Waarom een zwerf/asielhond uit het buitenland?

Dankjewel!!
En nee ik zeg nergens dat mensen dom zijn, wel valt me op dat er vaak vragen gesteld worden en als de ts dan op een gegeven moment zegt: ja maar mijn moeder vind het niet goed dat ik een hond voor mezelf neem of: mijn ouders slaan onze hond maar ik durf er niks van te zeggen krijg ik toch een beetje de indruk dat hier vooral pubers rondhangen. never mind ik ga er niet meer op in, ben ik veeeeeel te oud voor! en nu lekker de zon in, nog even zonder gewone nederlandse kruising van mensen die er geen cent voor willen hebben, alleen de da-kosten voor de entingen en onderzoek. Die mensen zie je hier niet, wat zouden ze hier moeten, veel te druk met hun honden..

Bedankt voor je excuses, excuses aanvaard; netjes van je! Veel mensen krijgen sorry niet uit hun mond, respect!

Waarvan gaan je nekharen overeind staan.
Omdat er "kansloze" honden al jaren achter de tralies zitten..........
Of dat de "kansloze" honden een spuitje krijgen............

Dit is gewoon een stelling.....ben benieuwt naar de reacties.

Geen een vd twee. M'n haar gaat overeind staan als iemand tenminste de helft van de Nederlandse asielhonden bestempeld als vals en ziek.
Ik wil de herplaatsers niet de kost geven die zogezegd 'vals' waren, maar bij hun nieuwe baasjes een hele lieve hond blijken te zijn.
Als iemand dan vindt dat die 'valse' honden in het asiel dan maar allemaal diervriendelijk om zeep moeten gebracht worden, ja, dan gaan m'n haren overeind staan.

Ik zou nog een stapje verder gaan: Help het asiel om zeep.

Mensen blijven een hond zien als een voorwerp dat je te pas en te onpas weg kunt doen...en geen haan die er naar kraait. De asielen dragen bij aan die zienswijze...omdat ze zonder pardon de meerderheid van de aangeboden honden (als niet alle aangeboden honden) inderdaad opnemen.

Mensen moeten geconfronteerd worden met de verantwoordelijkheid die ze aangaan, onverantwoord hondenbezit mag van mij hard beboet worden en meer voorlichting over wat een hond hebben en verzorgen inhoud zou absoluut verplicht moeten zijn voor iedere hondenbezitter. Laat de mensen eerst maar eens vijf weken een basis cursus volgen over verzorging van de hond, dan haal je meteen die mensen eruit die er te makkelijk over denken, want die maken de 5 weken echt niet vol.

Dan een mooi pasje, of een vermelding op het identiteitsbewijs qua legaal hondbezit, en veel meer controle over de hondenbelasting.

Maar een asiel? Waar mensen een hond zonder schroom kunnen dumpen, dat past voor mij niet in een land dat bewust met haar huisdieren omgaat.

ON TOPIC

Vriendelijk verzoek om on topic te blijven. Off topic gesprekken kunnen voortgezet worden via PB.

mijn hond is lief hoor

@Delilah, ik zie dat mijn reactie van vanmorgen niet aangekomen is, maar wil je bedanken voor je uitleg.(je snapte mijn 'twijfel')
Ik heb geen probleem met de grenzen hoor!

ik heb een hond een x estrela uit portugal geadopteerd en een kleintje uit rhodos vandaan en het zijn 2 fantastische honden,de 1 kwam met 13 weken naar nederland toe en de andere was 6 maanden en ik zou het zo weer doen.
ik zet me nu ook in voor stichting robustiano doen fantastisch werk en alles komt per vliegtuig naar nederland toe niks met bussen of vrachtwagens.
honden worden keurig getest,ingeent,ontwormd,ontvlooid en gechipt.
er word gekeken hoe de hond is met andere honden,kinderen en katten en mocht er een hond terug komen gaat die in een opvanggezin van onze organisatie en niks komt in een asiel terecht.
de honden worden ook allemaal gecastreerd of gestereliseerd mits de leeftijd het toe laat,we laten ook geen pups onder de 13 weken overkomen.
een eerlijke en fijne stichting.
alle honden verdienen een eerlijke kans of ze nou uit het buitenland komen of uit nederland.gr.patricia.

