Ik wil een puppy

Hi allemaal,

Ik heb een probleem, ik zou heel erg graag een puppy hebben, al heel lang.
Mijn broers en zus zijn akkoord en mijn vader ook.
Maar nu het grootste probleem: mijn moeder.

Elke keer als ik erover begin zegt ze: " Ja, ja, dat verhaaltje ken ik, en na een week moet ik al het werk doen! "
Ik probeer haar elke keer te overtuigen dat het niet zo zal zijn, maar ze gelooft het niet.

En nog een probleem, ze zei (ongeveer een maand geleden): " Ik wil geen GROTE hond "
Dus stelde ik een klein ras voor, namelijk een Chihuahua.
Ze zei dat ze erover ging nadenken en over het laatst vroeg ik haar of ze het al wist en ze zei : "Ja, ik weet het, je mag er geen"

Ik was er gebroken van, dus nu zoek ik tips om men moeder ervan te overtuigen een puppy te kopen.

Hebben jullie soms tips?

Alvast bedankt,
Alex

xxx

Vreemd, in je profiel schrijf je anders dat je 'binnenkort een lieve puppy krijgt'...

Ja, das was vroeger, nu is het (jammergenoeg) veranderd.

Nou je moeder zegt nee, dus klaar!

Jij woond onder haar dak, dus haar regels, zij wil geen hond, dan hoef je verder geen discussie te voeren, daar heb je je bij neer te leggen

Hmmn wilde vroeger ook altijd al een pup. Mijn moeder reageerde exact t zelfde als de jouwe.... Ik kreeg t niet voor elkaar. Nu Casper al 3,5 is begrijpt mijn moeder pas wat t voor me betekend een hond....

Echt tips heb ik dus niet. Buiten misschien een keer een logeerhond proberen? Niemand die op vakantie gaat? Dan kun je laten zien hoe graag je t wil...

heb je goed uitgelegt waarom je graag een hondje wil?

Ja, dat in het profiel zag ik dus ook. Maar dat is dus al weer achterhaald.

Maar als je moeder het niet wilt, zul je je daar toch bij neer moeten leggen.
Want ik heb vaak genoeg gezien dat 'de kinderen' een hondje willen en krijgen en er na een paar maanden niet meer naar omkijken.

ja, ik denk et wel...

Mag ik je vragen hoe oud je bent?

Die moeders tegenwoordig toch geen enkel kind mag meer een hondje haha.

Heel vervelend maar je moeder is de baas en nee is nee.
Om nou maar te roepen ik neem een chihuahua want die is klein lijkt me ook niet handig.
Ooit wel eens een chi gezien die niet goed opgevoed werdt? echte secreten worden het dan.
Tip kijk niet naar de groote van een hond maar naar het karakter en wat je ermee wil doen
Als je nou gaat kijken welke hond je echt helemaal geweldig vind en waarom misschien dat je moeder er dan wel in meegaat maar als mijn kind wat zou roepen zou je ook een nee krijgen.

Dus welke hond wil je.
Waarom wil je die hond.
Wat ga je met de hond doen.
Hoe ga je de hond alles leren.
Etc.
Als jij je moeder duidelijk kan uitleggen hoe het allemaal zit heb je misschien meer kans maar zonder dat heeft je moeder gelijk om geen hond in huis te nemen

hooi alex,

ik ben 15 jaar , en buddy is echt mijn eigen hond

hoe ben ik er aan gekomen :

eerst kregen we jego hij was voor het hele gezin maar met name voor mijn moeder want mijn moeder wou ontzettend graag een hond , en wist mijn vader om te praten.
toen kreeg mijn zus ook een hondje wegens privé omstandigheden.
ik wou ook wel graag een hondje maar ik ging er niet om zeuren ik vertelde alleen verhalen van wat ik met de hond wou gaan doen en hoe etc.
toen besloten mijn ouders om er een derde hond bij te nemen maar eigenlijk vond mijn vader het oneerlijk tegenover mij dat hun een hond hadden en mijn zus een hond dus hadden ze besloten dat ik ook een hond mocht dus zo ben ik er aan gekomen.



maar ik denk dus dat als je moeder het echt niet wil dat je toch zal moeten wachten tot je uit huis bent.
maar misschien als je wat minder gaat zeggen van mam ik wil een hond en dit ras en dat ras.
misschien kan je zeggen van ja mam wil je eigenlijk niet is gezellig vaker wandellen of mis je nou niet iemand die je enthousiast begroet ?

Heey,

Kijk maar eens wat ik bij een ander had gereageerd. Die had ong. zo;'n zelfde probleem:

Ik weet niet wie bij jou nog het snelst over te halen is? Bij mij mijn vader, dus daar ga je eerst naartoe.

