Raisa weer naar de Da

Om half 2 weer met Raisa naar de DA.
Zelf denken we dat het nu echt de tijd is dat ze in moet slapen.
Gister begon ze opeens nl moeite te krijgen met poepen. Ze moet maar kan niet. Vanmorgen idem.
Ze blijft maar vrolijk en zin houden in eten en pensen. Reageerd nog steeds blij als je thuis komt. De bal moet nog steeds mee met wandelen.
Ze slaapt wel meer en heel af en toe wil ze niet mee met wandelen. Maar soms gaat ze dan toch opeens mee en dan moet de bal weer mee.
Dus qua psyche is ze nog vol levenslust.

Maar ja als de tumor nu de darm of in iedergeval de uitgang aan het afsluiten is, dan is er natuurlijk niets meer aan te doen. Dan is het wachten op dat ze pijn gaat krijgen en lijden.
Tenminste ik denk niet dat ze daar nog iets tegen doen kunnen.

Ik denk dus dat het zover is.
En tegelijkertijd hebben we dat al zo vaak gedacht dat het me ook niet zou verbazen dat ze nog iets weten.

Het is echt zo ontzettend moeilijk. Ik had zo gehoopt dat ik zonder twijfel zou kunnen zeggen..... nu is het goed voor haar. Nu is ze er aan toe.

Tuurlijk als ze zeggen de darmen zitten nu dicht en ze zal niet meer kunnen poepen, dan is het duidelijk.
Maar toch ook dan is het zo erg dat ze nog zo een zin in het leven heeft.
En aan de andere kant, dat is toch juist ons streven, dat ze geen lijdensweg krijgt, dat we haar dat besparen.......

Ik voel me God spelen. Ik moet een beslissing maken die ik niet wil maken.
Die ik niet kan maken.

Nou ja, eerst maar naar de Da.

Groetjes Marianne

sterkte

Lastige keuze,
Vooral als ze ind nog zin in het leven heeft,
Maar ja als de DA zegt dat het einde in zicht is kun je natuurlijk ook wachten tot die zin in het leven verdwijnt dt ze pijn gaat krijgen,
is dat dan wat je wil?

Ind. eerst maar eens de Da afwachten

Sterkte in ieder geval ermee

Hopen dat er toch nog iets positiefs uitkomt.. Ik zal voor je duimen, veel sterkte Marianne en geef Raisa maar een dikke knuffel van mij!

Liefs Meike

Marianne

Het blijft zo moeilijk he, Ik kan het echt heel goed begrijpen. maar als de hond steeds meer last gaat krijgen en niet meer kan poepen dan word het toch misschien wel tijd dat Raisa naar de andere kant toe gaat.

De hond wil nog heel erg graag nog verder jij wil nog graag met je maatje verder maar voor Raisa is het misschien echt beter om te gaan. Binky is er ook die zal Raisa vast opvangen mocht je de keuze moeten maken.

Je wil hem niet maken maar je moet wel voor de hond. ik weet zeker dat jij de juiste keus zult maken. hoe moeilijk ook je zal doen wat juist is.

We zitten samen in zelfde schuitje, weet precies hoe je je voeld. je weet als je even lekker schelden wil of wat ook. je me weet te vinden he. gewoon doen scheld maar even lekker tegen me aan. of praat het maar van je af.


heel veel sterkte straks bij de dierenarts in gedachtes ben ik bij jullie. Sla een arm om je heen.

heel veel liefs natascha

ja joh marianne, dat is een moeilijke keuze die je moet maken.

uit je mail las ik dat er een tumor zit, en dat als tie groeit of verplaatst zijn uitgang belemmert.

je gaat naar de da. bespreekt het met hem, en dan zal je Raisa moeten helpen om naar de andere kant te gaan.

en als het zo is, hij is er niet alleen.

voor jou heel veel sterkte meid, en ik duim voor je dat hij nog even met je mee kan.

willemijn.

Dank jullie wel. Het doet altijd zo goed om de reacties te lezen.Vind er veel steun uit.
Gelukkig hoef ik natuurlijk ook weer niet alleen de beslissing te maken. Mijn vriend is er ook nog en de DA vertrouwen we wat dat betreft ook volledig.

Bedankt.

Groetjes Marianne

veel sterkte
gr liesbeth

Wens je in ieder geval veel sterkte!!

Ben wel benieuwd wat de Da zegt.

Groetjes Annelies

hoi,

je moet inderdaad een lastige keuze maken, wij hebben ze donderdag ook moeten maken, en we hebben het voor haar gedaan zodat ze niet meer moest afzien.

Ik hoop dat je na je DA bezoek iets meer weet

groetjes en sterkte

Sterkte vandaag. Het is een keus die je niet wil maken. Maar toch is het een voordeel dat wij voor hun kunnen beslissen. Dat het bestaat om je hond niet langer pijn te laten lijden. Dat het bestaat dat je kan zeggen bedankt voor alles en nu mag je rusten.
Hoe moeilijk het voor het baasje ook is.

heeel veel sterkte vandaag.
Wat sneu dat ze niet meer kan poepen, lijkt me ook niet bepaald fijn.
veel sterkte als jullie idd gelijk krijgen, en haar moeten laten gaan, knuffel voor jullie van mij.

Hoi, veel sterkte voor jullie hoor en een knuffel voor Raisa

Beste Marianne,

Wat moeilijk toch hé. Weet Marianne dat je wel een hele juist keuze maakt. Mocht Raisa zich niet meer kunnen ontlasten doodat de tumor de endeldarm afsluit krijgt Raisa zoveel last en pijn, dat je dat ook niet zou willen want dan voelt het zo enorm machteloos om niets voor Raisa te kunnen doen. Ik weet niet of ze nu nog iets kunnen doen met lactulose of iets dergelijks zodat je de beslissing nu nog niet hoeft te maken.

