Privet(betekend hoi waar ik vandaan kom in mensentaal),
Mijn naam is Caesar ik ben een 8jaar ouwde Rottweiler reu, zoals mijn bazinnetje zegt vernoemd naar een eens grote keizer uit de geschiedenis.
Ik ben bijna 4jaar geleden met mijn bazinnetje vanuit Rusland geemigreerd naar Nederland.
Ik moet zeggen dat ik in het begin echt moest wennen hier, ik kreeg een eigenwijs baasje erbij waarover ik dacht dat ik hem wel de baas kon zijn want ik ben dat ook een beetje bij mijn bazinnetje maar uiteindelijk heb ik hem maar het gevoel gegeven dat hij iets te zeggen had. Het probleem was denk ik dat mijn baas geen russisch en ik geen nederlands begreep, want ik ben echt wel opgevoed in het russisch en begrijp dat ook heel goed maar na lang buiten trainen met hem en veel gemopper van mijn zijde begon ik hem te begrijpen en bleken we samen toch vrienden te kunnen worden als hij me maar beloont als ik me netjes gedraag en af en toe een bullepees voor me koopt dan doe ik alles.
Zoals ik heet gedraag ik me ook, ik wil geaaid worden anders kom ik gewoon op schoot zitten, ik wil als er gegeten wordt ook meeeten (maar dat mag dan weer niet) en ik wil zien wat je gekocht heb ook als het niet voor mij is. Ik woon in een appartement samen met een kat en we kunnen best goed samen, mijn baasjes werken allebei waardoor ik soms alleen ben maar daarvoor pak ik ze terug door op de bank te gaan liggen of op de stoel en als ze s'avonds naar bed gaan bij ze te gaan liggen op bed en heel hard te snurken.
Ik ben wel een beetje dominant buiten en laat me echt niet pesten door andere reutjes want als dat gebeurt laat ik zien dat ik een russische rottweiler ben en er niet met mij te spotten valt. Gelukkig gebeurt dit niet vaak en kan ik meestal wel los rondrennen en spelen met anderen.
Ik ben niet echt een gezonde hond, ik heb last van mijn heupen. De dokter zij tegen mijn baasjes dat ik HD heb waardoor ik af en toe na lang spelen of wandelen pijn heb. Vorig jaar was het zelfs zo erg dat mijn heup echt pijn deed en ik carporal kreeg maar daar waren mijn baasjes niet mee eens en gingen googlen en kwamen uit op hydrotherapie, waar ik nu al 10 keer ben geweest en ik begin me steeds lekkerder te voelen zelfs zo goed dat ik nu net als vroeger weer lekker kan rennen en spelen, alleen mijn baasjes letten wel goed op me zodat ik niks geks doe.
Ik denk dat mijn baasjes het beste met me voor hebben want ze kunnen echt niet zonder.

Het is nu alleen wachten tot ik een huis met een tuin krijg, maar ik geloof dat er wel aan zit te komen in de toekomst en ik zelfs misschien een nieuw vriendje in huis krijg want dat wil mijn baasje heel graag.
Oke, ik vind dat mijn baasjes (o ja, John en Tania heten zij) wel genoeg getypt hebben over me want nu wil ik weer effe geknuffeld worden.


















