Trots op me 'pitbull'!

De TS noemt het vooroordelen maarja, zijn het wel vooroordelen? Voor zover ik weet wordt daar op ingehaakt.

En ik ben het wat dat betreft volledig eens. Het zijn geen vooroordelen naar mijn idee, het is gewoon de keiharde waarheid. Dat mensen die niet onder ogen durven zien vind ik nog veel enger eigenlijk. (Die honden lopen immers los zonder dat er bij nagedacht wordt en dat betekent automatisch dat eigenaren veel minder scherp zijn op lichaamstaal.)

Dat jullie niet zo zijn zegt weinig over mensen die geen lid zijn van HP, sterker nog. Dus de verhalen gaan ontkrachten met één goed voorbeeld en dan doen alsof het allemaal zo erg nog niet is?

Hahaha..

Super goed dat je zo bezig bent met je hond om er een leuke sociale hond van te maken.
Ik heb zelf een Australian Shepherd, compleet ander ras, waar in de rasstandaard staat dat ze terughoundend zijn naar vreemden. Ik kreeg hem toe hij drie was en hij is zeker niet de makkelijkste Maar ik ben heel veel met hem gaan doen en hij gaat ook gewoon overal mee naar toe.
Ik vind het dus super dat je zo goed bezig bent met je hond.

Staffs, pitbulls, bull teriers, daar moet je vaak wat extra aandacht besteden aan de socialisatie naar andere honden toe terwijl je weer weinig energie hoeft te steken in het laten wennen aan mensen.

Socialisatie zegt niet alles. Soms kun je nog zo je best doen, maar kan een hond (meestal tegen de tijd dat ze volwassen worden oftewel geslachtsrijp) omslaan. Dat zie ik op de hondenschool en de gedragstherapie vaak bij staffords en dergelijke. Je ziet het wel al als pup vaak, een bepaalde felheid die door veel mensen nog als spelen wordt gezien, maar wat net wat verder gaat. Spelen is ook eigenlijk nooit alleen een leuk tijdsverdrijf.
Bij herders bijvoorbeeld die een probleem hebben met andere honden zie je dat eigenlijk vanaf pup of een maand of vier a vijf al. Labradors en fel tegen andere honden gebeurt vaak heel geleidelijk en meestal is er dan een opvoedingsfout gemaakt en is het meer frustratie die omslaat in agressie.
Ik ben nu wel erg aan het generaliseren natuurlijk..

Overigens ken ik dus genoeg stafford, pittbulls enzovoorts die heel leuk blijven en echte goedzakken zijn die alles toelaten.
Dat doet mijn Aussie echt niet hoor...

Nogmaals: Als ze dit in een ander topic had gedaan werd er waarschijnlijk anders gereageerd!

Overigens vind ik het nog steeds geweldige honden hoor, daar niet van. Alleen de meeste bazen zou je toch per direct met een katapult in zee willen schieten. Blok beton aan de voet en die zien we nooit meer te-rug.

Natuurlijk snauwt elke hond wel eens. Ik zou er alleen voor oppassen dat andere eigenaren hun hond op de jouwe laten klappen , waardoor ze misschien wel een keer omslaat .

Ik vind het raar dat mensen het ontkennen dat deze honden vaak minder goed met soortgenoten over weg kunnen..

Dat zou hetzelfde zijn als ik zou zeggen dat een Dobermann absoluut niet waakt/verdedigt.

Natuurlijk speelt opvoeding ook een rol, maar hoe goed je een hond af en toe ook opvoedt, toch kan het misgaan. Mijn Dobermann kan, ondanks zijn goede socialisatie, niet met echt vreemde mensen opschieten. Vind dat toch gevaarlijk, een hond van 45 kilo met een verdedigingsinstinct, dus houd hem weg bij vreemden en laat hem niet overal loslopen.

Wanneer mensen gewoon in hun achterhoofd houden wat de bepaalde raseigenschappen van een hond zijn, en daar ook naar handelen is er niets aan de hand. Doen mensen dat niet/profiteren mensen van die raseigenschappen heb je binnen de kortste keren een doodgebeten maltezer/een verscheurd mens.

Vind het ook irritant om te lezen dat het vasthouden van touwen/winnen van trekspelletjes iets typisch is voor staffords, ik bedoel mijn honden doen precies hetzelfde..

Valt mij op dat veel eigenaren van staffords dingen uit zijn verband rukken en zich ook alles aantrekken.

