Voorbij Dominantie 
"Dat ligt er aan waar je op doelt.
De meeste grenzen die ik stel hebben betrekking op mijn persoonlijk grenzen/zone. Maar mijn dier heeft en stelt deze zelfde persoonlijke grenzen en hierin zijn we gelijkwaardig aan elkaar. Ik mag mijn grenzen aangeven evenals het dier dit mag.
Dat koppel ik bewust even los van het maken van keuzes. Omdat wij al veel keuzes bepalen beperk ik me tot het hoognodige om de algemene veiligigheid en het welzijn te bewaken en niet meer dan dat. De structuur die nodig is om het veilig en prettig te hebben in ons samenleven. Ook hierin hebben de honden hun eigen inbreng.
En dan gaat het dus over de invulling waarover ik in mijn vorige reactie schreef. Dat die nogal verschilt moge duidelijk zijn als je zo een beetje rondneust op het forum.
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Voorbij Dominantie" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
Ik doelde op de geitjes, de stoep en de andere dingen waar je vast ook grenzen stelt en bepaalt. Net als de meeste mensen.
Die grenzen stellen en het bepalen voor kan ik net zo goed onder overheersen zetten. Dat hoeft helemaal niet negatief te zijn. Jij bepaalt omdat je beter weet (de weg is gevaarlijk) en dus hebben jouw boeven maar naast je te lopen op de stoep, maakt niet uit of ze liever op de weg zouden lopen toch?
Persoonlijke grenzen ben ik met je eens maar ook wel weer op zekere hoogte. Ook weer niet dat het gevaarlijk gaat worden.
Nu ga ik misschien wel heel ver maar ik denk dat een hond-mens relatie niet eens tot stand zou kunnen komen zonder het bepalen voor en dus "overheersen". Zeker niet in de maatschappij zoals deze is.
Wij bepalen veel. We bepalen wanneer de hond naar buiten met ons mee gaat, wanneer ze eten, wanneer ze even alleen moeten zijn.. En dit is nog maar de basis. We bepalen natuurlijk nog veel meer. Dat is het onzelf gemakkelijk maken maar dat is ook een goede relatie mogelijk maken. Wanneer je grenzen stelt bepaal je en overheers je dus. En een grenzenloos bestaan ja, ik zie het niet gebeuren.
Maar als jij dat misschien wel heel fijn vind en een mogelijkheid hebt gevonden hier goed mee te kunnen leven net als je hond. Wie houd je dan tegen?
"Nee, heb ik nog niet helemaal gevonden. Dit is zich op het moment nog aan het vormen.
Veel ervan heeft te maken met communicatie. De voorbeelden die je geeft zijn "op te lossen" door te kijken naar wat je hond aangeeft. Een hond, of in ieder geval mijn hond, geeft vrij duidelijk aan wanneer hij naar buiten wil, wil eten (altijd) en zo verder. Dit is dat stuk assertiviteit waar ik het over had, en waarin je samen het compromis kunt vormen om, op gelijke tred, een bestaan en relatie op te bouwen.
Nee, heb ik nog niet helemaal gevonden. Dit is zich op het moment nog aan het vormen.
Veel ervan heeft te maken met communicatie. De voorbeelden die je geeft zijn "op te lossen" door te kijken naar wat je hond aangeeft. Een hond, of in ieder geval mijn hond, geeft vrij duidelijk aan wanneer hij naar buiten wil, wil eten (altijd) en zo verder. Dit is dat stuk assertiviteit waar ik het over had, en waarin je samen het compromis kunt vormen om, op gelijke tred, een bestaan en relatie op te bouwen. "
Dus de hond wil eruit en jij laat hem uit? of de hond wil eten en jij geeft hem eten? begrijp ik dat goed zo wat betreft communicatie en het sluiten van een compromie?
Dus de hond wil eruit en jij laat hem uit? of de hond wil eten en jij geeft hem eten? begrijp ik dat goed zo wat betreft communicatie en het sluiten van een compromie? "
Ik geloof dat jij dat goed hebt begrepen
Dus de hond wil eruit en jij laat hem uit? of de hond wil eten en jij geeft hem eten? begrijp ik dat goed zo wat betreft communicatie en het sluiten van een compromie? "
Zo lang ik niet bekommerd ben met iets anders dat dringender is, jazeker. En soms zal ik dus iets moeten laten liggen voor de hond zijn behoefte, dat is de aard van een compromis (soms mijn ding, soms jouw ding) Communicatie is in mijn huis nooit eenzijdig, dus hoe je het beschrijft is een beetje kort door de bocht. Maar in de aard, ben ik erg attent op wat mijn hond wil, en vaak geneigd daar gehoor aan te geven.
Hier staat tegenover dat ik een serie aan persoonlijke grenzen ken: blijf van mijn spullen af(niet stuk maken), niet gaan liggen klieren, niet anderen pijn doen, etc. Net zoals de hond zijn grenzen heeft. En zo maak je samen, gebaseerd op gelijkwaardigheid en oog voor elkaar, een manier van leven.
Ja inderdaad als je van mening bent dat honden gelijkwaardigheid kennen, kun je compromissen gaan sluiten en zal iedereen tevreden zijn. Is dit niet het geval(onze mening) dan zet de hond jou gewoon aan het werk 
"En wat is er erg aan om voor jouw hond te werken?
