hoe zijn jullie honden

als je zelf fikse griep hebt en niet in staat bent om de lange wandeling te maken, die ze normaal wel krijgen?

zelf zijn we al paar weken bezig met griep...nu ik zelf ziek ben, gaan we dus niet samen de lange wandeling maken die we normaal wel maken elke dag...even achter het huis en manlief laat ze na zijn werk even uit,
ze reageren rustig in huis...alsof ze weten dat ik ziek ben en onze zoon! en dat mijn man niet de lange wandeling kan maken, hij werkt bijna elke 16 uur per dag.begint savonds laat met werken,vrachtwagen..ik ben al blij dat hij de energie heeft om even met de dogs om te gaan.en dan nog in huis 1 en andere doen...
nu hoor je vaak dat honden dan erg druk worden en zich gaan vervelen enzo als ze niet voldoende beweging krijgen, bij ons hebben ze er nu geen last van, ben ik ook heel dankbaar voor...ben ook niet in staat om te wandelen.
hoe is dat met jullie hondjes? als jullie ziek zijn? en je hebt niemand die met hun gaat wandelen om hun dosis beweging te krijgen die ze normaal elke dag krijgen? of is het even tijdelijk in achtertuin of zo? of de buurvrouw?

gr louise

ik heb niemand die bamse uitlaat, ziek ? komt hier niet voor, als ik griep zou hebben, dan goed inpakken en gaan.
heb wel eens spit, dan neem ik een pil in, wacht een drie kwartier tot die zijn werk doet, en ga dan strompelend wandelen met bamse, en daarna hoe langer ik loop hoe beter het wordt.
eens een galaanval gehad, dat was heel erg, hond in de auto gestopt en in het reservaat op een bankje gezeten, spuugde mijn hart uit mijn lichaam, en bamse ? die had het naar dr zin, met sjouwen daar. je moet, daar is niet aan te ontkomen.

ik denk dat als je niemand hebt, dat je dan toch iets anders bent, en smorgens vroeg, toch even in de tuin op haar plekje, dat weet ze en mag ze, maar niet wandelen / nee dat komt er bij mij niet bij, gaan.

maar begrijp zeker de situatie van anderen, je kan over een ander niet oordelen hoe ziek degene is, en dan is het maar wat fijn als er een ander even jouw taak overneemt.

ind willemijn, zelf kan ik niet met ze lopen omdat ik dan geregeld flauw val! niet erg handig dan! vandaar ik zelf niet met ze kan lopen en mijn man het overneemt...moet zeggen hij geregeld naar kanaal gaat zo dat ze lekker vrij kunnen rennen en spelen..nu even ivm catratie even rustig aan doen en mag trooper niet los lopen! mijn man doet zo zijn best en hij wilde geen eens honden en doet voor mij!

Ik ben weinig ziek, maar als een de de kinderen ziek zijn kan ik ook geen langewandelingen maken mdat mijn kids nog te jong zijn om alleen thuis tr blijven. Puff neemt genoegen met een blokje om, maar ik doe dan wel meer nadenkspelletjes binnen met haar.....het is niet anders en ze heeft zich dan aan te passen aan de situatie....
Als het heel erg is en dagen duurt dan heb ik heel lieve buren die Puff dan willen uitlaten.

daarom ben ik zo blij dat ik ene honde wc in de tuin heb .hun behoefte kunnen ze altijd doen alleen hun lange wandeling moeten ze dan ook missen .het kom gelukkig weinig voor . maar ook mijn honden leggen zich er bij neer en een dag rust is niet zo erg

Tot nu toe ben ik nog nooit zo ziek geweest dat ik niet meer kon wandelen met Nanu. Voel ik me niet lekker, ga ik toch. Dat is idd niet prettig, want dan loop je daar op watten benen en breekt het zweet je uit van misselijkheid, pffffff. Ben ik wel altijd blij weer thuis te zijn. Maar dus gelukkig ben ik nog nooit heel ernstig ziek geweest !

Veel beterschap!

sweetjes.. je hebt dan maar een lieve man die dat voor je doet. super.

als jij weer beter bent, verwen hem dan maar eens lekker, 16 uur werken, dat is niet wat.

Wij hebben Chihuahua's, die liggen net zo graag heel de dag tegen je aan op de bank
Maar als het eens een paar dagen minder is met lange wandelingen worden ze iets drukker in huis, maar niet dramatisch. Geen reden om derden in te schakelen.
Hebben ook een hondentoiletje in huis zodat we ons nooit zorgen moet maken over hun hoge nood.
(Hetzelfde zoals sandra hierboven beschrijft maar als Chi-eigenaar word je er gemakkelijk mee afgemaakt )

Mijn man is thuis en als ik niet kan laat hij de honden uit.

