Wellicht belangrijke tip bij epilepsie: Nagenoeg verholpen

Hallo,

Ik schrijf dit stukje in de hoop mensen die een hond met epilepsie hebben te kunnen helpen. Door mijn hond zelf goed te analyseren is het mij gelukt de aanvallen bij mijn hond terug te dringen tot minder dan eens per jaar en dat volledig zonder medicijnen. Ik beweer niet dat mijn 'methode' een remedie is voor alle gevallen, maar het heeft mij geholpen dus wellicht heb je er wat aan.

Mijn herder kreeg op ongeveer 1-jarige leeftijd haar eerste grand mal. Eens in de zoveel weken daarna volgden meer aanvallen. Dus naar de dierenarts gegaan die het gebruikelijke medicijn voorschreef: Phenoral. Die voorgeschreven dosis bleek veel te hoog, de hond was suffig en struikelde over haar eigen poten. Toen ben ik gaan zoeken op internet om meer over epilepsie te weten te komen. Ik heb veel, maar weinig nuttige informatie gevonden. Daarom besloot ik zelf op onderzoek uit te gaan.

Allereerst heb ik de dosis Phenoral verlaagd van 150 naar uiteindelijk 50 milligram per dag. Dat was de maximale dosis, zo bleek, waarbij ze in ieder geval zichzelf was. Die 50mg was echter niet genoeg om de aanvallen te doen verdwijnen. Omdat ik verder geen concrete oplossingen op internet kon vinden (Voeding is wel belangrijk maar kom ik later op) ben ik een logboek gaan bijhouden, waarin ik alle aanvallen noteerde. Daarbij vergaarde ik zoveel mogelijk informatie over de aanval: Waar, wanneer, hoe laat, welke omstandigheden, wat had ze gegeten, wanneer voor het laatst, was ze gespannen of niet, was het warm/koud, etc. Dit, in de hoop een patroon te kunnen ontdekken in de frequentie en omstandigheden van de aanvallen.

Na enige tijd viel het me op dat de meeste aanvallen rond een bepaald tijdstip plaatsvonden, namelijk als ik 's middags met haar ging fietsen. Daaruit leidde ik af dat de aanvallen wellicht in verband konden staan met haar bloedsuikerspiegel: De meeste aanvallen leek ze te krijgen bij deze nogal plotselinge inspanning, wat overigens pas na analyse van ongeveer een jaar naar voren kwam. Ik ben toen haar maaltijden gaan verdelen over 3 porties per dag en zorgde dat ze altijd een uur van tevoren gegeten had als ik met haar ging zwemmen of fietsen. Ook was het belangrijk dat ik haar even bij zinnen liet komen voor we vertrokken, dus niet zomaar uit een diepe slaap en dan heel hard gaan rennen. Sindsdien werden de aanvallen al minder frequent.

Door haar scherp in de gaten te houden heb ik zo ook geleerd om de eerste tekenen van een op handen zijnde aanval te herkennen en zo kan ik ook vaak een grand mal voorkomen. Als we fietsen loopt ze altijd voor me uit in een draf. Het eerste teken dat er iets niet goed gaat is dat ze haar staart 'platter' draagt dan normaal, dus niet ontspannen maar licht tegen het lijf aangeknepen, beetje omlaag gericht. Dat is eigenlijk al een teken dat je moet stoppen. Een stap verder in het proces onderbreekt ze haar draf plotseling, draait ze zich om en zoekt even contact met mij. Dat lijkt onschuldig en nietszeggend, maar is het zeker niet. Als dat gebeurt stop ik onmiddelijk en laat ik haar tot bedaren komen tot haar hartslag beduidend lager is. In deze situatie heeft ze nu haar staart helemaal tussen de poten gekruld en maakt ze een klein beetje verwarde indruk. Het belangrijkste is om haar in deze situatie te kalmeren! Laat haar op een zachte ondergrond liggen (in een berm of perkje) en blijf dicht in de buurt zodat, als de aanval toch uitloopt in een grand mal, ze in ieder geval zichzelf niet beschadigt. Heel vaak, is mijn ervaring, kan ik door haar te laten kalmeren een 'echte' aanval voorkomen.

