Blaffen en blaffen en blaffen ......

Angela het onbegrip voor Doowey schiet mij in het verkeerde keelgat, ook ik had dezelfde vraag en vond hem heel vanzelfsprekend.

Jij claimt altijd veel begrip voor iedereen te hebben, maar meteen de eerste reactie vat je al negatief op, jammer!

Na je uitleg dat je niet je eigen hond wil readen, begrijp ik dan nog niet waarom je dan niet bij een collega reader aanklopt?

Ik wens je veel sterkte met de blaffende hond.

Hallo Sophie,
Je honden blaffen omdat jullie weg zijn,ze willen hebben dat je thuis blijft of dat ze mee mogen.
Wees duidelijk naar je honden,wanneer jij of je gezin buiten of boven zijn en de honden beginnen te piepen of te blaffen dan is dat de honden jullie roepen.Zij willen hebben dat jullie hierop reageren, waarschijnlijk hebben jullie dat gedaan toen zij nog pup waren.
Doordat zij als pup jankten of blaften hebben jullie de pup benadert,getroost en van alles gedaan om ze weer stil te houden.
Dit moet je weer afleren,ben je buiten of boven,honden beginnen te janken of te blaffen niet op reageren. Ben je met de honden beneden en ze beginnen te blaffen of te janken dan moet je dit ook gaan corrigeren,gebruik je stem en je houding.
Wees altijd duidelijk,geef aan dat je dit niet wil,zoek het probleem op,ga ze niet belonen met voer,ze hebben geleerd als jullie weggaan dat ze iets lekkers krijgen,ze willen meer,dit moet je afleren.
Succes,
hondengedragstrainer"rinus"

Mijn gemiddelde dag ziet er als volgt uit:

1. opstaan rond half 10
2. koffie drinken en mijn lichaam op laten warmen (zo noem ik dat altijd, heb reuma dus opstartproblemen)
3. achter de pc mijn werk doen
4. honden uitlaten rond half 12
5. daarna eten (ik)
6. rond 1 uur 's middags naar mijn werkkamer (ligt eraan hoe druk het is)
7. mijn werk doen, duurt gevarieerd, ligt er dus aan
8. om half 4 ben ik weer beneden (daar zorg ik voor, maar soms is dat dus veel eerder en ben ik al om half 3 beneden)
9. de buurtmeiden komen of ik laat de honden uit
10. de baas komt thuis

Ik ben de rust zelf, dus geen druk type. Normaal past een hond zich aan de baas/vrouw aan, dus een rustig type, dan is de hond ook rustig. Normaal gesproken heb ik dat bij al mijn honden wel gehad, maar deze 2 zijn donderstenen. Misschien door het ras. Vinden elk geluidje een aanval lijkt wel. Hm...vrouwtje kan ook niet tegen geluiden, dus wat dat aangaat, passen ze zich wel degelijk aan, hahahaha.

Dorby, lief dat je vraagt hoe het vandaag ging.
Ik had werk te doen en liet de woonkamer open. Maar dat werkte niet, dus heb ik ze mee naar boven genomen en de kamerdeur dicht. DJ is dol op het waterbed en die is daar gaan liggen. Sophie blijft liever bij mij en zat in de werkkamer.
Op deze manier zijn ze beiden stil, maar mocht ik cliënten thuis krijgen, dan kan dit natuurlijk niet.
En ook wil ik ze niet bij me in de werkkamer, het moet ook zonder kunnen natuurlijk.

Ook zijn we 's avonds niet meer weg geweest; overdag hou ik het aardig in de hand, maar als we er niet zijn dan kan dat niet.
Nu gaan we niet zo vaak weg vanwege mij zelf, dus ja..........

Gisterenavond training gehad, de tweede les, ze was wel moe. Maar vanmorgen toch weer hevig blaffen om 6 uur. Dus dat gaat ook niet meer op.