En ze kunnen ook bij ons achter hun behoefte doen als het moet.

ik sms dan even mijn buurmeisje die het met alle liefde doet.

ik ben afgelopen jaar 2 keer aan mijn voeten geopereerd, totaal 17 weken gips en nu nog steeds niet top....

perro kwam na de eerste operatie, toen kon ik best aardig met hem lopen...helaas moest ik in november nog een keer onder het mes....toen was het lastiger...maar ik kon wel fietsen....dus met gebroken tenen, op de fiets, en richting het bos....daar voorzichtg van de fiets af en perro los....

nu is het nog niet goed, heb nog steeds 1 gebroken teen, die zit nu getaped....lang wandelen zit er niet in, maar als perro los gaat, rent ie zichzelf helemaal moe, en als ik dan nog een paar zoekspelletjes doe, dan is hij tevreden...hij is hardstikke rustig in huis, dus volgens mij is het wel okee....

als het even een paar dagen wat minder is , dan is het geen probleem, volgens mij,....

mijn vriend gaat ook regelmatig met hem op pad.....als ik even niet zo lekker loop, of te veel heb gelopen...en met de beentjes omhoog moet...ach zo lossen wij dat op...

Hier ook hoor, ziek of niet, inpakken en gaan met de dogs

Tussen de wandelingen door lekker op de bank onder een deken en met kruik, daarna weer inpakken en gaan met de dogs

Ik moet dan ook steeds twee wandelingen maken, want de oudjes kunnen de jonkies niet meer bijhouden

Als ik ziek ben laat ik zo lang mogelijk zelf mijn hondje uit. Ik vraag dan wel of m'n hondje dan wel of hij rustig aan wil doen en genoegen neemt met iets minder kilometers. Toen ik in de winter 2008/2009 helemaal uitgeput was door een longontsteking heb ik pas iemand gevraagd om Sharey uit te laten.
Zelfs toen ik pas een heel pijnlijke slijmbeursontsteking in mijn heup had ben ik kreupel en heel voorzichtig naar buiten gegaan met Brando.

Wij hebben de mazzel dat we Taiko met z'n 3en doen, dus als een van ons ziek is, kan de ander het overnemen. Maar als ik Taiko alleen zou hebben en niemand in huis had als achtervang en ik zou ziek zijn...dat is dan heel spijtig voor Taiko, maar dan doet hij maar ff een paar dagen rustiger aan. Doe alles voor hem, dus die paar dagen dat hij dan niet z'n lange wandelingen krijgt, moeten dan maar. Tis geven en nemen Wij doen ook rustig aan met hem als hij ziek is, denk ik dan maar :P

Als ik ziek ben zouden mijn vriend en vader mijn 3 doerrakken uit moeten laten.
Zijn hun ook ziek dan wordt het een iets minder grote ronde dan normaal en misschien één keer in de tuin.
Kan het andere mensen niet aan doen om die van mij uit te laten.. haha. Dat lukt alleen ons drieen denk ik.
Ze zijn goed opgevoed maar proberen andere mensen graag uit!
Ze zijn overigens wel rustig als je ziek bent, alsof ze het weten?

Ach ja, je hebt natuurlijk ziek en ziek....
Maar ik ben 1 keer zo ziek geweest dat ik mijn moeder heb gebeld om mijn knaagdieren eten te komen geven...
Toen ze kwam heeft ze ook maar gelijk voor mij gezorgd, want ik kon binnen 12u niet verder als 10m lopen, laat staan even blijven staan voor t 1 of ander....
Maar als ik me niet zo lekker voel, huppekee, gaan met die banaan! Maar ik heb dus meegemaakt dat ik laveloos ziek lag te zijn en geen minuut op de been kon blijven, laat staan dat ik kon eten, drinken lukte al amper, te ziek en zwak...
Dus ik zal niet snel oordelen als mensen echt ziek zijn, soms gebeurt je dat (bij mij vind ik die 1x in 25 jr wel voldoende

Als ik ziek ben begint Dobber tegen me op te springen, uit te dagen, luistert niet en het ergste van alles: blaft de hele buurt bij elkaar 's nachts. Ook als ik allang beter ben blijft ze dit doen, de aanleiding van zulke periodes is altijd als ik me niet goed voel (fysiek of mentaal) en blijft doorgaan ook al ben ik allang weer boven Jan. Ik zie dus niet veel 'liefdevols' in haar gedrag (daarbij geloof ik niet dat honden een diepe emotie als liefde kunnen voelen/hebben maar goed ).

Ik ben gelukkig niet zo vaak ziek, maar als ik me wat minder fit voel dan heeft Sandy dit gelijk in de gaten. Vrouwtje ligt dan op de bank en Sandy maakt er dan ook een relaxed dagje van.
Ze kan me dan echt zo begrijpend aankijken met die lieve ogen van der!
Uitlaten probeer ik wel te doen, maar mocht ik me echt te ziek voelen dan moet ze overdag de tuin in en gaat ze er 's avonds wat langer opuit met mijn vriend.

Sire past zich gelukkig goed aan. Die vindt het heerlijk om bij mij op de bank te liggen.
Ivy vindt het wat moeilijker.