Kijk een keer naar de foto's van Paco, Terra en Saltarin? Zou een diervriendelijke dood voor hen beter geweest zijn? Ik denk het niet...

En het is helemaal geen korte termijn oplossing. Een goede stichting zorgt juist dat er ter plaatse iets gedaan wordt, heeft een castratie/sterilisatie beleid, werkt samen met plaatselijke asielen, die bij voorbeeld een lage kost dierenkliniek oprichten, zodat honden niet op straat gedumpt worden als ze ziek worden omdat hen laten verzorgen teveel kost. De plaatselijke asielen en verenigingen plaatsen het dierenleed ook in de kijker, gaan samen zitten met de plaatselijke overheden, zoeken naar oplossingen en vinden er ook. Beetje kortzichtig om te spreken van een korte termijn oplossing en nog kortzichtiger om het te hebben over een diervriendelijke snelle dood...

Omdat : Die vraag word me zo vaak gesteld Heb je de asiels in buitenland wel eens bekeken heb je weleens gezien hoe men daar met honden om gaat? Hebben die honden ook niet recht op een liefdevol leven? Heb geen dag spyt van mn 2 spaanse honden en van mn 3 ned honden Allen met een rugzakje

ik denk dat mensen echt niet meteen uit gaan naar buitenlandse honden hoor... ik denk toeval...

ze doen het echt niet omdat de honden in nl niet leuk zijn.
elke hond verdient een kans, maar ik heb meestal.. als ik een hond zoek, dat ie altijd van een stichting komt van het buitenland.

ik denk gewoon toeval...
ik heb nog nooit sites gezien van honden die in nl terecht zijn gekomen....


_______________________________________________________________
wat ik ook denk...
ik heb wel het gevoel dat honden in nl het wel beter hebben dan in het buitenland
hier hebben we volgens mij geen dodingsstation enzo.
maar dat heeft niet veel mee te maken waarom mensen hem van het buitenland hebben...

Precies, daar is toch alles mee gezegd???
Dierenliefde stopt niet bij de grens zeg ik altijd, en heb vaak niet eens meer de behoefte om
uit te leggen waarom wel of niet...
Deze vraag werd volgens mij gesteld vanuit oprechte belangstelling, vandaar mijn antwoord, maar soms wordt ik hier zo moe van...
Mijn ex-man en ik hebben ooit een katje geholpen die uit Turkije kwam...waarom??? Maakt dat wat uit?? HIj had daar iig een vreselijk leven en was nog maar 6 weken, is toch heerlijk als je een diertje kunt helpen..

Ik ben hier volledig mee eens. De asiels zitten hier vol met honden. De honden uit andere landen hierheen halen is mijn inziens geen optie, beter is de problemen daar op te lossen.

Ik heb twee "opvangers", allebei via nederlandse asiels, met dierenbescherming erkenning. Gewoon voor de zekerheid. Ik weet zeker dat er grof geld verdiend wordt aan het hierheen halen van buitenlandse hondjes. Ik weet ook zeker dat er stichtingen zijn die dat met de beste bedoelingen doen, en absoluut zonder er aan te verdienen. Alleen, mij lukt het niet goed genoeg om het kaf van het koren te scheiden. Vandaar mijn keus voor Ik-zoek-baas van de dierenbescherming. Ik heb er voor gekozen om tweede-hands-hondjes te nemen omdat ik denk dat er al genoeg honden op de wereld zijn en er wat mij betreft voor mij geen puppies bij gefokt hoeven te worden. Ik vind het een hele leuke uitdaging om te zien wat ik nog kan met deze toch wel wat beschadigde beestjes. Inderdaad Rianne:je weet nooit wat voor achtergrond ze hebben... Des te fijner om goed voor ze te zorgen en te zien of je ze een goed bestaan kunt bieden.

Ik heb zelf geen herplaatsen uit het buitenland, maar wel bijna gehad... En dan ook geen herplaatser maar een straatpup. Op vakantie in Thailand liep er bij ons op het strand een pup van rond de 4 misschien 5 maand oud. Dag en nacht lag hij op het strand. Mijn vriend en ik hebben geprobeert om deze pup in nl te krijgen maar door de taalproblemen en de 'nietwelwillendheid' van de Thai daar is het ons niet gelukt...
De keuze die we op dat moment maakte was omdat deze pup geen leven voor de boeg had... Nog niet eens in een asiel zou komen maar waarschijnlijk ten dode was opgeschreven. De honden hier in nl zouden het beter voor elkaar hebben (al zaten ze in het asiel) als die kleine schat daar op het strand... Het doet me nog steeds pijn als ik aan hem denk en hoop dat hij er nog is...