Bedankt voor je bericht. Je hebt het alleen vreselijk mis.
Ik ben jarenlang trainer geweest en kan dat ook al jaren niet meer vanwege mijn reuma. Ook heb ik bouviers opgeleid.
Ik weet er dus wel iets van. Ik heb het piepen en blaffen bij DJ die wij als pup hebben, altijd genegeerd. En DJ is dus het probleem ook niet.
Als je had gelezen dan had je geweten dat Sophie in huis is gekomen vorig jaar augustus. Zij was op dat moment tussen de 3 en 4 jaar oud. Altijd opgesloten geweest en alleen maar puppies mogen krijgen. Dat was haar lot.
Nu mag ze bij ons weer hond zijn en rehabiliteren wij haar.
Uit je bericht maak ik op dat jij precies weet wat wij gedaan hebben, maar helaas klopt daar weinig tot niets van.
Je kan lezen dan NEE en SSSTTT helpt, maar als ik boven aan het werk ben, dan begint het.

Jammer dat je zo stellig bent met wat wij wel en niet hebben gedaan. Misschien voortaan voordat je adviezen geeft, toch eens duidelijker het probleem en alle berichten lezen!

De vraag van Chris is al uitgelegd in een van mijn eerdere berichten.

Het enige wat ik enigzins als antwoord kan zien op mijn vraag is, dat je je collega's niet vertrouwd.

Dan heb je dat goed terug kunnen vinden Chris.

ik ben toevallig net het boek "100 oefeningen voor een beter gedrag van uw hond" door Sarah Fisher en Marie Miller aan het lezen... op zich een prima boek waarin de positieve opvoedmethode gecombineerd wordt met TTouch...

http://www.boek-plus.nl/sarah-fisher

Staan ook oefeningen en adviezen in qua overmatig blaffen; wie weet heb je er iets aan

Het blaffen negeren helpt niet maar daar was je zelf al achter.
Allereerst zou ik beginnen om je hond niet meer alleen te laten. Zorg eerst dat de stress uit haar lijf is voordat je begint met het alleenzijn trainen. En als je met de training start, zorg ervoor dat je dat eerst in-en om het huis doet voordat je langere periodes weggaat.
Zorg ervoor dat je het blaffen voorblijft, dus oppas gaan zoeken op het moment dat je ze echt alleen moet laten. Ookal is dat maar een half uur voor de boodschappen doen. Iedere keer dat je je hond nu toch alleen laat, betekent een terugval. Trek er maar gerust een paar maanden voor uit om het alleenzijn te trainen.

Ook zou ik als het mogelijk is een filmopname maken zodat je haar manier van blaffen en haar lichaamshouding kunt zien.

Succes

@ Angela,
Het lijkt me erg lastig om een hond te hebben die moeilijk alleen kan zijn, en al helemaal als hij je andere hond, die voorheen nooit dit soort problemen had, hierin weesleept. ik begrijp zeker ook je vraag of mensen advoiezen voor je hebben, en ik hoop dat je een passende oplossing kunt vinden.Ik sluit me bij Noortje aan. Als je héél langzaam opbouwt en niet plotseling toch veel langer weg bent dat je hebt geoefend, denk ik dat het wel mogelijk is. (toch nog een beginnersprincipe, maar ook juist ervaren mensen kunnen die soms wel gebruiken)

Wat me alleen stoort in dit topic, is dat je goed bedoelde adviezen afkraakt, onaardig bent tegen de mensen die zo aardig zijn geweest tijd te besteden aan een advies geven.
in je antwoord aan Rinus schrijf je dat hij het vreselijk mis heeft, dat jij er wel het een en ander vanaf weet, en dat hij vooral niet moet denken te weten wat er aan de hand kan zijn..Dan vraag ik me af waarom je toch in hemelsnaam om advies vraagt.. Wat wil je eigenlijk horen? Ik snap dat je misschien niet ieder advies kunt/wilt gebruiken, maar dan doe je toch niet zo? Het valt me op dat je op bepaalde adviezen heel kortaf reageert.

Verder wens ik je alle succes met sophie.