* Je zorgt dat je ergens met je vader alleen bent. Zonder je moeder. Mijn moeder ging op ziekenbezoek bij haar oom in het ziekenhuis, dus dat was echt geluk. Nou, ik wist dat er bij ons in de buurt een bos was, waar een hond woont, omdat daar ook het huis van iemand staat.
Dus ik ging zo naar mijn vader en zei: "Hee pap, mama wil toch nooit mee naar het bos. Dus zullen wij dan gaan?" Nou mijn vader vond het leuk en mijn broertje ook mee (hij wil ook een hondje)
* Wij waren aangekomen bij het bos en we liepen nog geen 2 minuten en ja hoor, daar kwam dat hondje! We kwamen er wel vaak, dus hij kende ons. Hij ons helemaal begroeten enzo en wij takken gooien voor hem. Na een tijdje gelopen te hebben, was mijn vader helemaal ontspannen enzo en hij had een goed humeur. Dus ik zei zo: "Pap, mag ik je iets vragen? En wil je dan er ook echt overnadenken wat ik zeg? En het ook serieus nemen?" Nou hij ja oke. Dus ik zo:
"Hoe zou je het vinden als wij een hondje zouden hebben?" Hij gelijk NEE! Maar ik toen zo:
"Maar luister nou even, dat had je beloofd! IK heb gekeken op internet en ik heb wat honden gevonden die klein zijn en klein blijven. Ze verharen niet en geven niet veel lasten. Ik heb van de shih tzu een hondje gevonden van 11 maanden, ingeënt, ontwormd, al zindelijk en je krijgt er wat voer en een bench bij. En ik heb zo'n zelfde hondje gevonden, maar dan 8 maanden en een maltezer!"
* Ik liet de foto's zien en hij vond ze wel heel lief, dat zag je gewoon! Nou ik zo verder:
"En je had beloofd als we in een groter huis zouden wonen met een grote tuin, dat ik dan een hondje mocht!" Nou mijn vader keek alsof hij net hondenharen had gegeten en zei: "Tsja, das wel waar."
* Toen zei ik: "En door het verhuizen ging Binky ook weg (dat was een zwerfkatje die ik verzorgde en die is door mijn buurvrouw (die het niet gaat overleven whahahaha) naar het asiel gebracht zonder pardon of overleg). En ik begon dus te huilen (ja ik kan nep huilen werkt aaaaaltijd!!!!)
* Hij zo: "Ja maar je wil toch niet zeggen dat je het niet leuk vindt dat we verhuisd zijn?" Dus ik zei:
"Jawel ik vind het wel leuk, maar ik mis Binky zo!" En ik begon keihard te huilen.
Hij kreeg natuurlijk medelijden. En ik ging verder: "het is zo oneerlijk. Ik wil gewoon zo graag een hondje. Een hondje is je beste vriend, hij luistert naar je! Begrijpt je! En dat doen mensen vaak niet.
Ik heb goed gezocht naar een hondje, niet te duur, niet verharen. (*sniksnik*) en ik wil zelf wel de spullen inkopen: voer, speeltjes, mand, riem, halsband, voerbakken, enz.
En we hebben genoeg geld, hij kan mee op vakantie. En als we gaan wandelen op de veluwe kan hij ook prima mee!"
* En toen kwam mijn broertje in het spel:
Hij kwam naar ons toe lopen en zei met grote ogen en een zielige stem: "Oh, alsjebliefd lieve papa. We hebben ons goed gedragen, DS geluid zacht gezet (heeft mijn pa een hekel aan), afgewassen, geholpen in de tuin, huiswerk gemaakt, goede 's cijfers gehaald, op tijd naar bed, eten opgegeten. En we willen het zo graag! We hebben zelfs al een naam voor ons hondje: Gizmo!!"
* Ik zag dat we mijn vader bijna om hadden en hij keek nog een keer naar de foto. Dus ik zei: "Wij gaan hem uitlaten zovaak mogelijk en in mijn tussenuren kom ik naar huis! En wij borstelen hem en doen hem in bad en we helpen stofzuigen enzo!"

Dus mijn vader ging thuis op internet kijken enzo en zei dat hij het met mijn moeder zou bespreken! En nu gaan we volgende week kijken voor ons hondje!

Heel veel succes! xxjes

http://www.hondenpage.com/hondenforum/91828/nieuwe-puppy.php

Helaas meid, als niet iedereen in huis een hond wil, heb je gewoon pech. Ik ben altijd hondengek en dierengek geweest, nou het enige wat ik voor mekaar heb gekregen is dat ik uiteindelijk een paar goudvissen mocht, maar meer zat er echt niet in, mijn ouders houden allebei niet van dieren en mijn moeder en zusje zijn/waren zelfs bang voor honden. Toen ik uit huis ging (samenwonen) is er dus meteen een hond gekomen. Gelukkig was ik toen 17, dus heb niet heel lang hoeven wachten, maar dat kan nou eenmaal gebeuren. Moet zeggen dat je het dan wel een stuk meer waardeert en er nog meer van geniet hoor