sterilisatie

.. Over iets minder dan 2 weken wordt Beau gesteriliseerd en ik ben vreselijk nerveus... Zoals sommigen van jullie wel weten heeft de DA dit aangeraden ivm een baarmoederontsteking en de kans op terugkeren hiervan.
Ik haal me allerlei 'doem senario's' in mijn hoofd en droom er 's nachts zelfs over
Graag zou ik wat ervaring horen over hoe het jullie honden verging voor/tijdens/na/en lang na de operatie

mijn jongste teef is in december gesteriliseerd, om 9.00 uur gebracht, erbij gebleven tot ze sliep en haar om 12.00 weer opgehaald. Ze moest rustig aan doen en hoefde die dag niet te eten en mocht niet springen de eerste paar dagen. Tja dat hebben ze mij verteld maar de teef sliep nog half en heeft het niet gehoord. Dus stond ze een uurtje later boven aan de trap te kijken waar de andere honden waren, ging toen maar met de pup spelen en rennen en springen...en wilde een uur later eindelijk eten.
10 dagen later de 3 nog te vinden hechtingen eruit laten halen. Dierenarts kreeg dikke kus van haar en zij een koekje.
Dit was voor mij de 8ste teef die gesteriliseerd werd en ik heb nooit problemen ondervonden. Sommige zijn een dag "zielig" en willen veel knuffels en kusjes van mij. De anderen liepen na een uurtje of 3 slapen weer gewoon rond.
Niet te veel zorgen maken dus. Het is zo'n routine ingreep dat ik me meer zorgen heb gemaakt over een herder waar een kies van getrokken moest worden. Ging trouwens ook goed haha.

In de ochtend gebracht,rond 14:00 opgehaald.Ze was nog suf ,maar liep wel.
Ze deed daarvoor de deur op het gras snel een plas en een poep,in de auto,snel weer even uit de auto ,want ze moest spugen(misselijk van de narcose).

Thuis lekker op een zacht kussen.Rond 20:00 ging ze een beetje onrustig doen en schokkerig met haar lichaam,ze had het koud(ook door de narcose)ben samen met haar onder een dekbed gaan liggen,lichaamswarmte gegeven.Ze werd weer rustig met haar lichaam.
Om 22:00 een plas gedaan buiten.Klein beetje gedronken,ze wilde geen eten.
De volgende dag was ze weer zichzelf qua fitheid.

Ik begrijp je bezorgdheid volkomen! Nanu is vorig jaar in november gesteriliseerd. Ik moet zeggen: als ze niet zo ziek had geweest van loopsheid/schijnzwangerschap denk ik niet dat ik het had laten doen. Want ik was ook erg bang vd operatie en zag het al helemaal mis gaan. Beetje zoals jij, he.
Uiteindelijk is het erg goed meegevallen. Om 10u naar de DA, mocht erbij blijven tot ze sliep, en om 13u terug oppikken. Ze was nog suffig en sliep veel die namiddag. Maar piepte ook veel (zou eerder van narcose zijn dan van pijn).
Ze is wel heel erg op haar geschoren buik beginnen likken, dus moest ze zo'n rompertje aan. Dat werkte prima. Helaas jeukte haar poot (het kleine vlekje dat was weggeschoren om het infuus te steken) ook en begon ze daar op te knabbelen zodat ze een likwonde kreeg. Moest ze ook zo'n kraag aan. Dat was eigenlijk nog het vervelendste van al, die likwonde. De eerste dagen hebben we de wandelingen heel kort gehouden, en de eerste week mocht ze zeker niet springen. 2 weken niet zwemmen of in sloten of beken plonsen. Het is onderhuids genaaid, dus er moesten geen hechtingen verwijderd worden.
Het is allemaal goed genezen.
Haar gedrag na de operatie was enkele weken heel erg puppy-achtig: schrikken van alles, peper in haar kont krijgen, protesteren, handenbijten, enz. Daar schrok ik toen wel van. Maar gewoon even terug kordaat geweest, zoals we deden in haar puberteit, en het ging vanzelf weer over.
Ik wens jullie veel succes!!!!!!!!!!!

Yuna is vorige week gesteriliseerd.
Ik heb dit na de 2e loopsheid laten doen. Zodat ze toch nog wat kon uitgroeien en wat volwassener was, de dierenartsen steriliseren wel erg vroeg naar mijn mening. Dat verhoogt ook weer kans op incontinentie. Ikzelf heb voor de middenweg gekozen, in de hoop dat ik van beide kanten de voordelen neem.

Ik ben erg te spreken over de sterilisatie. Het is me erg meegevallen. Ik heb Yuna gebracht, en na anderhalf uur werd ik gebeld dat ze wakker was en dat de operatie goed verlopen was. Ze mocht nog 5 uur blijven ter observatie en toen mocht ze mee naar huis. Ik kon niks raars aan haar zien, ze was nog even vrolijk als altijd me te zien, helemaal niet suf ofzo. Ze is ook niet misselijk geworden toen we thuis kwamen. Het enige is dat ze niet lekker kon gaan liggen en dat ze met haar staart op haar buik rondliep. Maar de volgende dag liep ze alweer kwispelend door het huis.

Jet is woensdag 7 maart '12 laparoscopisch gesteriliseerd.

Ik moest om 08.00 uur bij de dierenarts zijn. Ik mocht vanwege ik daar heb stage gelopen bij de operatie aanwezig zijn. De narcose deed snel zijn werk en de operatie ging ook vlot. Om 10.00 uur waren we alweer onderweg naar huis!

Thuis heeft ze de hele dag in haar mandje onder haar fleece deken gelegen, tegen 18.00 uur vond ik dat ze toch echt een keer moest plassen daarna heeft ze ook flink gegeten en weer lekker in haar mandje geslapen.

De volgende dag rende ze alweer de trap op en af. En vrijdags had ze zoveel energie dat ik met d'r naar het bos ben geweest!

Ik heb ook al onze teefjes laten helpen en het valt best wel mee.

Wel had ik ze een paar dagen een rompertje aan.

Oké ben weer een beetje gerust gesteld (:
Ik ben bang dat ik haar niet rustig kan houden en dat ze toch gaat rennen, of regelt de natuur dat zelf?

Gewoon de eerste week niet los laten maar aan de lijn uitlaten, dan valt er ook niks te rennen.

Hou ze de eerste dagen zeker aan de lijn. Meestal zijn ze zelf wel iets rustiger, maar niet allemaal
Echt wel opletten met opspringen: dit kan de wonde doen scheuren.
En veel vragen stellen aan je DA. Ik heb de mijne de oren van haar kop gevraagd, maar 't stelde me wel gerust