Ik lees weinig boekjes over "methodes" enzoverder maar toch ben ik nu kalmerende signalen aan het lezen van Turid Rugaas, goed boekje. Blafgedrag bij honden, is ook een boek van haar dat ik zeker nog ga lezen, misschien staat daar ook iets nuttigs in? 'k Weet niet of jij ermee bekend bent met dat boek?

Je schrijft dat je een rustig type bent, ik ken je natuurlijk niet, maar ik lees je niet echt als rustig Ik kan me daar geweldig in vergissen hoor en hoop dat je dat niet verkeerd oppakt.

Als ik een probleem heb met mijn hond, ga ik naar mezelf kijken. Waar ga ik de mist in? Wat zie ik niet? Het is in mijn ogen nooit mijn hond, maar ik die mijn hond niet begrijpt.

Negeren van een enthousiaste/blije hond zou ik zelf niet doen, vind ik tegennatuurlijk.

Bachbloesems of homeopathie, misschien kan dat iets doen. Als ondersteuning.

Ik zie "rust" als het sleutelwoord, bij jezelf en bij de hond. Niet teveel training enzo, eerder losse ontspanning en echt aanwezig zijn bij de hond. Is mijn gevoel maar, als het niet klopt, drop it.

Voor Joëlle: er zijn maar 2 reacties die ik even niet kon hebben. Voor de rest ben ik zeker dankbaar dat men antwoorden/suggesties geeft. Ik geef dat zelfs aan!!

Maar als ik lees dat ik dit niet mag doen en dat niet, en dat ik mijn pup te veel dit heb gedaan en dat heb gedaan, terwijl het geen pup is...............dat ik vroeger dit heb gedaan en dat heb gedaan, terwijl dat helemaal niet zo is...........dan moet men toch beter lezen voordat men een reactie/suggestie geef. Lijkt mij logisch en ik vind dat ik dat mag zeggen.
Je kan je daar aan storen, maar het is wel mijn topic en mijn probleem. Als men dan niet goed leest waar het nu precies over gaat en men geeft dan zo'n suggestie, dan vind ik dat erg jammer.

Dat is hetzelfde als ik hier weleens meemaak, dat men om raad vraagt en dat men dan een antwoord geeft dat hun hond da helemaal niet doet. Tja........wat heb je daaraan als antwoord.....snap je. Er zijn vaak antwoorden in topics te vinden, die helemaal geen antwoorden zijn op de problemen van de TS en dat vind ik jammer.

Voor kath: ik ben echt de rust zelfde, mijn schrijfwijze daar en tegen kan nog weleens hectisch zijn of ja.....misschien wel wat pinnig? Ik weet er even geen woord voor.
Overdag is het een serene rust in huis, dus de geluidjes komen dan misscien harder binnen bij de honden. Hoewel DJ dat al 3 jaar lang gewend is.

Trainen doe ik niet, behalve op maandagavond met Sophie. DJ heeft 3 cursussen achter de rug.
I heb overigens (vertelde ik al eerder) de verstuiver aangeschaft, de DAP verstuiver dus. Die is nog niet binnen, maar ik hoop dat wat mee te bereiken. DJ heeft een DAP band gehad en dat werkte goed.

Een DAP-band werkt ter ondersteuning van de training, niet als vervanger voor trainig.
Het enige wat gaat werken is, met heel veel geduld, trainen.

Noortje heeft de DAP-band ook gedragen, werd er wel iets rustiger van maar reageerde allergisch hierop. Ontzettende traanogen, na drie dagen heb ik de band weg kunnen doen.

Waarom heeft DJ een dap-band gehad?

Heb je al wel eens gedacht aan een rescue spray van Bach??
Hierboven word ook al aangegeven dat homeopathie of bachbloesem misschien een oplossing kan zijn, je hondje voelt zich blijkbaar erg onzeker als je uit zijn gezichtsveld bent, ook wel logisch misschien na alles wat hij heeft meegemaakt.
Zelf heb ik ook een tijdje zo`n DAP verstuiver gehad die moest in het stopcontact, maar dat had bij mij geen enkel resultaat, van de rescue spray of druppeltjes word hij wel veel rustiger, minder zenuwachtig in ieder geval.

groetjes Ciska en Douwe

Ik zal het eerst met de verstuiver in het stopcontact proberen, en daarna kan ik altijd nog bachbloesem rescue spray uitproberen.
Nu we toch al 8 maanden bezig zijn, kan dat er ook nog wel bij.