Marianne ik wens je heel veel sterkte met de o zo verschrikkelijke beslissing die jij en je vriend moet maken. Maar soms is het beter om de hond waardig en zonder pijn afscheid te laten nemen, hoe moeilijk het ook is.

Groetjes en ik denk aan jullie,
Wilma

Wat een moeilijke beslissing... Jij kent je hondje het beste, dus welke keuze je ook maakt het is ongetwijfeld een goede beslissing.

Hopelijk mag hij nog even bij jullie blijven. Heel veel sterkte in ieder geval!

Oh, wat een moeilijke situatie...

Ik denk ook aan jullie Marianne...

Heel veel sterkte..

Lieve groet, Ilja

heel veel sterkte.

Oh meisje ... ik leef met jullie mee!

Heel veel sterkte en ik weet zeker dat jullie zullen doen wat het beste is voor Raisa!

Knuffels van ons hier.

Jeetje, veel sterkte!!!!!
Grtjes Marjo

ooh het is wat he ?? ik leef met je mee hoor
en ja ook ik weet wat het betekend om die ooh zo moeilijke keuze te moeten maken
veel sterkte meis en een dikke knuf

Oh bah, wat een vervelende keuze om te moeten maken

Heel veel sterkte.

Liefs,

Heel veel sterkte!!!

Hoi Marianne,

wij willen jullie heel veel sterkte wensen en hopen dat er nog wat aan gedaan kan worden.

Groetjes Wilma

heel veel sterkte meid

ik weet wat je voelt heb mijn caspertje ook vandaag in moeten laten slapen

ik voel me zo schuldig, maar weet dat ik het moest doen voor casper zelf


xxx wendy

De DA heeft Raisa inwendig onderzocht en ze voelde dat de darmen op een paar minimeter helemaal dicht zat.
Poepen was dus onmogelijk. Wat er nu zou gebeuren is dat ze eten zou gaan weigeren en vervolgens dat ze het daarna allemaal uit zou kotsen, omdat het toch eruit moest.
Op die manier zou ze nog een paar dagen kunnen leven.

Maar natuurlijk zou dan de lijdensweg beginnen. En dat is dus iets wat we zeker niet wilden.
We hebben dus besloten dat we haar zouden laten inslapen.
Dit kon op dat moment. Maar we wilden nog 1 keer met haar het bos in. Haar thuis nog een pens geven ( waar ze zo stapel op is) en nog 1 heerlijke kipmaaltijd geven wat ze ook zo lekker vind.


Daarom werd besloten dat de DA om 4 uur bij ons thuis zou komen,
De Da zei ook al dat het zo apart was, dat als je haar buiten haar bulten bekeek ze er nog zo ontzettend goed uit zag. Zo'n mooie glimmende huid, zulke stralende ogen en nog zoveel belangstelling in leven.

Met het wandelen in het bos genoot ze. Al liep ze langzamer, probeerde een paar keer te poepen wat niet ging.
Maar achter stokken aan rennen vond ze nog steeds heerlijk.

Thuisgekomen genoot ze van haar pens ,maar wilde later geen eten. At een paar hapjes maar vond het toen genoeg. De volgende fase was dus opeens ook in gegaan.

We hadden de DA gevraagd of ze haar heel erg wilde overdoseren omdat we erg bang waren dat ze niet zou willen gaan.Ze had zo ontzettend veel levenslust dat we echt bang waren dat het overgeven aan de dood een waar gevecht zou worden.
Ze kreeg dus een dosis voor een hond van 80 kilo, terwijl ze 25 kilo was. En ook de laatste so wie so al sterkere laatste prik dan normaal, kreeg ze ook in een overdosis.
Hierdoor is ze heel vredig over gegaan.

Wat een vechter was ze toch.2 en half jaar heeft ze iedereen verbaasd dat ze gewoon bleef leven en nog zo van haar leven genoten heeft.
Wat ben ik trots op mijn meisje en wat ben ik blij en trots dat ze haar mooie, lieve leven bij mij is geweest.
Ik weet zeker dat Ze opgewacht is door Shita en Saba en dat ze nu bij elkaar zijn, zonder pijn.
Ons mooie roedeltje is weer bij elkaar.

Wat zal ik haar missen. Wat mis ik ze allemaal.

Dank jullie wel voor al jullie steunen lieve woorden.

Groetjes Marianne

Wat hebben jullie dat goed gedaan,
nog 1 keer laten genieten van alles..!!
En goed dat ze de lange lijdensweg is bespaard..
Nu is ze gegaan zonder al te veel pijn..

Sterkte met het verlies..

Marianne, ik heb de tranen over mijn wangen lopen.
Gelukkig konden jullie haar nog een fijne wandeling
en lekker eten geven en is ze vredig heengegaan...

Heel veel sterkte gewenst nu jullie Raisa moeten missen!

Groetjes, Anita.

wat hebben jullie haar een waardig einde gegeven
zonder een lange lijdensweg
heel veel sterkte
gr liesbeth/skinny

Lieverd ik kom net pas online en de tranen lopen ook bij mij over mijn wangen, wat een lieve baasjes zijn jullie toch en wat een liefdevol afscheid hebben jullie Raisa gegeven, ik weet wel zeker dat je roedel weer samen is en verder wens ik jullie heel veel sterkte

Liefs, Annie en een dikke knuffel voor Raya en Shyra