" he Nynke, super gedaan
doen waar je je goed bij voelt, dan hoef je je daarna niet af te vragen of je het juiste hebt gedaan. Je komt op voor het welzijn van je hond echt super!!! ik kan me ook niet voorstellen dat mijn DA mijn hond zo zou meegeven naar huis...
daar kunnen ze dag en nacht voor hem zorgen als het nodig is en is er constant iemand die de boel in de gaten houdt. kundige artsen en assistenten zijn daar de hele dag in de weer....
kan me voorstellen dat het al rustiger voelt, maar komt denk ik vooral door het feit dat je het idee hebt dat wanneer je daarheen gaat met je hond er mensen zijn die goed naar jou luisteren.
maar ze adviseerden niet om hem toch al te brengen?
Ja ze wou haar vanavond al wel zien, maar dit was een vrije keuze van mij. En ik wou wel 100 keer ja zeggen. Maar ik sta niet alleen in deze keuze.. Dus heb het overlegd met Dorien, want ook die is er vanaf het begin bij betrokken. En die heeft al duidelijk gezegd, kijk, de toestand is zoals gisteren, jou zorgen zijn er. Maar laten we het nog even afwachten, morgenvroeg gaat ze naar het infuus, maar spreek met die vrouw af, dat je hoe dan ook morgen een afspraak wil met drachten.. En dit was naar haar inzicht ook prima. Maar ik mocht altijd bellen!! Ook al was het midden in de nacht! Ze hebben wel 3 spoednummers.. Nou als dat geen geruststelling is hahah.
Dus met alle wikken en wegen, moet ik hele moeilijke keuzes maken. Maar voelt goed, te weten, dat ik de rit altijd kan vervroegen.. Ik merk aan haar dat de rit naar de dierenarts enorm veel stress oplevert.. Dus ook daar denk je dan weer aan.. Ze is er helemaal kapot van!! Maar betekent niet dat ik moeite heb met de beslissing die ik soms neem.. ZOals gisteravond ook, ik ging niet lekker op bed, en wou eigenlijk weer naar de dierenarts.. Toch de moeilijke beslissing genomen, te waken vannacht, aangezien we de dag erop een afspraak hadden.
Maar pfff.. Ik vind dit best zwaar hoor, kan best wat hebben, maar merk dat ik dit toch erg moeilijk vind
"