Gelukkig hebben we veel geduld en maak ik mij niet zo nerveus. De buren wel, maar ja, dat is logisch. Morgenavond moeten we een uurtje weg, vandaag ga ik de tip van Jacqueline uitproberen. Voor een half uurtje of zo. Moet toch ook boodschapjes doen, wie weet gaat dat goed.
Kijk, 's morgens om 6 uur blaft ze omdat ze mijn man naar beneden hoort komen; kom ik naar beneden blaft ze niet. Ondanks dat ze mijn man nog niet helemaal vertrouwt, is ze wel heel enthousiast als ze hem ziet. Ook 's middags als hij uit zijn werk komt, dan is ze helemaal door het dolle.

Het gaat mij er meer om als we weggaan, ze neemt DJ mee in het verhaal dus heb ik opeens 2 blaffende honden, terwijl DJ dit nog nooit gedaan heeft toen hij alleen was. Dus er moet toch iets zijn wat gaat helpen.

Laten we het hopen!

Wat de oorzaak ook is en wat voor therapie je ook inzet om dit op te lossen, het is belangrijk dat je Sophie nooit langer alleen laat dan zij aankan. Door haar toch alleen te laten voor een half uurtje of uurtje en haar dus de kans te geven in het gemoed en gedrag te vervallen en dus de ervaring op te blijven doen help je alles wat je probeert op te bouwen om zeep. Dat is jammer want zo blijf je achter de feiten aanlopen.

Het is belangrijk dat je in stapjes opbouwt op geleide van Sophie, maar dat je altijd binnen de tijdsduur blijft die zij kan handelen. Binnen die tijdsduur is het ook verstandig om te varieren.

In het geval van Sophie is het denk ik ook belangrijk dat je de oorzaak gaat achterhalen. Als bv een onbalans in de stresshuishouding de oorzaak is voor de onrust in haar is dat het eerste om aan te werken. Is het claimgedrag, dan is het belangrijk om daar mee aan de slag te gaan etc. Niet alleen thuis kunnen zijn is vrijwel nooit een probleem wat op zichzelf staat en wat dus ook alleen maar op te lossen is als je het vanuit een breder perspectief bekijkt in het leven (en ritme)van alledag en de relatie.

Ik begin nu te begrijpen waarom je je college niet vertrouwd.

Bedankt Petra voor je uitleg.

Ik ga opnieuw beginnen met eerst de tijd die zij kan handelen. Het rare is wel dat als ik (of wij) de achterdeur en de achterpoort van de tuin uitgaan, zij allebei stil zijn.

Vanmiddag boodschapjes gedaan.Met de fiets, dus door de achtertuin. Ben 35 minuten weggeweest.Toen ik wegging blafte ze allebei niet.
Ik heb op de terugweg door de gangetjes naar onze tuin, met de fiets aan de hand gelopen. Ik hoorde niets. Ik ben heel voorzichtig de tuin in gelopen en hoorde nog steeds niets. Ik heb de fiets neergezet en liep de achterdeur in, met de woorden dat ik er weer was. Sophie die met haar gekef naar me toe kwam uit enthousiasme. Ik heb ze allebei de hemel in geprezen.

Het kan dus wel! Waarom niet als ik de voordeur uitga? Hm......

Dit begrijp ik eerlijk gezegd niet zo goed.
Je weet dat ze het niet aankan om alleen te blijven en toch wil je haar alleen laten om boodschappen te kunnen doen of ergens anders naartoe te gaan. Begin eerst in en om het huis om haar alleen te leren zijn, gaat dit probleemloos dan kun je het verder gaan uitbreiden, eerder niet.
Heb je in de gaten dat je op deze manier, keer op keer, het vertrouwen van je hond beschaamt?
Op deze manier zal de verlatingsangst nooit verdwijnen, je laat haar steeds in haar gedrag en angst terugvallen.

