuurlijke wijze, zoals zij zouden zijn opgevoed door andere honden vanaf de geboorte tot aan de volwassenheid.

Puppy vergunning
De eerste en belangrijkste fout die wij als puppy eigenaren maken, is ons verwachtingspatroon en onze eisen naar de pup toe zo hoog te stellen dat de pup daaraan met geen mogelijkheid kan voldoen. In de natuur en daar waar honden op een natuurlijke wijze mogen opgroeien in een roedel, leren ze geleidelijk zichzelf te beheersen. Tot ze ongeveer 16-20 weken oud zijn, hebben zij een zogenaamde ‘puppy vergunning’. Zij dartelen met hun ‘puppy vergunning’ rond en zeggen: ‘Na-na-nanana, ik luister lekker toch niet, want ik heb een ‘puppy vergunning’. We zien vaak dat puppies misbruik maken van deze ‘puppy vergunning’. Ze pesten de volwassen honden en het is bijna alsof ze een boosaardige flonkering in hun ogen hebben. Gedurende deze periode laten de volwassen honden met ongelofelijk veel geduld de puppies hun gang gaan .

Wanneer de pups 16-20 weken oud zijn, loopt de vergunning zo ongeveer af. Nu moeten de pups geleidelijk aan leren zichzelf beter te beheersen en zich respectvoller te gedragen. De vele fouten en vergissingen worden hen nog steeds vergeven, want ze zijn per slot van rekening nog niet volwassen. De volwassenheid zal met de tijd en met de nodige ervaring op een natuurlijke wijze tot stand komen.

Het mag verwarrend lijken dat een pup slechts binnen enkele dagen van de ene ontwikkelingsfase naar de andere gaat, maar we moeten onthouden dat ze in minder dan twee jaar van een puppy opgroeien tot een volwassen hond. In vergelijk, mensen hebben 20 jaar nodig voor we onszelf volwassenen kunnen noemen en velen hebben zelfs meer tijd nodig.

De jonge hond
Wanneer de puppy tijd eenmaal voorbij is, rond de 4 tot 4,5 maand, begint de periode van de puberteit. Deze bestaat uit verschillende fasen en duurt tot ongeveer het tweede levensjaar. Soms duurt het langer, soms korter. Jonge honden zijn zoals jonge mensen:

•Ze houden van actie en snelheid.
•Ze zijn snel verveeld wanneer er niets gebeurt.
•Ze hebben totaal geen zelfcontrole.
•Ze kunnen zichzelf niet beheersen wanneer er iets opwindends gebeurt. Zoals kinderen die een brandweerwagen zien of honden die een konijn ruiken.
•Hun vaardigheid om zich gedurende een langere tijd te concentreren is niet groot. Terwijl kinderen ‘vergeten’ onmiddellijk na school naar huis te komen, vergeet een jonge hond wat je hem 10 seconden eerder hebt gevraagd te doen.
•Ze zijn het liefst met andere honden van dezelfde leeftijd of dezelfde interesses.
•Ze spelen liever dan dat ze andere dingen doen.
•Ze vinden drillen vervelend en het ontneemt ze de lust tot leren. Jongen honden moeten getraind worden, maar wel in korte en leuke sessies, zodat ze geconcentreerd kunnen blijven en er niet genoeg van krijgen. Aan hun behoeften tot activiteiten kan voldaan worden door korte en gemakkelijke trainingssessies op een eenvoudig behendigheidsparcours, een herhalingstraining of tijdens wandelingen in het bos, neuswerk, het samenzijn met andere honden, het onaangelijnd spelen etc.
•Ze moeten geleidelijk aan leren zichzelf te beheersen, maar beetje voor beetje. Daarom doen we de dingen stap voor stap. Bijvoorbeeld door van de hond te verwachten dat hij geleidelijk aan een oefening langer kan doen, zoals de ‘zit-blijf’ oefening: 2 seconden, 5 seconden, 10 seconden etc.
•Wees begripvol wanneer de hond zijn concentratie verliest, las een pauze in zodat hij zijn aandacht weer op de oefening kan richten, help hem om de training voort te zetten.
•Laat de opgroeiende hond omgaan met andere honden, dit is erg belangrijk!
•Vermijd lange trainingssessies, het eindeloos herhalen van dezelfde oefening, straf, etc., zodat de hond niet moe wordt en genoeg krijgt van de training.
•Socialisatie: sociale training met mensen en dieren is belangrijk. Leer de hond om te gaan met allerlei situaties in een wisselende omgeving. Stel de hond geleidelijk bloot aan nieuwe dingen, en laat schoolpleinen en winkelstraten liever achterwege.
•Train door middel van leuke activiteiten zoals het leren van kunstjes, apporteren, zoeken, een spoor volgen etc.
We moeten in gedachten houden dat honden sociale wezens zijn die moeten leren wat communicatie, correct gedrag en zelfcontrole inhoudt. En ze leren, beetje bij beetje, precies zoals mensen gedurende de kindertijd en de puberteit. Wie heeft er ooit een kind van vier of zes jaar gezien met zelfbeheersing? Wanneer een kind van die leeftijd buiten zinnen raakt, heeft het geen enkele zin met hem of haar op redelijke wijze te praten. Om te proberen hen iets te leren terwijl ze over hun toeren zijn, is hopeloos. We moeten hen eerst kalmeren, voordat we proberen ze iets te leren.