Sorry hoor, maar als iemand de poort dicht trekt, denk ik niet gelijk dat diegene dat doet omdat hij/zij bang is voor mijn hond. Of wanneer iemand een straatje oversteekt, iemand gelijk bang is voor mijn hond, ik bedoel, ik steek ook vaak een straatje over met mijn eigen honden, en dat is niet omdat ik bang ben.. Ik hou gewoon van ruimte en ga graag confrontaties uit de weg

Ik let er ook goed op, maar als Chels zo onderdanig doet ben ik verbaasd als ze alsnog zomaar gebeten wordt.. Als Chels dat 1x zou doen werd d'r loslopen een stuk meer beperkt.. Maar tot die tijd hoort ze toch gewoon het voordeel van de twijfel te krijgen? Dan zeggen ze nu wel dat ik bepaalde eigenschappen negeer, tja word het beter als ik 'r snel aanlijn bij het naderen van een andere loslopende hond en paniekerig ga doen, omdat ze aanleg heeft om om te slaan?

daar ben ik ook wel bang voor maar dat heeft niemand in de hand, toch? iedere hond, ongeacht het ras, kan omslaan na een aanval van een andere hond. het 1ige wat je dan als baas kan doen is het probleem zo goed mogenlijk proberen op te lossen en als eigenaar je verantwoordelijkheid opnemen.

Bij mijn jess zit een pitbull in de groep, op de kynologen club. Hij heeft 3 pitbulls en alle drie heel lief. Maar hij laat zijn reu nooit met andere honden spelen want als de andere hond een reu is met dominant gedrag is hij er niet zeker van of zijn reu dat accepteerd. Zijn teefjes zijn voor de eerste loopsheid gesteriliseerd, zo blijven ze rustig en onderdanig.

Wat ik ook altijd lees is dat een pitbull of amstaff een ervaren baas nodig heeft. Houd dat in dat je al meerdere staffs moet hebben? Ik bedoel wij willen tzt mss ook een amstaff erbij, alleen heb ik nu een
Chihuahua en zij is mijn eerste hond. Ze luisterd voorbeeldig en doet het super op de club. Ben ik dan geschikt voor een amstaff? Of moet je minstens ervaring hebben met herders of andere grote rassen.

En indd lees je vaak over een karakter verandering dus zou jong steriliseren daarvoor de oplossing zijn?

Ik wil sws een sociale hond, en dacht dat de staffs van tegenwoordig zo gefokt zijn dat ze sociaal zijn?

Je leest zoveel tegenstrijdige verhalen dat je op een gegeven moment denkt laat maar, ik hou het alleen bij een chihuahua.

Veel mensen zeggen indd dat je ervaring moet hebben maar Layka is ook mijn 1e hond, het ligt puur aan jezelf hoe je ze opvoed, je moet wel conseqent zijn dat is heel belangerijk!!

Eigenlijk is het heel simpel:

-Maakt het je niet uit dat je hond minder sociaal is naar andere honden?
-Ben je bereid daar maatregelen voor te treffen?
-Hoef je niet naar het park maar weet je zat andere dingen te doen om je hond mentaal en fysiek uit te dagen?

Bovenstaande hoeft niet maar werkt in de praktijk meestal wel zo. Kun je hier mee leven dan kun je met een gerust hart een dergelijke hond nemen en krijg je er een mega leuke hond voor het gezin voor terug.:

ik ga daarin mee met sammy

en er wordt gezegd dat je ervaring moet hebben ja, in de zin van ervaring met honden opvoeden...
het zijn wel honden waarbij een verkeerde opvoeding behoorlijke problemen op kan leveren door hun kracht en temperament.
zolang je weet wat je in huis haalt, en druk bezig bent met opvoeden en socialiseren zal het best meevallen...

maar ga er vanuit dat het best mogelijk is dat je hond eenmaal volwassen niet met alle honden overweg kan, dat het best kan zijn dus dat je er niet het losloop gebied mee in kunt..
er zijn er ook zat waarbij het wel kan hoor, absoluut, maar ga daar niet automatisch vanuit.
en tja, verder zijn het juist geweldige gezinshonden, zo lief, speciaal naar kids toe...daarin zijn het weer echte top beesten

met je 1ste hond moet je soms nog alles een beetje uitzoeken en regels aanpassen. niet alle staffords kunnen daar evengoed mee omgaan en daarom is het geen beginnersras.
natuurlijk heb je een heel deel staffs die er geen probleem van maken maar je hebt er ook een heel deel die het daar wel moeilijk mee hebben.