Ik begrijp dat er boodschappen gedaan moeten worden maar om haar nu toch alleen te laten is absoluut niet bevordelijk voor de vertrouwensband.

En ik weet hoe het is om een hond met verlatingsangst te hebben, ik heb me vaak genoeg in allerlei bochten moeten wringen om een oppas te vinden als ik moest werken, met de kinderen naar de dokter/tandarts moest, afspraken op school en boodschappen doen. Mijn sociale leven heeft twee jaar op een hèèl laag pitje gestaan. Alles draaide om Noortje om haar weer angstvrij te krijgen.

Probeer eens terug te denken wanneer en waarom je de voordeur gebruikt en wanneer en waarom de achterdeur. Dat kan al verrassende inzichten geven. En ook kan het een lucky shot zijn en de volgende keer toch mis gaan (mischien was het verrassingseffect wel groot?). Toch begrijp ik niet waarom je een 35 minuten weggaat in dit stadium. Een hond leert hierin alleen door de positieve ervaringen en niet door de mislukkingen.

Wat Noortje schrijft onderteken ik helemaal, eerst zorgen dat je je in en om huis vrij kunt bewegen met een ontspannen Sophie en pas dan de beweging verder van huis maken in stapjes die Sophie aankan.

En ik lees ook niet terug dat je bereid bent de oorzaak te willen doorgronden, het in breder perspectief te willen bekijken. Dan blijft het bij probeersels en foefjes...

Hoe heb je het trainen met de Bench dan aan gepakt ?.

Als je het gewoon wat meer aan de hond overlaat, alle leuke dingen bij de Bench
begint en eindigt het lekkers in de Bench geeft. (of er voor en er vervolgens in)
Zorg voor duidelijkheid doormiddel van regels die gelde in huis en buiten.

Verlatingsangst kan verschillende redenen hebben maar ik vermoed dat de hond bang is zonder
zijn "roedel leider" zijn duidelijkheid gaat het huis uit en dat zou de hond wel eens onzeker
kunnen maken.

Mvg Jasmijn.

Misschien wat uitdagingen aan de hond aanbieden, je kan het beste zelf bedenken
wat een uitdaging is voor je hond.

Mvg Jasmijn.

Ik weet dat het boodschappen doen niet het probleem is, aangezien dat een half uurtje is. En dat halve uurtje gaat goed. En het leven gaat door hoor, op de een of andere manier moet ik ook de dingen doen die gedaan moeten worden.
Ik ben blij dat ik wat kan doen, aangezien mijn man de rest van de taken op zich neemt. Juist omdat ik reuma heb en dus meer aan huis gekluisterd ben dan een ander.
Ik heb 2 jaar in een rolstoel gezeten en ben blij dat ik dit weer kan. En omdat dit verder geen probleem oplevert, kan ik een half uurtje boodschappen doen. Jouw sociale leven stond op een laag pitje, die van mij al jaren en jaren vanwege de reuma. Ik ben bijna 50 jaar en heb het al vanaf mijn 32 ste.
En ik werk boven in mijn werkkamer, heb je dat gelezen? Dat is het probleem, dat ze dan gaan blaffen en doen. En nadat we een avondje weg zijn geweest, sinds hm.......6 jaar? Dat de buurvrouw het kwam zeggen, anders had ik het niet eens geweten!

Overigens heb ik vanmiddag na mijn bericht besloten morgenavond niet weg te gaan, ik blijf dus thuis.

De vertrouwensband is overigens prima, daar ligt het echt niet aan. Ik denk zelfs dat het meer claimen dan verlatingsangst is. Ik ben eens goed gaan nadenken vannacht en omdat ik weet dat je honden met een reden bij je komen (zij zoeken jou uit en niet andersom) en dus je spiegeltjes zijn, moet ik erkennen dat ik inmiddels misschien wel weet wat de spiegel is.