Wanneer hondeneigenaren naar een cursus komen met een jonge hond, ‘een zesjarige’, zal de hond gemakkelijk te opgewonden raken. Dit wordt veroorzaakt door de aanwezigheid van nieuwe honden, mensen, een nieuwe plek, een nieuwe situatie etc. Tegelijkertijd verlangt de cursus dat de hond en de eigenaar een nauwgezet oefenprogramma volgen. Daarbij komt dat het programma veel te lang duurt voor een jonge hond. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de ‘zesjarige’ opgewonden wordt en zelfs over de toeren raakt. Vele hondeneigenaren stoppen met deze cursussen omdat hun honden impulsief en opgewonden zijn tijdens de cursus. Ze zijn niet ‘onhandelbaar’ zoals misschien tegen de eigenaren wordt gezegd, maar hun stress niveau is maximaal en het niveau van zelfcontrole minimaal. Natuurlijk! Ze zijn nog veel te jong om met dit soort situaties te kunnen omgaan. Het is gedoemd te mislukken.

Het gebruik van geweld of dwang om de hond te laten luisteren in zo’n situatie zal de boel niet verbeteren. Integendeel, als de hond al niet over zijn toeren is, dan wordt hij het wel wanneer we dwang gebruiken en onvriendelijk zijn. Het is niet onze taak om de eisen aan de jonge hond zo moeilijk te maken. Wanneer de hond een situatie niet aan kan, dan kan hij deze gewoon niet aan, punt uit. We kunnen voorkomen dat de hond over zijn toeren raakt door te leren hem en zijn emotionele stemmingen te observeren. We moeten leren te onderkennen dat de spanning aan het oplopen is; dit is het moment om te stoppen waarmee we bezig waren. We moeten dit doen vóór de hond het niveau van stress en opgewondenheid heeft bereikt waarin hij niet meer in staat is om te communiceren en te leren.

Voorkomen
Voorkomen is het sleutelbegrip. Voorkom dat de hond gestresst raakt door:

•De training tijdig te stoppen.
•Niet bedreigend te handelen.
•De lijn slap te houden, zo slap dat de lijn naar beneden hangt, anders zal de hond de druk van de riem voelen. Denk eraan dat een strakke lijn de snelste manier is om het niveau van agressie te laten stijgen.
•Ga het gevecht met de hond niet aan. Blijf kalm en beheerst. Hoe zou de hond moeten leren zichzelf te beheersen, wanneer u zelf niet het goede voorbeeld geeft?
Wanneer de hond ‘met deuren smijt’
De jonge hond is in een overgangsfase, er moet veel ontdekt en uitgeprobeerd worden. Laat de hond het allemaal ontdekken. Laat hem aan het leven ruiken, laat hem ontdekken hoe de dingen in elkaar steken. Het is helemaal onschuldig. We moeten grenzen stellen, maar zorg ervoor dat ze zo gesteld worden dat de hond geen gevangene is, zonder de vrijheid om actief te zijn en de dingen zelf uit te zoeken. Zou hij moeilijk, zogenaamd koppig of vervelend worden, dan komt dat niet omdat hij van plan was het leiderschap over te nemen, maar om te ontdekken en uit te zoeken hoe de dingen werken. De jonge hond probeert niet ‘de baas over ons te worden’, hij denkt er zelfs niet eens over na. Maar hij moet dingen uitzoeken om te zien welke soort reacties hij krijgt. Reageer beheerst! Het is voldoende dat u uw rug naar de hond toekeert en hem negeert, dit zegt meer dan duizend woorden. De rug toekeren en de opgroeiende hond negeren, is precies wat een volwassen hond zou doen.