En zoiezo heeft iedere hond zn eigen karakter!

Ik heb al een tijdje niet meer gereageerd. Maar zo'n topic als deze doet me ertoe dwingen.

Het staat of valt immers met de opvoeding van je hond. Mijn Engelse Stafford is behoorlijk breed (en ja, ik geef 'm ook nog eens een brede halsband met punten ). Over het algemeen schrikken mensen hiervan.

Vervolgens zien ze Bes ernaast lopen en denken ze van... huh...?

Die van mij loopt veel los, staat onder appel en speelt graag met andere honden.

Een feit blijft is dat dit type hond erg sterk is. Dit kan ervoor zorgen dat dit type hond tijdens het spelen een andere hond kan bezeren. Niet door boosheid, maar door zijn lompe gedrag. (Ze zijn gewoon een bonk spier). Een tip: Leer ze van pups af aan zachtjes te spelen.

En btw: Zowel de Jack Russell als Stafford kunnen overal en altijd met iedereen los.

haha dat ken ik
wij lopen nu regelmatig met 3 honden..1 staffy, een malthezer kruising en een basset

de vreemde blikken die je soms krijgt...of de vraag: gaat dat allemaal goed samen??

Hier ook hoor in t park, teckels, en andere kleine hondjes samen met Layka, maar ook staffie´s en bulldogs .. alles gaat samen in het park gelukkig daar kan ik dan uren naar kijken!

Misschien heb ik net iets teveel meegemaakt en domme eigenaren tegengekomen dat ik het risico liever niet neem. . Dus lijn ik ze uit voorzorg liever even aan. Heb nml al verschillende keren meegemaakt dat mensen tegen me zeiden dat hun hond niks doet , en hij alsnog bovenop de mijne klapte of zo lomp was en ze omver liep. Of van die irritante dominante honden die je hond niet met rust willen laten terwijl zed duidelijk laat merken dat ze met rust gelaten wil worden.
Toen ik nog Staffs had heb ik zelfs een keer woorden gehad met iemand die vond dat hij zijn Bordeaux dog bij mijn reu kon laten. Was goed voor de socialisatie uhuh! En zodra er gaten komen was het uiteraard de schuld geweest van mijn " gevaarlijke " Staff. Ik zeg altijd " beter voorkomen dan genezen "/

Als je een hond zoekt die perfect met andere honden overweg kan kun je beter voor een ander ras gaan. Sommige lijnen zijn minder fel dan andere lijnen . Ik had een teef uit een fellere lijn en een reu en teef uit een zachtere lijn. Ondanks alle goede socialisatie was het een risico om ze met vreemde honden los te laten.

Ik liep laatst in het park...Ik zie een vrouw met een pittbullachtige aan de riem.
Cody liep los en hij heeft vaak de neiging om uit te vallen tegen pittbullachtigen.
Om die reden en omdat de andere hond vast liep besloot ik hem aan te lijnen.

We lopen elkaar tegemoet....Ik loop helemaal links van het pad. De vrouw gaat precies ook daar lopen.
Ik ga dus helemaal rechts van het pad lopen. De vrouw wisselt direct ook van looproute.
Ik ga dus maar door het gras om een confrontatie te voorkomen.

Laat de vrouw ineens haar hond los....hij stormt op Cody af.
Gelukkig viel Cody niet uit naar de hond. Waarschijnlijk omdat hij te overdonderd was.
Net zoals ik eigenlijk. Ik zeg: WAAROM laat u nu die hond los??
Zegt de vrouw: Ja, mijn hond doet helemaal NIETS. Waarom loopt iedereen direct om als ik met mijn hond aankom?
Die vooroordelen altijd! Ik zeg: Maar mijn hond kan WEL uitvallen naar andere honden. Heeft u daar wel eens over nagedacht?

Daar wist ze dan even niets op te zeggen.

