Bang voor de gitaar.

Ik heb sinds gisteren ontdekt dat we een gitaar hebben en het lijkt me echt leuk om gitaar te kunnen spelen. Dus ik ging wat oefenen en bracht hem op een gegeven moment naar beneden om het aan mijn moeder te laten horen. Alleen, Nala was het daar absoluut niet mee eens. Ze vond het ding doodeng en rende er de hele tijd van weg. Ik heb haar op haar mand gestuurd en hem op de mat neergelegd. Toen strooide ik er snoepjes omheen en erop. Die pakte ze wel, maar zodra ik ook maar één akkoord aansloeg rende ze weer weg.

Hoe kan ik haar leren dat het echt niet eng is?

Ik denk dat een hond gitaar spelen zo wie zo niet heel tof vind.
Het gaat vaak hard en met tonen die zeer doen aan de oren.
Ze horen immers veel beter dan de mens.

Een gitaar zal ze nog nooit gezien hebben dus das altijd eng.
Je kan haar laten wennen aan de aanwezig door te doen wat je al had gedaan.
Laat hem maar een tijdje liggen.

misschien kan je proberen om met 1 hand wat spelen, en met de andere hand snoepjes geven?

Ik ben sowieso van plan om de gitaar in de woonkamer te laten liggen, wel op een centrale plek maar niet te dicht bij haar. Ze moet er wel langs, maar dan kan ze kiezen welke kant. Ik speel sowieso nog heel slecht en dus nog geen echte liedjes. Ook ram ik er niet op, maar heel zachtjes. Moet ik het gewoon langzaam opbouwen dat ze went aan het 'ding' en het geluid?

Je kan het geluid dempen (als het een accoustische gitaar is) door iets in het klankgat te stoppen. En dan oefenen. Hele kleine stapjes maken.

Dat heb ik ook gehad met Luna....
Ik zette Luna op de stoel en ben zelf op een andere stoel gaan zitten en gespeelt.
Je moet het gewoon heel langzaam opbouwen, maar het is idd wel lastig

Ik denk dat de angst wel een beetje mee valt(hij vreet namelijk wel de koekjes op,en angstige honden eten niet), het geluid zal het hekel punt zijn. Dus ik denk dat je eerst het geluid een beetje moet dempen, maar de hond ook eigenlijk nergens voor belonen, gewoon doen of is gitaar spelen heel normaal.

Sam was ook vreselijk bang voor gitaren. Zo gauw hij er een zag vluchtte hij of onder de bank, of hij ging vreselijk blaffen. Zelfs als de gitaar nog in zn koffer zat begon het al. Maar eigenlijk is het vanzelf wel over gegaan. Ik speelde gewoon vaak gitaar op een andere kamer met de deur dicht, zodat hij het geluid wel hoorde, maar zonder er mee bezig te hoeven zijn. Ook zette ik mijn gitaar op een standaard in huis, zodat hij kon zien dat er niks aan de hand was. eigenlijk heb ik er heel lang niet meer aan gedacht, en plotseling was het helemaal over. Nu komt Sam zelfs nieuwschierig kijken als je speelt. (beetje gevaarlijk als de snaren niet goed zijn afgeknipt aan het uiteinde..)Ik denk dat je het best helemaal geen aandacht kan geven aan de angst voor het gitaarspelen. Gewoon langzaam laten wennen. Als je veel aandacht besteed aan haar angst, dan heb je kans dat ze zal denken dat een gitaar inderdaad een ding is om bang voor te zijn...

Bedankt voor de tips!

Ik heb net weer even geoefend en hoop dat mijn stemapparaat snel binnenkomt, het klinkt echt niet

Maar ik had hem de hele dag in de kamer neergelegd op zijn hoes en ze heeft er geen aandacht aan geschonken. Net nam ik hem mee naar boven, toen keek ze wel even dat ik hem pakte. Maar ik moet dus gewoon een beetje spelen en haar maar laten? Dat komt wel goed

Ja, ik denk dat ik dat maar zou doen.. Gewoon langzaam laten doorschemeren dat ze helemaal niks met die gitaar te maken heeft

Succes ermee