Dubbel gevoel

Hoi lieve mensen,

Ik ben lid van een vrouwengroep, we delen daar veel met elkaar, zo had ik 2 week geleden ook gedeeld dat onze Lizzie was overleden, ze hebben me daar toen goed in gesteund, net als jullie hier trouwens.
Maar gisteren kreeg ik een vraag, ik had echt zoiets, dat had ik liever niet willen weten, want heb er zo,n dubbel gevoel over, ik zet even hier neer wat die mevrouw schreef:

Hallo Anja

hoe gaat het nu? Want ja zonder hond ineens is toch een hele overgang.

Maar gaan jullie weer een andere hond nemen?
Wil je dan een pup of een al volwassen opgevoede hond?
voor het laatste kan ik je mss met iemand in contact brengen
want die hebben een reu van 2 jaar net zo'n hond als ik zelf heb
een Irish soft coated wheaten terriër, maar doordat de vrouw ernstig ziek is en ze ook kinderen hebben kan haar echtgenoot het niet allemaal meer aan.
bovendien vinden ze dan dat de hond aandacht te kort komt.
dus misschien is een herplaatser iets voor jullie dan.

Dit schreef ik terug:

Hoi S,

Wat ben jij een lief mens dat je aan die mensen denkt die in zo,n zware periode zitten.
Ik heb daar ontzettend veel respect voor, dat meen ik echt.
Allleen, dat weet jij waarschijnlijk niet, want je bent hier even weggeweest, we hebben nog een hondje, Luna van 6 maanden, een klein hondje, kruiizing malthezer/chihuahua.
Alleen Luna trekt heel erg naar Harm, vanaf het begin al, toen vond ik het niet zo erg omdat Lizzie echt naar mij toe trok, maar nu Lizzie er niet meer is voel ik me verschrikkelijk eenzaam, het doet heel erg pijn dat als Luna bij mij zit, en Harm komt op de bank, dat ze bij mij weggaat en bij Harm gaat zitten en dat is heel erg moeilijk.
Het is natuurlijk niet zo, beide hondjes zijn van ons samen, maar beetje gevoel, mijn hond is dood en Harm heeft z,n hond nog, ik hoop echt dat, dat gevoel echt nog verdwijnt.

Maar even op die andere hond terug te komen, ik heb er natuurlijk even met Harm over gehad, we moeten het niet doen, we zouden het met onze hart wel willen, maar zijn een paar dingen.
Het verdriet over Lizzie is nog erg vers, we zouden het nog niet goed aankunnen dat een andere hond hier in huis komt wonen.
Ook heeft het financiele plaatje ook nog een instem.
Harm heeft geen werk meer, en kwa inkomen zijn we er erg op achteruit gegaan.
Het beestje heeft verzorging nodig, zijn eten, zijn medische zorg en omdat hij groot is, komt het toch een beetje dubbelop.
We willen een hond 100% kunnen verzorgen, want een hond is me ontzettend dierbaar, maar dat lukt ons op dit moment nog niet.
Echt lief dat je aan ons hebt gedacht, ik hoop uit de grond van mijn hart dat als hij herplaats wordt dat hij een goed huis krijgt.

Heel veel sterkte voor jou en dat gezin.

Ik weet dat ik hier goed aan doe, maar zit zo in over die hond, plus dat ik het nu echt nog niet aankan om een hond erbij te nemen.
Dat is echt mijn gevoel, gevoel dat Lizzie haar plaats dan in wordt genomen.
Kijk, dat we Luna hebben, vind ik niet erg, integendeel, want Luna was hier al voor Lizzie overleed, en niet wisten dat Lizzie ziek was.
Hoe denken jullie hierover? Heb ik goed gehandeld?

Veel liefs, Anja

zieleg

ik denk dat je met je hoofd hebt gehandeld en dat is in dit geval denk ik het beste vind het erg goed van je dat je over alles na denkt en niet blind ja zegt, ook al is dat zo ontzettend verleidelijk. Ik denk dat je even niet naar je hart moet luisteren en doen wat verstandig is... neem lekker je tijd en je rust om over het verlies heen te komen.

heel veel sterkte! en ik denk dat je goed hebt gedaan...

heel zielig

Dat heb je heel goed aangepakt, Anja.
Je neemt geen hond in huis uit schuldgevoel of medelijden.
Net als je zegt: je moet daar 100% voor gaan, een nieuwe hond verdient al je liefde en inzet en tijd en energie.Een nieuwe hond verdient een opgewekte, positieve baas. Jij zit nu in een rouwproces, het verdriet om je overleden hond is erg groot. Je voelt zelf dat je helemaal nog niet klaar bent voor een nieuwe hond.
Dus je hebt er goed aan gedaan, meid.
Ik wens je heel veel sterkte toe, want een hond verliezen doet erg veel pijn!

ja hoor anja top.
dit heb je heel goed en netjes gedaan
eerst zorgen dat je er klaar voor bent voor een nieuwe pup.
en wat je schrijft dat je man geen werk meer heeft dan moet je gewoon
op de kleintjes letten , en een stapje terug doen, en je nu ff bij 1 pup houden,
weer werk dan kun je altijd nog weer een pupje voor jezelf nemen.want wees
eerlijk je wilt toch het beste voor je hond of dieren of kids,ik teminste wel
en zo te horen jullie ook.

Hoi Anja,


Ik denk dat je vanuit jouw-zelf hebt gehandeld, en dat is altijd goed.
.

Sterkte

Heb je heel netjes en goed aangepakt. Een hond moet je 100% willen en erachter staan. Als er ook maar een fractie twijfel is, dan moet je het niet doen. En wat je al zegt, je bent nog veel te verdrietig. Goed gedaan hoor, je kunt trots op jezelf zijn. Netjes afgehandeld. Hier kunnen een hoop mensen nog wat van leren.

ik sluit me aan bij me voorgangers, je hebt goed gehandeld. het verlies is nog vers, maar zoals je zelf al aangaf je bent er gewoon nog niet klaar voor. en dan ben je juist heel sterk en moedig om te zeggen dat het nu nog niet kan. ook als je financieel wat minder zit ben je juist heel eerlijk want een hond aanschaffen kan wel maar je wilt er ook zo goed mogelijk voor zorgen en dat moet natuurlijk ook kunnen want je moet ook rond kunnen komen. Je hebt het heel goed gedaan heel netjes en lief.

Dankjewel lieve mensen, ik ben iemand die heel snel uit schuldgevoel en of medelijden ja zegt.
Ik wist dat ik dat gewoon nu niet moest doen, niet alleen maar voor mijn gezin maar ook voor de hond zelf.
Die hond verdient alle aandacht, en liefde en dat is ben ik bang dat ik hem dat op dit moment niet kan geven.

Hier een paar foto van Lizzie en mij, Lizzie alleen en Lizzie en Luna.

Die met Lizzie alleen hebben we in een grote lijst gedaan en die staat op een tafeltje samen met een kaars en een roos.










Groetjes, Anja

Oja, nog even wat vergeten, de bovenste 2 foto's, dus die met Lizzie en mij en Lizzie alleen, zijn kleine 2 uurtjes voor haar overlijden gemaakt, het is een foto met een lach, maar ook met veel verdriet...

Wat een heerlijk wollebollesnoezeltje!
Koester de liefdevolle en blije momenten, en geef jezelf tijd.
Het beste, meid!

Daarom vind ik het ook niet zo handig van die kennis om het nu al te vragen. Toch knap dat je je niet hebt laten verleiden om dat het zielig zou zijn voor dat hondje en omdat je emoties nu nog zo hevig zijn.