Terug in Nederland toch voor een pup gekozen omdat we hier de jachtsport mee willen doen en we hem daarvoor zelf wilden opleiden...

Ooit komt er bij ons nog een asielhond, een die wij een warme, gouden mand gaan geven!

(eerst nog even op vriendlief inpraten...)

Hoi beste mensen.

Ik wil wat steun/advies, ik weet het zelf niet.

Wij hebben een hondje geadopteerd uit buitenland (een asiel hond en voor die tijd was ze een zwerfhond). Het is een teefje van 2 jaar, kruising, gestereliseerd, onderdanig. Mijn vriend en ik hebben ook eerder honden gehad, wij houden echt van honden, toch hadden we nooit gedacht dat het zo zwaar zou kunnen zijn. Ze is bang van alles. Echt alles. Heel schuw, afstandelijk. 's nachts is ze tegen de tuindeur aan het krabben, ze wil weg. Ze laat zich wel aaien op zich, je kan haar ook zo optillen en meenemen, ze gaat niet gauw bijten, toch is ze buiten hysterisch, heel bang van andere honden, geluiden, auto's, eigenlijk alles wat je op straat kan tegenkomen. Wij zijn al een weekje verder en wij zijn mega mega moe. Ze lijkt op geen hondje van vroeger. Ik wou ook niemand vervangen, ik weet wel dat honden eigen perssonleken hebben, toch hoopten we haar een beetje te laten ontdooien, en tot nu toe lijkt het alsof ze nergens zin in heeft en ons vindt ze ook overbodig. Ik schaam me ervoor, maar vandaag vroeg ik mijn vriend of hij haar wel had genomen als hij wist hoe het zou gaan en hij zegt eerlijk: NEE. Wij voelen ons verantwoordelijk hoor haar en mij zijn geen dumperts, toch valt dit wel behoorlijk tegen.

Iemand advies?

Beste Lila, 
Begrijp ik uit je verhaal goed dat je haar 1 week hebt? 

Als dat zo is dan kan wil je veel te snel. Ik heb ook een hond uit het buitenland, Denzel. Zijn verhaal staat op mijn profiel. Ik wil je niet ontmoedigen en niet elke hond is hetzelfde maar ik ben zeker een jaar bezig geweest met Denzel voordat ik dacht goh, nu gaat het echt de goede kant op. Tranen met tuiten heb ik gehuild, doodmoe en onzeker was ik maar met veel geduld, rust, regelmaat, bescherming, duidelijke grenzen aangeven en alles doen op zijn tempo is bijna alles goed gekomen.

Maar gedult is het allerbelangrijkste. Een week is helemaal niets. Aai haar niet, laat haar zelf naar jullie toe komen. Vind haar niet zielig maar biedt haar veiligheid en rust. Loop de komende weken korte saaie rondjes, steeds dezelfde zodat ze meer vertrouwen krijgt. Dwing niets af. Breng haar nog even niet in contact met andere honden en neem haar nog niet mee op visite. Breng regelmaat aan in haar leven, dat geeft haar zekerheid en houvast. Wees duidelijk en consequent. 

Natuurlijk is ze afstandelijk, een band opbouwen kost tijd en wie weet wat ze al heeft meegemaakt. Geef haar tijd, veel tijd, misschien wel enkele maanden. Heb geduld en als je dat doet en het lukt dan krijg je iets onbeschrijfelijk moois ervoor terug.

Denzel blijft een hond met een rugzak en ik vergelijk hem nooit met mijn andere honden. Dat is niet eerlijk en iedere hond is uniek. We hebben het zwaar gehad met Denzel maar ik zou zo weer een hond adopteren.

Maak anders een profiel aan, je kan hier vele tips krijgen.

Succes en als je nog meer vragen hebt hoor ik het wel. Als je een profiel aanmaakt kan je me ook een PB sturen als je dat fijner vindt.

Groet.