Ik ga meestal wel half uurtje naar het parkje in de buurt. Dan zit ik op een bankje en kunnen de hondjes snuffelen. Als ik moest werken is dit helaas niet mogelijk. Vaak gooi ik dan een frisbee op het terras, doe ik wat speurspelletje en geef ik ze een bevroren kong.
Duurt het een paar dagen dan vraag ik mijn vriend of mijn ouders een lange wandeling met hen te maken. Maar 2 á 3 dagen ziek is voor Sire geen probleem. En als ik een paar keer de frisbee op het terras gooi voor Ivy ook niet.

maak me niet uit wat jullie er van denken.......

ben altijd bezig, altijd, nimmer ziek, en tuurlijk komt dat wel eens voor, maar ik heb een hond, Bamse die is vol begrip. echt.

ik denk dat als je ziek bent je hond dat zeker aanvoelt. heb een gebroken voet gehad nog niet zo lang geleden, er werd voetje voor voetje gelopen, normaal doet bamse dat niet, flinke tred.

dus wel zeker dat een hond dat aanvoelt of je wat mankeerd.

als dat niet zo zou zien zouden er geen honden zijn die ziektes kunnen opsporen, zelfs aanvoelen dat het baasje bazinnetje een eleptische aanvak krijgen, een tijd van te voren, maak je mij niet wijs dat een hond dan geen gevoel voelt en heeft als een baas ziek is.

enne laat mij maar in de waan dat Bamse van mij houdt. daar geloof ik heilig in.

Ik heb een darmziekte, waardoor ik af en toe gewoon helemaal niks meer kan van de krampen... op die momenten neemt mijn vriend de zorg voor de honden over, dus dat is wel heel fijn. Over het algemeen probeer ik het wel zo snel mogelijk zelf weer terug op te pakken, want juist het met de honden bezig zijn, werkt als medicijn voor me.
Mochten wij allebei een keer plat komen te liggen, dan zouden de honden daar alle begrip voor hebben. Ze voelen het heel duidelijk aan als er iets aan de hand is en hebben geen problemen om zich een dagje aan te passen; maar we streven er toch naar hen iedere dag de beweging (en anders sowieso de mentale uitdaging) te geven die ze verdienen.

Als ik de 'gewone' griep heb dan ga ik gewoon wandelen, dik inpakken en gaan. Als ik buikgriep heb dan gaat mijn man een extra lang rondje. Ik moet zeggen, ook al heb ik twee herders die allebei nog puberen, als het vrouwtje zich niet lekker voelt en onder een dekentje op de bank ligt dan komen ze lekker bij me liggen en gaan ze lekker slapen.

toen ik ziek was liep ik ook korte rondjes, tuurlijk, ik moet er gewoon uit, klaar...maar ik liep kotsend over straat, had toch niet zon trek uitgbreide rondes te lopen..lootje neemt ook gewoon genoegen met minder als het ff niet gaat...
als ik me zo bescheten voel komt ze er lekker bij liggen of houdt zich lekker koest in haar mand ofzo...mn echte knuffeltje is ze dan

al kan ze ook nog wel eens misbruik maken van mijn "zwakheid" ik was toen 2 dagen onder zeil ofzo...na 1 rustdagje kan ze dan nog wel eens proberen te etteren omdat baasje dan niet meer overal bovenop zit..

en ja dobby, ik ga ook met sandy mee...ze begrijpen het!
nu zal je hond niet dneken van ohhh baasje heeft de griep, ik laat hem lekker met rust...maar als ik me pissed of zwaar bescheten/ziek voel heeft lootje het wel door en laat me lekker met rust

hier kunnen ze prima met alleen de achtertuin. Als ik heel erg ziek ben dat ik de ganse dag aan t spugen ben loop ik ze niet, en is t enkel m'n vriend die ze loop kleine rondjes.

Als ik op krukken loop ga ik ook niet met ze want ze trekken zo hard! Dus dan kom ik niet verder.
Wel krijgen ze dan meer kauwbotten en probeer ik spelletjes te doen. Maar ik heb al gemerkt, ze worden echt pas "vervelend" als ze een week lang weinig gelopen hebben. Dan moeten ze die energie kwijt en rennen ze rond in de kamer, en skippa gaat slopen.

Tja ben een huismoeder dus echt ziek zijn kan zowiezo al niet , gewoon doorgaan.
Nu mijn zwangerschap met complicaties begint nemen mijn vriend, broertje en vader het over als ik echt niet kan.
De kans dat we alle 4 echt geveld zijn is miniem en anders ga ik er wel vanuit dat de honden het snappen.

ik heb een hernia en ik heb een tijd gehad dat ik echt niet kon lopen, iemand anders liep dan wel met hem maar hij kon zijn energie niet kwijt. ik kan je vertellen dat hij echt heel vervelend wordt. hij gaat slopen gaat op vervelende manieren aandacht trekken en de eerste paar keer dat ik weer met hem ging lopen teste hij me ongelofelijk uit, het hielp ook niet echt mee dat hij aan het puberen was. ik heb wel eens een griep maar met een of twee dagen kan ik weer langer wandelen dus dat is niet echt een probleem en dan houd hij zich ook wel goed.