Onder geen enkel beding mag u gewelddadig worden tegen de hond, vermijd agressief gedrag zoals het schudden aan het nekvel, het bij de kop pakken terwijl u hem in de ogen kijkt of andere wrede en angstaanjagende strafmethodes. Let op hoe zelfverzekerde, volwassen honden het doen en kopieer hun gedrag. Volwassen honden laten de jonge hond het weten, zonder gewelddadig te worden, ze keren hem de rug toe en lopen weg. Ze kunnen blaffen en een grom geven, maar nooit meer dan dat.

Gromt uw hond? Geweldig! Dit betekent dat hij hiervoor niet is gestraft en hij niet murw is gemaakt. De hond heeft een natuurlijk deel van zijn manier van communiceren behouden. Grommen is niet gevaarlijk, het is gewoon een manier om anderen te laten weten dat hij zich niet op zijn gemak voelt. Het is een afstandsvergrotend signaal, een waarschuwing, waar je naar moet luisteren.

Wanneer de hond gromt, grauwt of hapt
1.Was het iets dat u deed waardoor de hond geprovoceerd werd? Als dat zo is, houd op met provoceren. Provocaties kunnen o.a. bestaan uit: aan de riem rukken, schreeuwen, schelden, de hond bij zijn nekvel pakken, de hond opzij duwen, de hond knijpen, voedsel wegnemen van de hond, de hond storen in zijn slaap of wanneer hij aan het rusten is, commando’s geven met een boze stem, teveel van de hond eisen, de hond kort houden, aan de riem trekken, de hond pesten, over hem heen buigen en recht op een hond aflopen die aangelijnd is.
2.Was de hond ergens bang voor? Vermijd dan dat hij weer bang wordt, anders zal zijn verdedigingsreactie alleen maar sterker en sterker worden.
3.Doet hij het alleen maar om te ontdekken wat uw reactie zal zijn? Draai uw rug naar hem toe! Hij zal het onmiddellijk opgeven. In een situatie zoals deze moet minstens een van uw beiden rustig blijven. Bovendien is het een gegeven dat de meeste conflicten tussen honden en hun eigenaren voortkomen uit een poging de hond te domineren en niet andersom.
Om zelfcontrole te leren, zal de jonge hond een leerproces moeten doorlopen. We kunnen hem helpen door enkele eisen aan onszelf te stellen:

1.Afhankelijk van de situatie is het adrenaline gehalte in zijn lijf hoog en tegelijkertijd maakt dit de hond ongemakkelijk, omdat hij niet weet wat hoe hij hiermee moet omgaan. We kunnen de hond duidelijk maken hoe hij controle kan krijgen over de situatie.
2.Beweeg langzaam. Gebruik kalme en langzame lichaamsbewegingen. Spreek kalm en zachtjes. Uw lichaamstaal en houding zullen de hond overtuigen.
3.Verwar zelfcontrole niet met lijfelijke dwang. Zelfcontrole is vrijwillig terwijl lijfelijke dwang dat niet is. De reactie op lijfelijke straf zal enkel een verhoogd stress niveau zijn.
4.Oefen zelfcontrole in allerlei situaties. Oefen in het begin op plekken waar geen afleiding is, oefen in korte sessies en met een losse lijn. Zorg dat de hond plezier heeft in wat hij doet. Laat de hond niet teveel zitten, de spieren zullen moe worden en pijn gaan doen van het te lang zitten.
We hebben ook nog andere hulpmiddelen, bijvoorbeeld de kalmerende signalen en het belonen van de hond voor goed gedrag, om er maar een paar te noemen. Op een dag zult u een volwassen hond hebben die weet hoe hij zich moet gedragen, die zelfcontrole heeft en die gewillig is samen te werken. Die dag zal komen wanneer u uw hond opvoedt met het stellen van geleidelijk hogere eisen die hij aankan. Houd er rekening mee dat uw hond tijd nodig heeft om op te groeien, precies zoals wij.