LINDA:
Misschien heb ik net iets teveel meegemaakt en domme eigenaren tegengekomen dat ik het risico liever niet neem. . Dus lijn ik ze uit voorzorg liever even aan. Heb nml al verschillende keren meegemaakt dat mensen tegen me zeiden dat hun hond niks doet , en hij alsnog bovenop de mijne klapte of zo lomp was en ze omver liep. Of van die irritante dominante honden die je hond niet met rust willen laten terwijl zed duidelijk laat merken dat ze met rust gelaten wil worden.
Toen ik nog Staffs had heb ik zelfs een keer woorden gehad met iemand die vond dat hij zijn Bordeaux dog bij mijn reu kon laten. Was goed voor de socialisatie uhuh! En zodra er gaten komen was het uiteraard de schuld geweest van mijn " gevaarlijke " Staff. Ik zeg altijd " beter voorkomen dan genezen "/


Nou hehe zo begrijp ik je eindelijk. Ik maak t ook heus wel mee hoor, van dat soort opdringerige gevallen.
En ik ontloop dat soort mensen ook echt wel. Ik weet heus uit ervaring(en dat wordt echt niet ontkent)wat er kan gebeuren wanneer je dus ineens zo'n persoon voor je hebt staan, die het nodig vind om zijn hond bij de mijne te laten(ondanks waarschuwen) Nu kan ik dus wel begrip opbrengen voor het geen wat je schreef. Het kwam alleen behoorlijk bot over, omdat ik ook weet hoe het anders kan zijn...met een sociale pit of staff.

En dat is precies wat Christien &Chelsea wil laten lezen...En IK VIND DAT GEWOON TOF ,WANT ZO KAN HET OOK!!!!
En dat heeft echt niets te maken (wat meerderen beweren)met dat wij perse willen bewijzen dat t allemaal wel sociale honden zijn. Want ik maak er (waar ik woon) genoeg mee die dat absoluut niet zijn.En dat is hier ook geloof ik geen enkele keer vermeld door TS

dus TS (nog een keer)hahaha

Oooh ja, héél vervelend! Als ze mij zien met mijn kleine ukjes dan zijn er ook soms mensen die even willen laten zien dat we niet bang moeten zijn van hun grote vriendelijke reus. Maar Bas houdt totaal niet van vreemde honden. Mensen denken vaak in één richting.

Ach jah die vooroordelen... Zo vragen mensen mij vaak als ze me in het bos tegenkomen, huh? Laat jij je chihuahua uit? Die gaan toch op de kattenbak.

Word ik ook zo boos en geirriteerd van, het is een hond! Alleen in het klein.

Hoi allemaal,

Als we het hebben over de socialiteit van een hond, en in dit geval staffords. Dan denk ik dat dit de lading dekt:

Een stafford is van nature een hond die minder makkelijk te socialiseren is. Hiermee bedoel ik dat hij net zo sociaal kan zijn als een goed opgevoede labrador (een labrador kan immers ook asociaal zijn), alleen zal dit van de eigenaar meer energie en discipline vergen.

Om deze reden heb ik juist een Jack Russell en een Engelse stafford. Ik zie/zag het als een uitdaging om met deze honden aan de slag te gaan. Ik heb twee rustige, stabiele honden die het beiden heel voed doen op de training.

Conclusie: voor een onzekere startende hondenliefhebber, is een stafford minder geschikt. Weet je daarentegen wel consequent en volhardend te zijn, dan zal het me niet verbazen als je stafford socialer is dan de gemiddelde labrador.

Hmmm jess vind grote honden eng als ze de hond niet eerder heeft ontmoet, vooral ook omdat ze als 4 mnd oude pup ternauwernood een aanval van een asociale hond heeft overleefd. Dus een pup ziet haar gedrag en neemt het over? Lees het hele onderdanige gedrag van haar? Dan zou je denken de pup word ook onderdanig en zal nooit zomaar op een onbekende hond afgaan, of denk ik nu te simpel?

Onze volgende hond zou juist een grote hond worden zodat jess wat minder onzeker zou worden. Zelfs bij een pup is ze onderdanig en dat vinden we niet altijd leuk. Als ze de hond eenmaal kent gaat het goed.
We dachten dat zij zich dus veiliger en dus minder bang zou gaan voelen met een stafford in de roedel, maar wil absoluut niet het risico lopen dat de staff juist dan in de aanval gaat om haar te beschermen. Moeilijk zeg, denk dat we het maar bij een hond gaan houden, we wonen aan een bos en zou het echt jammer vinden als een hond daar nooit los zou kunnen.

Als je een hond in je roedel wil plaatsen om meer zekerheid te geven dan heeft grootte daar echt niets mee te maken. Het gaat om hoe zelfverzekerd de hond is. En een chihuahua kan zelfverzekerder zijn dan een St. Bernard of een stafford. Je ziet dat ook bij honden onderling heel goed. Het gaat om de uistraling en de zekerheid van een hond die ze ook in het gedrag laten zien.