Ik kan dat hier gaan uitleggen, maar dan leg ik mijn leven hier bloot. En heel eerlijk......doe ik dat liever niet hier.

Als je alles had gelezen, dan had je kunnen weten dat we geen bench hebben. Wel geprobeerd maar dan flipt ze. Omdat ze latijd opgesloten heeft gezeten, kan en mag ik haar dat niet aan doen.

Petra, zoals gezegd (mijn reactie kwam nadat jullie berichten waren geplaatst) is boodschapjes doen niet het probleem. Een half uurtje gaat prima! Als ik maar de achterpoort uit ga, dus dat kan ik met een gerust hart doen.

Begrijpelijk hoor, dat is ook niet belangrijk. Belangrijk is dat jij verder komt

We moeten samen verder!! We komen er wel uit, het duurt alleen even. En alleen met goede tips en nuttige bijdrages in deze topic, kan het misschien wel veel eerder wat worden!

Een hond met een enorme rugzak een goed tehuis geven is niet zo moeilijk; om een hond met een enorme rugzak te begrijpen......en daarmee om te kunnen gaan, al heb je bijna 27 jaar ervaring met honden (zonder rugzak)...........is nog veel moeilijker!!

We zijn op de wereld om te leren, te leren van elkaar.......dit is dus een hele goede les!

Wat ik wel nog graag wil toevoegen is dat het bij dit soort problemen vaak gaat om de mens(en) die last hebben van een blaffende hond. Mijn eerste zorg gaat eerlijk gezegd uit naar de hond, die heeft een probleem en is niet ontspannen en in balans. Wellicht helpt begrip en gevoel hiervoor in de aanpak die je wilt volgen. Als ik ik je begin posts lees dat je veel gewerkt hebt met het symptoom te corrigeren ga je dus compleet voorbij aan het gemoed van Sophie. Ik denk dat zij het verdient en er recht op heeft om met begrip en mededogen voor het hinderlijke symptoom begeleid te worden hierin. En als zij zich in balans en relaxt is 'baasje' ook blij toch

Blaffen is echt een lastig probleem.

Koda is ook een heel gemakkelijke blafferd.

Vooral aan de lijn en ook door het raam naar andere honden. Hij kan het wel zonder blaffen maar dan moet je echt de ideale omstandigheden hebben. Aan de lijn betekend dat de juiste afstand.
En voor het raam ga ik tegenwoordig vaak even bij hem zitten zorgen dat hij met zijn poten op de grond blijft en hem een beetje in zijn nek kriebelen.

Koda heeft gelukkig geen verlatingsangst, hij kan prima even alleen zijn en loopt ook niet de hele tijd achter ons aan.
Hij zit gewoon snel vol en dat wekt bij hem het blaffen in de hand.

En als ik gestrest ben is gegarandeerd blafplezier.

Ik heb voor Koda manieren gevonden om hem te helpen maar ik moet eigenlijk altijd alert zijn het zit nog steeds niet ingesleten dat hij niet hoeft te blaffen.

Je hebt eigenlijk helemaal niets aan mijn antwoord want ik heb geen oplossing voor je maar ik wil alleen maar meegeven dat ik weet hoe moeilijk het is om overdadig blaffen te reguleren.

Jip is ook mijn grootste spiegeltje en puzzeltje. Je neemt een hond in huis die heel wat bagage meeneemt wat hem gevormd heeft tot dan en er zit geen gebruiksaanwijzing bij. Idem hebben wij mensen zo onze blinde vlekken. Dat komt samen en dan ga je samen op weg...

en voilà ik denk dat er vooruitgang is
nog veel succes met het uitzoeken wat gespiegeld wordt ik geloof daar ook in

en misschien toch eens hulp aanvaarden van ene of andere collega? of bachbloesems of homeopathie? (ik val in herhaling, waarvoor al excuus) we doen het uiteindelijk zelf maar wat hulp kan soms wonderen doen, een ander licht werpen, een opening maken en zo kan je dan weer verder...

goeie moed!