@Soraya: met de tweede tekst ben ik het deels eens, maar grotendeels niet.

Ik ben het er volledig mee eens dat alles langzaam opgebouwd moet worden; socialisatie, training, zelfbeheersing.
En ik ben het er roerend mee eens dat een hond veel contact moet hebben met soortgenoten.

Maar ik kan me niet vinden in een "puppyvergunning" en allesomvattend begrip ten opzichte van een puberteit.

Ten eerste omdat mijn pup niet opgroeit in een wolvenroedel, maar in een mensenroedel. En dat mensenroedel heeft niet de dikke vacht om relatief ongeschonden met scherpe tandjes en nagels om te gaan.

Ten tweede woont mijn pup niet in een hol in de vrije natuur. Meubilair, tapijten en deze als kauwobjecten of speelgoed beschouwen, kan ik niet appreciëren.

Ten derde woont mijn pup in een mensenmaatschappij die rassen van allerlei grootte gecreërd heeft. Toen Doby 8 weken oud was, was hij al even groot als het maltzertje van een goede vriendin en de teckeltjes van mijn zus. Een kleine pup die bovenop je springt of in volle vaart tegen je aan botst, dat lukt nog wel als je een volwassene van hetzelfde ras bent. Als die pup even groot/zwaar is, laat staan, zoals nu, dubbel zo groot, komt dat behoorlijk hard aan. Ik laat Doby echt geen kleine honden pijn doen en bang maken omdat hij nog een pup is.

Ten vierde is mijn hond een labrador die ik graag wil opvoeden nu dat lichamelijk nog goed te doen is voor mij. Met zijn 16 weken weegt hij al 17 kg en is hij al sterk.
Dus wil ik hem graag nu afleren om me achter hem aan te sleuren telkens hij een hond of mens ziet.
En ben ik erg blij dat we hem al vroeg afgeleerd hebben om tegen mensen op te springen (wat hij uit volle macht deed en wat zelfs als kleine pup al hard aankwam)

Ten vijfde groeit mijn hond helaas uitsluitend in een mensenroedel op. Ik had het graag anders gezien, maar hier is geen volwassen hond die het goede voorbeeld kan geven.
Doby snapt niet waarom andere honden tegen hem grommen en snauwen. Hij legt gewoon de link niet met zijn op hen afstormen en wild rond hen heen springen. Ik zag dat hij alleen maar bang en onzeker werd.
Dus dan ben ik erg blij dat ik ietwat weet hoe ik hem "goede hondemanieren" moet leren. Ik zal het nooit even goed kunnen als een echte hond, maar ik ben erg blij met de informatie over die kalmerende signalen.

Ik wil hem niet afleren om me telkens achter hem aan te sleuren door hem een harde ruk aan de leiband te geven. Zelfs het door hem voorgesleurd worden op zich vind ik al zielig omdat hij zichzelf dan zowat ophangt.
Dus ik ben erg blij dat ik nu een goede methode gevonden heb: telkens hij sleurt, moet hij even zitten (nauwelijks een halve minuut) en daar kalmeert hij duidelijk van. Hij komt een heel stuk minder opgefokt bij die andere honden aan en word daardoor veel vriendelijker ontvangen.
Het leuke is dat hij nu uit zichzelf gaat zitten of liggen bij bange honden.

Doby is zwart en ik merk echt dat het een verschil maakt. Er zijn maar weinig honden die hem een puppyvergunning toekennen, en dat was ook al zo toen hij nog maar 8 weken oud was. En dat verbaasd me zeer.

Om samen te vatten: mijn honden worden al op zelfbeheersing getraind vanaf de leeftijd van 8 weken, zij het op een opbouwende en zachte manier. Dat ga ik niet veranderen.
En puberteit of niet, er zal toch gehoorzaamd moeten worden.

Maar niettenmin hartelijk bedankt!!!

