Hallo, hier weer even een krabbeltje van mij,
je weet wel ..... Teckel GIJS uit Tolbert;
Wat ik nu heb beleefd. Ik ga regelmatig met mijn baasje tijdens de fietstocht even lang een heel groot grasveld. Dat noemen ze geloof ik, honden uitlaat terrein.
Zo ook "vandaag".
Als mijn baas stopt met de fiets, ga ik braaf zitten aan de rechter kant (meestal) en als hij afstapt ga ik achter de fiets langs naar de linker kant en ga "aan de voet"zitten.
Mijn baasje loopt dan naar het hek en pas dan mag ik naar hem toe komen.
Soms ben ik wel 3x te snel en blijf niet zitten, maar dan brengt hij mij weer terug tot ik gehoorzaam.
Achter het hek zag ik een bekende, daar had ik wel eens mee gespeelt. Die bekende was een zo,n Amerikaanse bulldog, je weet wel zo',n breedbek kikker
Nou ja zeg, als ik praat, brom ik heel veel zeggen mijn baasjes altijd, maar ik meen het niet hoor. Dus ik loop naar binnen en toen ...... ging het mis, foutje van mij denk ik.
Omdat het hekje even open ging werd die spierbundel nog even vastgehouden door zijn vrouwtje, om te voorkomen dat hij door het open staande hekje van het terrein af zou lopen. Ik liep daarna naar hem toe (ze had hem al los gelaten), bromde even (foutje bedankt) en had nog een erectie in mijn staart (ook foutje bedankt).
Wat doet die spierbundel, de tatoages ontbreken er nog aan ... hij bijt, hapt mij in een oor en gaat over mij heen staan. Kelére, wat deed dat zeer en volgens mij konden ze mij in Timboektoe wel horen razen.Zegt het vrouwtje van die tatoeage-bal ook nog tegen mijn baasje: die laat niet los hoor ! Nou, daar werd ikke helemaal blij van, bijna enthoussiast te noemen
Ik heb nog gezien dat mijn baas geprobeert heeft de bull zijn bek te openen en van mij af te trekken. Vervolgens lag hij zelf op de knieën in het zand en die gek boven mij bewoog niet eens. En maar vast houden, dat oor van mij. Ik hoorde in gedachten de wind zelfs fluiten door de gaten in mijn oor.Door mij iets boven die gast uit te tillen (zodat hij niet meer domineerde) liet die galbak gelukkig los.
Ik ben daar goed afgekomen met de tanden van die spierbundel door mijn oor heen. In mijn beleving, daar beneden, stonk hij ook nog uit zijn bek en was vreselijk lelijk. Maar ja, ik ben natuurlijk ook masho knap.
Gelukkig is het goed afgelopen en heb ik beide oren nog zonder dat er blijvend letsel is.
Nou dat was ik weer met mijn nieuwe levenservaring.
Tot de volgende keer.
groetjes en een lebber van,
Teckel GIJS