Oh ja, vergeet ik nog iets.......
Ik herken veel in je verhaal hoor. Denzel was ook overal bang voor. Is allemaal goed gekomen.....maar hij heeft zijn nukken.....'

Vandaag nog, we gingen een stukje fietsen en langs onze vaste route stond een aanhanger met een boot erop. Die staat er anders nooit dus Denzel durfde er niet langs......ik ben tussen hem en de " enge " boot gaan lopen en toen was het goed. Dat is een voorbeeld van hoe hij zekerheden bouwt op gewoontes (die boot stond er nooit, is een verandering dus eng) en van bescherming bieden. Door mezelf tussen de boot en Denzel te plaatsen en met zekere pas door te lopen laat ik hem zien dat de boot niet gevaarlijk is en dat ik hem voor de enge boot bescherm. Hij moet op mij kunnen rekenen in dat soort situaties. 

Oh ja, Denzel woont inmiddels ruim twee jaar bij ons.......Zo zie je maar dat hij toch zijn rugzakje nlijft houden. Maar het is een topper hoor. Ik ben nu ziels gelukkig met hem. Ook nu ik zijn gebruiksaanwijzig ken........

Lila ik zou ook zeggen maak even een profiel aan en open een eigen topic zodat we je wat meer persoonlijk advies kunnen geven.

Ik ben het helemaal met Grietje eens, het heeft tijd nodig en geef haar ook alle tijd die ze nodig heeft. en vooral veel geduld en veel inlevingsvermogen.

Ook hier een buitenlandse herplaatser, in een bos gevonden en daarna vier jaren asiel. Ik dacht in mijn naiviteit dat de hond wel zou voelen dat ik het goed met haar meen, maar ze was doodsbang voor ons,  dus toen ik haar probeerde te aaien had ik een hap te pakken, begeleid door een vreselijke grauw. Ook buiten doodsbang, viel naar alles uit, fietsers, joggers, verkeer, mannen, etc.

Wij kregen de volgende tips mee van de stichting

eerste week of weken de hond laten wennen aan de nieuwe mensen en haar nieuwe thuis

wandelingen kort houden en zo saai mogelijk

de hond in alle rust laten eten

niet naar de hond toe lopen, geen drukke bewegingen, de stem altijd kalm en rustig

veel rust om alle nieuwe dingen te verwerken

een rustig dagschema

nog geen commando's, eventueel wel leuke zoekspelletjes.

Maar nogmaals maak gewoon een profiel aan en een eigen topic.'

Bedankt, ik heb net een topic aangemaakt.

@ judith & Olly.Hier eigenlijk hetzelfde, puur toeval. Moet er eigenlijk wel even bij vermelden dat er al een tijd geen hond in de NL asiels zitten wat we zoeken, maar dat is puur persoonlijk natuurlijk (bij ons in de grote stad, zitten er op dit moment 'gelukkig' zelfs maar 6 honden in het asiel)
Onze hond (pup/puber) komt binnenkort uit Spanje over. We gaan een cursus volgen (of meer), dat hebben we met al onze honden gedaan. Bij informeren bij div.hondenscholen  kom je echt gemengde reaktie's tegen. Gistermiddag: pffff o moi o moi (oid) heb die man gevraagd wat hij daarmee bedoelde, zijn reaktie: dat zijn altijd problemen die je je op de hals haalt, niet te vormen, hebben teveel meegemaakt (hond in NL asiel niet? is tenslotte ook weggedaan), en ineens hadden ze een wachtlijst voor de cursus, wat nergens is, echt belachelijk. Nu gaan we naar een cursus via het asiel hier en werd zeer leuk en enthousiast gereageerd op mijn opmerking bij de aanmelding.
Ben erg nieuwsgierig, we halen haar zelf op vanaf Schiphol, spannend. Begrijp enerzijds wel het grenzen probleem, "eerst hond uit NL asiel" etc. Maar goed, als daar al een hele tijd niets zit wat je zoekt (je hebt toch een bep. voorkeur, of als je belt, net gereserveerd 15min. daarvoor) en je loopt tegen een buitenlandse gedumpte hond aan, dan ga je daar voor. De stichting die haar hiernaartoe haalt, doet ook aan info, begeleiding, scholing etc. daar terplekke, om ook daar het probleem hopelijk te verminderen.