Laat je hier absoluut niet door verblinden..
Ik heb liever een jonge hond die enkel in z'n straatje wordt uitgelaten, en daar bv maar 4 "normale" honden tegenkomt die hem duidelijk hebben geleerd wat kan, en wat niet kan..

Dan de tegenwoordige o zo hippe wandelingen met 30 of 40 honden, waarvan 70% zelf ook geen idee heeft wat normaal honden gedrag is...

@Landseer ect: ik ben het met je eens: liever geen wandelingen met een heleboel honden.
Vele honden zijn sociaal niet zo aangenaam en dan ben ik liever in de mogelijkheid om meteen in te grijpen wanneer een hond zich agressief, overdreven dominant of lomp gedraagt tegenover die van mij. Met 1-3 honden lukt dat nog, maar met een grote groep?

Maar ik heb wel graag dat mijn hond met alle honden in de buurt kan opschieten. Ze moeten niet de beste maatjes worden, maar ik wil wel op mijn gemakje kunnen wandelen zonder voortdurend om me heen te moeten kijken.
En dankzij mijn Caedlih ben ik bevriend met de meeste van de eigenaren, dan is het wel fijn om onze gezamenlijke wandelingen (meestal maar met 2 tegelijkertijd) te kunnen voortzetten.

Ik laat hem ook met honden kennismaken op wandelingen "buiten de buurt" omdat hier in de buurt geen jonge honden zijn. Op die manier heeft hij een beagle vriendje van zijn eigen leeftijd gemaakt (en hebben wij er meteen ook een paar vrienden bij) met wie hij heerlijk wild spelen kan.

En hij wil zo graag jan en alleman begroeten dat ik het moeilijk weigeren kan.
Maar hij mag pas andere honden gegroeten als ik eerst aan de eigenaren heb kunnen vragen of ze niet agressief zijn. Dat is geen garantie op een sociaal aangename hond, in dat geval ga ik er snel tussen staan en wandelen we verder.
Hij hoeft echt niet met de hele wereld bevriend te worden en ik ga echt niet toelaten dat een andere hond dominant boven hem gaat staan als hij al op zijn rug op de grond ligt. Hoe overtuigd die eigenaren zelf ook mogen zijn dat dit normaal/aanvaardbaar hondegedrag is, ik wandel liever verder.
Mijn hond moet zich netjes gedragen, maar ik wil wel dat een andere hond hem ook netjes behandeld.

Ik lees niet dat wij onze pups persé moeten opvoeden als in een wolvenroedel.
Ik lees ook dat het voor een pup/hond beter is als wij(mensen)ons verdiepen in het pup-hond-zijn.

----------------------------------------------------

Puppies, opgevoed door hun eigen soort, worden perfecte honden.Wolven die wolvenpuppies opvoeden, leveren perfecte wolven af, voorbereid op een bestaan als ‘overlevers’. Wanneer mensen puppies opvoeden, raken ze in de problemen. Waarom?

Ten eerste gunnen wij de puppies geen natuurlijke opvoeding die ze wel zouden en moeten krijgen als ze waren grootgebracht door andere honden. Ten tweede verwachten wij van de hond dat hij onze mensenregels respecteert, regels die vaak voor de hond geen enkele betekenis hebben. Wij houden geen rekening met de leeftijd van de hond, noch met zijn ontwikkelingsfasen en mogelijkheden. Het resultaat is dat de hond er niet in slaagt te voldoen aan onze te hoge verwachtingen.

Puppies die opgroeien temidden van hun soortgenoten leren geleidelijk aan zelfcontrole te krijgen, iets dat ze nodig zullen hebben als volwassen honden. En ze leren dit heel goed! Als volwassen hond hebben zij alle zelfcontrole verworven die nodig is om te overleven. Wij moeten leren puppies op een dergelijk manier op te voeden, op een natuurlijke wijze, zoals zij zouden zijn opgevoed door andere honden vanaf de geboorte tot aan de volwassenheid.

Groot gelijk dat een betere kennis en begrip tot een heel wat betere en aangenamere verstandhouding leiden. Voor ons én voor onze honden. Op alle vlakken.

Vanmorgen bv. gemerkt dat het trekken naar andere honden toe al verbeterd is (door hem telkens een paar secondjes te laten zitten). Joepi!!!