Maarrr ik zou zeker geen hond in je roedel zetten alleen om een andere hond zich meer zeker te laten voelen, dat gevoel moet JIJ hem namelijk gaan geven. Jij bent degene op wie hij altijd kan terugvallen en aan wie hij zijn zekerheid kan ontlenen. Dat valt echt niet altijd mee, maar dat is wel belangrijk. Jij bent de leider/ouder/aanstuurder/manager/enz.

Opvoeding doet natuurlijk heel erg veel. Maar heel belangrijk is ook bijvoorbeeld de fokker, die heeft een groot deel van de belangrijkste socialisatiefase de pups. Hij of zij moet al beginnen met een goede basis leggen.
En de moeder van de pups, die moet al het goede voorbeeld geven dat andere mensen en andere honden oke zijn. Die basis is enorm belangrijk.
En dan nog een stukje karakter en aanleg.

Mijn zus heeft een bullterier, ontzettend lief beest naar mensen. Als pup speelde ze met iedere hond, groot, klein, ging overal voor liggen. Puppycursus enzovoorts gedaan. Maar met de eerste loopsheid sloeg ze ineens om. Tijdens een spelletje met een hond doet ze de hond per ongeluk pijn, die piept en je zag haar blik veranderen, de houding helemaal verstijven en toen konden we haar eraf halen, wat niet zo makkelijk is.. De hond had eigenlijk niets gelukkig, alhoewel ik dus haar kop stil moest houden omdat ze ging schudden. Ook ik dacht, nou daar zitten de scheuren in. Maar er zat niets. De hond heeft wel een spierpijn gehad een aantal dagen, toch denk ik onderhuids wat bloeduitstortingen.
Gelukkig zagen we het omslaan en kon ik er meteen op springen. Mijn zus stond voor verstijfd. Haar hond, dus dan heb je er ook emoties bij enzo. Ik heb een hondenschool en dit wel vaker gezien, dus ik schrik niet zo snel.
Andere baas meteen gezegd niet te gillen, want daar wind je de hond alleen maar meer mee op.
Maar zo kan het wel gaan en dat is wel een risico wat je loopt met een bull. Dat ze een trigger kunnen krijgen op een bepaald geluid of op honden die zich overgeven. Want het is er voorheen uitgefokt om te stoppen met vechten als een hond zich overgeeft, juist dan ga je voor de kill.
Al jaaaaren zit dat niet meer in de lijn waar deze bull uitkomt. En de ouders zijn geweldig, maar af en toe zit er nog wel eentje tussen die omslaat. En daar moet je wel rekening mee houden, dat dit kan gebeuren en dat je dan weet hoe je moet reageren.
Mijn zus heeft besloten de hond nooit meer los te laten. Ik vind dat voor de hond echt heel vervelend. Want die moet ook kunnen rennen en vliegen en spelen. Maar je kan ook geen risico lopen.
Met Biko gaat het enorm goed en die twee kunnen dus lekker spelen.

Maar goed,na al dat zure gezanik van mensen die een helaas,nare ervaring hebben,en zich daarin vastbijten,wat heel zielig is voor hun zelf,maar ook voor hun honden,buiten gelaten.

Blijf ik het een geweldig,leuk,positief bericht vinden.

Mensen blijven vaak zo hangen in het negatieve,en vergeten dat angst een kooi is,waar je moeilijk uit kan komen,als je dit niet zelf wilt.

Keep on smiling,en wees niet zo bang,blijf wel altijd oplettend,maar dat is heel wat anders.

Een groot applaus voor de beide meiden,goed gedaan!High Five!

Weet je wat ik altijd zo jammer vind? Dat eeuwige defensieve gedrag van staf en pitt eigenaren. Ik vind het super leuk om zo'n trots verhaal als dit te lezen, maar dat had ik net zo leuk gevonden als het over een ander 'soort' hond ging.

Als het aan mij ligt, stoppen al die eigenaren met zich zelf te verdedigen en ga gewoon lekker met je sociale of niet sociale staff of pitt wandelen ..

Jezus wat een domme vrouw zeg, daar kan ik me zo kwaad om maken, als een andere hond vast zit hou je je eigen hond bij vind ik! De andere hond zit namelijk niet voor niks vast denk ik dan.