Bij mijn hond is zo inmiddels gebleken dat een aantal factoren belangrijk zijn: 1. Bloedsuiker op peil houden, 2. Plotselinge inspanning vermijden (eerst even een beetje dollen/wakker laten worden voor inspanning) en 3. Voorkom voeding met veel troep zoals antioxidanten en kleurstoffen. Ik geef haar gewoon voer uit blik (huismerk AH of Plus) en ze krijgt van mij kliekjes. Het voordeel van blikvoer is dat er geen conserveringsmiddelen in hoeven te zitten omdat het blik zelf conserveert. Lees wel het etiket want er zijn volop blikken in de handel waar wel allemaal rommel in zit, zoals bijvoorbeeld van Bonzo. Voeding heeft overigens wel invloed heb ik gemerkt, maar is niet doorslaggevend.

Dus de bottom line is: Hou een logboek van de aanvallen bij en probeer patronen te ontdekken. Als je een patroon vindt, probeer die omstandigheden te veranderen. Experimenteer één voor een met het veranderen van een omstandigheid waar je denkt dat het aan kan liggen zodat je oorzaken zoveel mogelijk kunt isoleren. Zoals gezegd, mijn hond krijgt geen medicijnen meer en heeft nog maar zelden aanvallen. Ik hoop dat het bij jullie ook lukt!

Groet,

Bob

Ik denk dat dit zeer zeker de moeite waard is om dat ook bij andere honden te gaan volgen!!!

Super dat je dit hebt uitgezocht, hoop dat er veel wat aan hebben!

Bedankt voor het delen van jouw ervaring. Ik wil op een aantal quotes reageren, om het voor andere eigenaren meer helder te houden.

Voordat een dierenarts de Pheno aanraadt, dan moet in het begin en gemiddeld 3 weken na de start van deze medicatie een bloedspiegelonderzoek EN een schildklieronderzoek gedaan worden. Hierbij wordt vaak gebruik gemaakt van een laboratorium in Duitsland, omdat zij standaard een uitgebreidere bepaling doen dan hier in Nederland. Afhankelijk van deze waardes wordt de dosering van de Pheno opnieuw bepaald. Gemiddeld zo'n 3-6 maanden later kan er wederom een nieuw bloedonderzoek gedaan worden en in die frequentie worden herhaald. Het is dus belangrijk om goed bloedonderzoek te laten uitvoeren, zodat de medicatie goed ingesteld kan worden.

Dat het zeer belangrijk is om je hond van een gezonde natuurlijke voeding te voorzien, is een bewezen feit. Goed opneembare aminozuren zijn voor een hond met epilepsie ook enorm belangrijk. Het is echter een fabel dat aan blikvoeding geen schadelijke chemische verbindingen zijn toegevoegd die de houdbaarheid verlengen.

Er zijn legio triggers die epilepsie veroorzaken. Een gezonde voeding is in die zin doorslaggevend dat je je dier moet voorzien van 'voeding voor de hersenen'. Met respect, maar menig blikvoer biedt dat dus niet en ik verwacht ook niet dat de eigen supermarktmerken iets nuttigs te bieden hebben. Een verse soortgerichte (graan- en zetmeelvrije) voeding voor de hond met een aantal krachtige supplementen wel. Dus ja, voeding is naar de ervaring wel degelijk voor een groot deel doorslaggevend.
Maar zeker ook zou je honden met epilepsie niet meer moeten vaccineren (een grote trigger!!), geen overbodige medicatie toedienen, niet meer preventief behandelen met chemische vlo- en teekbestrijding, niet preventief chemische ontwormen etc. Gelukkig zijn ook hier prima alternatieven voor om je hond zo min mogelijk te belasten.

Er is op Internet een prima forum te vinden waar je al je medische en praktische vragen op kwijt kunt:
http://www.epilepsiebijhonden.nl/

Fijn dat je hond weer zo goed als aanvalsvrij is.

