Nog eens dank je voor de lieve reacties!
Sorry dat ik even op me heb laten wachten...
Momenteel gaat het vrij goed, Paloma heeft nog zichtbaar pijn, maar we hebben meerderen korte wandelingen gedaan de voorbije dagen en dat lukte best. Rune loopt nog regelmatig op 3 pootjes (deed ze vroeger ook al door een oude blessure, de wonde is aan dezelfde poot), maar meer dan vroeger. Ik mag ook de zone rond de wonde niet aanraken, het staat ook nog wat gezwollen.
Pixie haar wondjes zijn echt miniem. Het zijn geen bijtwonden, eerder schampwonden en wat haartjes uitgetrokken, maar die genezen heel mooi. Ik denk dat zij het voordeel heeft gehad van hoog op haar poten te staan, waardoor de jack er niet makkelijk bijkon. Hij heeft trouwens wel geprobeerd om ook in haar poten te bijten, wat niet gelukt is.
Gisteren zijn we behoorlijk wat honden tegengekomen en dat ging wonderwel goed. Een kleine kruising kwam onverwacht buiten terwijl we passeerden, een weimaraner en ook nog 2 duitse doggen. Paloma begon vrolijk te blaffen en huppelen, begrijpe wie kan. Maar wel positief natuurlijk. Hoe ze op jack russels zal reageren is nog een andere vraag...
Naar de krant bellen ga ik zeker niet doen. De zaak loopt nog en dat zou geen slimme actie zijn (zie wat Wilma zegt: laster en eerroof).
Angela, dat was wat constant door m'n hoofd ging 'Paloma moet zo snel mogelijk naar de da'.
Maar... de mensen die ik kon bellen, waren op 50 minuten rijden van me. Ik woon hier nog niet zo lang en ik 'ken' wel al wat mensen, maar niet zo goed dat ik ze kan opbellen daarvoor. Achteraf denkend had ik misschien wel de da kunnen vragen om naar daar te komen, maar ja, dat is achteraf.
En... ik moest het echt op dat moment geregeld zien te krijgen. Het is zoals Thea zegt, stel dat ik eerst naar huis was gegaan (te voet, 40 minuten stappen), naar de da, dan pas politie bellen, daar gaat gewoon teveel tijd over en ik zou helemaal geen poot meer hebben om op te staan. Ik was op dat moment compleet over mijn toeren, maar dat was wel hoe de situatie was. Dat hebben de agenten ook zo kunnen vaststellen, foto's nemen ed. Achteraf lijkt alles veel meer ongeloofwaardig, hoe kan ik dan zelfs nog maar bewijzen dat ik daar daadwerkelijk gepasseerd ben?
Ze zijn toen ook al snel weggereden en hebben hun hek toegedaan. Stel dat ik eerst naar huis was gegaan, dan konden die mensen zelfs zeggen dat ze niet eens thuis waren geweest of dat de honden ook niet thuis waren. Het zou allemaal veel moeilijker zijn geweest om zo'n dingen te bewijzen.
Rhona, dat heb ik de avond zelf nog gedaan, zoveel mogelijk opgeschreven, want zoals je zegt, na een aantal weken vervaagd alles een beetje. Alhoewel, het moment dat Paloma in haar poot werd gebeten is als een film die ik zo kan afspelen. Die paar seconden lijken zo lang te duren, heel vreemd. Hij trok en schudde met haar pootje, vreselijk om te zien. Maar toch bedankt voor de tip, lief dat je even meedenkt.
Jess, ik woon in België en het zou me niet verbazen dat die mensen daar gewoon mee wegkomen, maar ik ga alles doen om dat te verhinderen!
Ik hoop dat ze zich alsnog verspreken of tegenspreken. Eigenlijk hebben ze dat nu al een beetje gedaan. Eerst zeiden ze dat hij nog nooit had gebeten, daarna dat het bijtincident op het erf was gebeurd. Dus dan geven ze toe dat hij effectief heeft gebeten...
Ik ben ook heel trots op mijn hondjes. Ze hebben niet teruggebeten, ook niet de intentie daartoe gehad. Jammer genoeg denk ik wel dat het uit verslagenheid was, maar goed, dat maakt mijn zaak wel sterker. 1 hond die 4 honden aanvalt, 3 daarvan kwetst en zelf geen schrammetje oploopt. Stel je voor als mijn honden in de verdediging waren gegaan... ik weet niet wat er van dat hondje zou zijn overgebleven...
Als we op het erf zaten (op de bank), bleven die honden rond ons lopen, uitdagen, blaffen en ze werden gewoon genegeerd door mijn hondjes, wat ik toch wel heel knap vind.
To be continued!



3 doggies
hoe ze tegen je doen






