Sinds 14-02-2011 heb ik een mechelse herder in huis en haar naam is Viper. Viper komt uit het asiel, waar ze 1 1/2 jaar heeft gezeten, omdat haar vorige baasje, haar zwaar, zeer zwaar heeft mishandeld (geslagen, geschopt, ruim 20 uur per dag in de bench en uiteindelijk in de bench overgoten met benzine en bijna levend verbrand).
Gelukkig voor Viper, kreeg ik via via een telefoontje, met de mededeling dat ik eens moest kijken op de site van de dierenbescherming en daar moest zoeken naar een mechelse herder met de naam Viper. Toen ik haar foto zag wist ik meteen, morgenochtend meteen bellen om een afspraak te maken, die hond moet daar zo snel mogelijk weg. En geloof het of niet, maar ik ben echt de enige naar wie ze nog nooit agressief is geweest en had meteen al een sterke band met haar, zelfs in haar eigen hok deed ze niet agressief.
Inplaats van weken en weken lang naar het asiel om een band op te bouwen was niet nodig, ik mocht haar binnen een half uur al meenemen.
Het is een grote knuffel en eigenlijk heeft ze en zacht karakter. Luisteren doet ze heel goed, ik kan haar sturen op oogcontact.
Omdat we een heleboel negatieve reacties kregen over de naam, hebben we besloten haar een andere naam te geven en het is de naam Shai geworden. De betekenis van de Hebreeuwse naam Shai is geschenk en dat vonden we goed bij haar passen.
We trainen bij prive trainers (toevallig ook getraind bij de Isrelische Honden Eenheid) en we doen voornamelijk behendigheid en het pakwerk. De reden dat we de gehoorzaamheid niet trainen is omdat die mega scherp is en die kan ik tussendoor ook vaak genoeg trainen!
Mijn vriend en ik zitten allebij in het leger en Shai gaat mee, ze is er voor opgeleid en ze doet het met veel plezier.


Reageren

Zal ik wel nooit begrijpen !
). 

Fijn voor Shai dat ze zich zo kan uitleven.