Goldendelicious,

Dank voor je reactie. In mijn verhaal leg ik uit hoe je zelf de aanvallen van je hond kunt analyseren en op basis daarvan omstandigheden kunt proberen te elimineren die deze aanvallen mogelijk veroorzaken of er wellicht toe bijdragen. Dit staat helemaal los van-, en dus medisch onderzoek ook niet in de weg. Zoals je zelf al zegt zijn er zoveel verschillende aanleidingen voor epilepsie en verschilt de aandoening bovendien van geval tot geval. Er is volop algemene informatie beschikbaar inderdaad, zo ook op epilepsiebijhonden.nl, maar één algemene remedie bestaat gewoonweg niet. Dat soort kennis is dus erg algemeen en daarmee niet direct praktisch toepasbaar. Zo zal de "(graan- en zetmeelvrije) voeding" waar je over spreekt wellicht een optie zijn om te proberen of je hond daar op reageert, maar in mijn geval bijvoorbeeld is gebleken dat dat geen effect ten aanzien van de epilepsie zou hebben gehad. (Ze krijgt regelmatig pasta, zonder enig negatief effect). Ik zou persoonlijk niet als eerste naar dieetvoer of bloedonderzoek grijpen, maar dat is een keuze die iedereen voor zichzelf moet maken. De strekking van mijn ervaring is dan ook vooral dat je op basis van de informatie die je over de aanvallen kunt verzamelen een goed beeld kunt krijgen van wat er bij jouw hond van invloed zou kunnen zijn. Kennis die specifiek is voor jouw hond. Dat is gerichte kennis die wel direct toepasbaar is. Maar ik heb me ook eerst verdiept in de bestaande (basis)kennis natuurlijk, dat spreekt voor zich.


Ps: Op epilepsiebijhonden.nl moet je je registreren met een niet-webbased emailadres. Daar had ik geen trek in, vandaar mijn post hier.

Ik heb ook bewust niet gereageerd op jouw verdere aandeel in het elimineren van de aanvallen van jouw hond. Een algemene remedie bestaat inderdaad niet, maar het stukje invloed van buitenaf wat je mede zelf in de hand hebt (de juiste voeding, niet vaccineren etc.etc.) is er allemaal op gericht om erger te voorkomen en veroorzakers uit te sluiten. Het heeft wel degelijk invloed op het verminderen van aanvallen en is wel direct praktisch toepasbaar. Het is belangrijk om dat mee te nemen in je eigen pakketje om je hond mee op te knappen.

Elk epilepsiegeval staat op zich en elk onderliggend geval dat epilepsie veroorzaakt is anders. Triggers wegnemen zoals eerder genoemd blijft in deze vaak wel gelijkwaardig, ook wat de voeding betreft.
Reageert jouw hond indirect 'goed' op een keer pasta, dan is het heel reëel dat een andere trigger een veroorzaker is of dat de pasta zo sporadisch wordt gegeven dat het voor zo'n moment geen invloed heeft als trigger. De eenzijdigheid van een dagelijkse commerciële voeding op basis van graan en zetmeel en de nodige chemische rotzooi om de lading te dekken. Honden met epilepsie hebben daar vaak geen baat bij en dan moet je dat blijvend boycotten.

Ik heb het niet over dieetvoer...moet er niet aan denken om mijn honden op een dieetvoer in wat voor commerciële vorm dan ook te zetten of anderen die hoek in te adviseren.
Bloedonderzoek is dus wel nodig om je hond goed op de medicatie ingesteld te krijgen. Het is afhankelijk van de hoeveelheid aanvallen achter elkaar in wat voor frequentie, omstandigheden en triggers. Het is dan zeker noodzaak zou ik bijna zeggen om een goede voeding te verstrekken en de overige triggers die ik al genoemd heb weg te nemen. Maar zeker ook jouw verdere handelen op basis van gedrag is belangrijk. Er zijn legio eigenaren van honden met epilepsie die op basis van de informatie voorhanden en het anticiperen op het gedrag van hun hond een redelijk beeld kunnen krijgen van het verloop. Vaak blijkt dat onvoldoende triggers zijn weggenomen, waardoor de aanvallen toch te frequent terugkeren (in wat voor vorm dan ook) en de medicatie doorgezet moet worden. Bloedonderzoek is wel het minste wat je kan laten doen, met name onderzoek op het gehele T5 panel van de schildklier. Zo ontzettend belangrijk, ook voor jouw eigen beeld over het medische verloop van je hond.

Bob, petje af hoor, dat je je hond zo goed hebt geobserveerd en haar gedrag en de verzamelde gegevens zo goed hebt bestudeerd. Hartstikke mooi dat nu zoveel beter gaat.