Hier eigenlijk ook toevallig eentje uit Spanje..Mijn hond ging ingeslapen worden en ik zat toevallig eens naar het aanbod honden te kijken uit asiels nl Pets.be..In principe had ik reeds besloten geen hond meer te nemen we hebben nog drie katten... maar het lot besliste anders ik werd stapelverliefd op een hondje en dat bleek in nederland te zitten bij een opvanggezin en was een spaans hondje... dus tja zag er lief uit... was klein (23 cm schofthoogte).. jong (anderhalf jaar oud).. en woog niet veel(3,300kg) (mag geen grote gewichten heffen vanwege stents en  recent hartinfarct)
Ik had zoiets van kijk dit hondje wil ik nog een thuis geven en lukt de adoptie niet dan hoef ik geen hond meer... hij is heel lief en pst zich geweldig aan.. met één van de drie katten gaat het redelijk goed de andere twee nog niet maar dat zijn twee koppigaards ook... nogthans is de hond wel redelijk lief met hen...

Na 10 maanden zoeken vanuit Nederland, hebben we onze hartedief eindelijk terug gevonden.
Ons verhaal: tijdens onze huwelijksreis naar Sicilie, zijn we een Italiaanse Spinone mix ( een zwerfhond) tegen het lijf gelopen en deze heeft in 1 klap ons hart veroverd.
We zijn enkele dagen samen opgetrokken, hadden hem al een echte Nederlandse naam: Pleun gegeven en ons hart ( ws ook de zijne) was gebroken toen we hem noodgedwongen achter moesten laten op Sicilie.
Geen dag is "onze Pleun" onze gedachten geweest en we waren vast besloten om terug te keren naar het Italiaanse eiland.
Vanuit Nederland diverse pogingen gedaan om met politie, hondenopvangadressen etc in contact te komen of ze deze hond nog gezien hadden, maar geen succes.
Dus besloten we 2 weken geleden terug te gaan.
Na twee dagen zoeken en rondrijden en overal foto`s van hem te hebben opgehangen met onze telefoonnummers, kwamen we erachter dat ze net een week ervoor alle zwerfhonden hadden gevangen in Balestrate en naar kennels hadden gebracht, maar waar dat wist niemand zeker. Na een aantal bezoeken aan de Vigile (politie) kwamen we er dus achter dat hij met grote ws heid in Enna ( de binnenlanden van Sicilie ) zou moeten zitten.
We moesten het zeker weten, wilde weten dat hij ok was, dus besloten we naar Enna te rijden en na een rit van dik 3,5 uur werden we herenigd met onze lieve zwerver.Hij leefde en was ok,maar zag er echt niet uit. Arm beest, we wilden hem redden, want in September zouden alle zwerfhonden gewoon weer de straat opgegooid worden.
Eigenlijk wisten we al, mochten we hem ooit terugvinden dat zorgen we voor hem en geven we hem een goed thuis met veel liefde.
Eind augustus vliegen we terug en halen we hem naar Nederland....eindelijk

Nu gooi ik even de knuppel in het welbekende hoenderhok....

Maar...wat is het verschil tussen buitenlandse hondjes en broodfok?

Het is toch praktisch hetzelfde? Bv de spaanse hondjes zijn dus zwervers, dus alles fokt maar aan, moeder(ongetest) is bij elke loopsheid zwanger van een ongeteste onbekende vader......

Dat is bij broodfok toch ook zo? Die gasten zetten ook alles op elkaar bij elke loopsheid om maar pups te krijgen en kunnen verkopen?

Okay, bij bv de spaanse hondjes is geen "handelaar" die er een slaatje uit slaat, maar wel de spanjaarden, die er mee wegkomen.

Dus ja??

Ik vind gewoon dat elke hond een kans verdient, mij maakt het niet uit of iemand een hondje adopteert vanuit het buitenland of van onze landen !

Ik ben altijd gewoon blij als er weer een dumpie een gezellig huisje krijgt en daar voor de rest van zijn leven gelukkig mag zijn !

Ik heb zelf een superlieve hond uit het asiel hier in België, maar steun wel een Stichting die de Spaanse hondjes helpt, deze werken er ook aan om ter plaatse de mensen bewust te maken van het feit dat het zo niet verder kan. Want inderdaad er moet in al die landen ook aan de basis iets worden gedaan, trouwens ook in onze eigen landen is er nog veel werk aan de winkel

Wat me eigenlijk af en toe stoort als mensen weer eens beginnen van "geen asielhond, want dat zijn probleemhonden" of geen buitenlandse hond, want hier zitten er ook genoeg ! De eerste stelling klopt al totaal niet, de tweede klopt wel..maar meestal wordt dit gezegd door mensen die dan wel een lief puppy'tje gaan halen bij een erkende fokker, want al die anderen hebben geen stamboom of zijn dit of zijn dat !

Kijk, ik heb het volste begrip voor mensen die een puppy willen, alle hondjes verdienen een prima thuis en iedereen is vrij in zijn keuze, maar vind dat die mensen ook eens moeten inzien dat er niets mis is met een asielhond van welk land hij dan ook komt. Veroordeel geen honden die je niet kent ! En loopt het soms mis met een asielhondje, zijn er problemen die tijd kosten om op te lossen, denk dan niet meteen dat dit altijd zo is, want het merendeel zijn gewoon huishonden die zich heel snel aanpassen. Veel hangt van hun verleden af !

Dan geef ik jou die knuppel liever even terug... broodfok is fokken van meerdere nestjes louter uit winstbejag...vaak in omstandigheden die we liever niet zien..  
De buitenlandse hondjes (zoals reeds gezegd bij ACE topic) zijn soms zwervers vaak ook gedumpte hondjes .. gedumpt aan de asielpoort, worden gewoon vastgehangen, erover gesmeten, of ergens gewoon achtergelaten.. soms ook mensen die er gewoon niet meer kunnen of willen voor zorgen vanwege de crisis...de hondjes die "gered" worden door de organisaties worden zo wie zo gecastreert en gesteriliseert... dus das al een goede zaak...
Met de spaanse windhonden "galgo" of de podenco dit zijn jachthonden en als die niet voldoen worden ze op brute wijze van ze ontdaan... meestal na ettelijke mishandelingen en folteringen ...
stel je de vraag dan verdienen deze dieren dit????  ik weet dat het voor de organisaties dweilen met de kraan open is en dat ze zoveel mogelijk dieren willen redden en moest ik het aankunnen neem ik er ook enkele bij... ik kan echter niet vanwege gezondheidsproblemen.. dus ik ben al blij dat ik 1 spanjaardje heb.
en tja momenteel worden er heel veel pups ruim 6 maanden gedumpt door broodfokkers  in dodingsstations omdat ze hun pups niet verkocht krijgen .. de asiels van de organisaties zitten overvol dus is er toestemming om de pups te vernietigen .. spijtig genoeg....beetje de tijd van nu we leven tenslotte in een wegwerpmaatschappij toch???

Ik heb zelf een Spanjaard en ik wil er nog eentje bij nemen.
Alle discussies over ''hoe oneerlijk'' het is tegenover de honden in Nederlandse asiels, leg ik naast me neer.
Zij worden immers niets als levende vuurfakkels losgelaten om lachend en gierend toe te zien, hoe ver een levend brandende hond kan rennen.. wat een vermaak!
Honden die het volgens hun eigenaren, slecht gedaan hebben tijdens de jacht worden opgehangen met hun achterpootjes net aan bij de grond, zo kunnen ze soms langer dan een uur trappelen en krijsen tot ze gestikt zijn, wederom een vermakelijk gezicht?! Het zijn de welbekende verhalen... maar wel realiteit!
En wie denkt dat in alle dodingen stations de dieren vergast worden of d.m.v een injectie worden ingeslapen, heeft het mis!
Dit kost teveel geldt en dus worden pups vaak in een bak water verdronken of doodgegooid.
Vaak overlijden dieren al voor dat hun leven afgepakt moet worden, door honger, ziekte of geweld tussen de honden onderling!
Met deze wetenschap gaan bij mij de haren overeind staan als ik discussies lees of er misschien een paar euro aan de strijkstok blijft hangen! Al zou het zo zijn... iedere geredde hond is er 1
Daar houd ik me aan vast!

En ik ben het ook helemaal eens met de laatste reactie van van mijn Belgische ''forumvriendin'' Marie-Rose,
Zij verwoord in haar reactie ook helemaal mijn mening!