En wat is er erg aan om voor jouw hond te werken?
"
Helemaal niets, als je daar geen problemen mee hebt heb ik er niets op tegen.
Alleen zien wij vaak dat dit één van de redenen kan zijn waardoor behoorlijk probleemgedrag naar voren kan komen, zowel onzeker/stress gedrag, als agressief gedrag.
Helemaal niets, als je daar geen problemen mee hebt heb ik er niets op tegen.
Alleen zien wij vaak dat dit één van de redenen kan zijn waardoor behoorlijk probleemgedrag naar voren kan komen, zowel onzeker/stress gedrag, als agressief gedrag. "
Kun je dit onderbouwen voor me? (puur uit interesse)
Ik vraag mij af hoe dat logischerwijs in z'n werk zou gaan, psychologisch gezien.
De hond kan gebruik gaan maken van de positie waarin de baas de hond plaatst en bepalen wat, wanneer en op welke tijden hij bepaalde dingen wil, dit bepalende gedrag ga je in meer dingen terug zien en het wordt uitgebreid, de tijd dat de hond eten wil kan de gaan vervroegen, blafgedrag als de 'baas' niet snel genoeg reageert, 's morgens vroeg beginnen te blaffen als het baasje een keer wil uitslapen en de hond toch op tijd wil eten. En dit is heel vaak het begin van erger gedrag, zoals agressief worden op de eetbak, botjes, speeltjes enz., agressief gedrag op de bank(de baas mag er niet meer af of er op, of anderen), dat de hond de baas kan gaan corrigeren, enz.
Honden sluiten geen compromissen, overleggen niet met elkaar of zij zich gelijkwaardig voelen aan elkaar daar zet ik ook mijn vraagtekens bij. Hier zijn 6 honden en alle 6 sluiten ze geen compromis niet met of voor elkaar. Of geldt dit alleen tussen de mens en hond? Wat ik mij dus sterk afvraag als honden dit al niet onder elkaar doen hoe kan dit met ons mensen dan wel??
Ik ben dus van mening dat de hond dit niet kan maar dat dit een pure vermenselijkte gedachten is en/of de mens meent deze compromissen te maken of te 'overleggen' tussen mens en de hond.
Dat je een goede samenwerking met je hond moet hebben, een goede relatie ofwel band met elkaar moet hebben staat voor mij voorop. Een goede band hebben is cruciaal dat scheelt bijna alles. Duidelijkheid naar de hond toe is daarbij even cruciaal. Op de manier hoe men dat doet ligt aan het karakter van de betreffende hond. Is men 3 jaar bezig met een bepaalde methode die maar niet lukken wil omdat die betreffende methode niet werkt bij betreffende hond dan moet men toch iets anders zoeken wat wel werkt om dat resultaat te krijgen wat wel gewenst is.
Kai welke manier je de hond ook opvoed, begeleid of hoe je het ook noemen mag en wil, elke hond die geleerd is om zijn/haar behoefte buiten te doen , dezelfde tijd zijn eten krijgt, zal heel duidelijk vragen om uit gelaten te worden of zou vragen/zeuren om zijn eten. Daar heeft mijn inziens de manier hoe jij jou hond begeleid niets mee te maken. Wij mensen kunnen daar op in gaan of juist niet en dat ze toch nog even moeten wachten.
Je wil opleggen dat doe je hoe je het ook zeggen of omschrijven wil. Bijvoorbeeld het kort houden van je hond aan de lijn omdat je hond anders de kans krijgt om te trekken. Jij wil dat niet dus leg jij je wil op want mag de hond doen wat hij het liefst wil zou hij zeer zeker trekken omdat hij net iets sneller op dat plekje wil zijn als jij kan. De hond zou toch moeten komen als jij naar huis moet, ik denk ook niet dat de hond op tafel mag staan ook al zou hij dat willen en zo zijn er nog legio voorbeelden te bedenken dat wij onze honden onze wil op leggen.
Juist Margje, in je eigen sociale leven maak je afspraken! Dat is een proces vanuit twee kanten, een gelijkwaardige relatie. Dit is voor de hond dus niet weggelegd, want eigenlijk beschouwen we hem als inferieur..."hij kan niet overzien, hij snapt niet," etc.
Naarmate een hond ouder is, en de wereld leert kennen (dus zijn neus een keer stoot tegen een auto) zou deze ongelijkwaardigheid eigenlijk moeten gaan verdwijnen.
Hoe frustrerend moet het zijn voor een weldenkend dier om altijd kind te moeten blijven. "
Alleen is de kans dat hij alleen zijn neus stoot tegen een auto maar klein. Groter is de kans dat hij zichzelf echt ernstig bezeert.
Er zijn wel manieren om een hond heel zelfstandig te maken, denk aan een blindengeleidenhond. Maar niet voor niets is de selectie daarvoor heel erg streng. Er zijn weinig honden die dit aankunnen.
Het vergt ook nog specifieke intensieve training.
Met een bak met grind waar de auto overheen rijdt, zodat de hond als hij te dicht bij de weg staat grind in zijn gezicht krijgt, leert de hond afstand houden.
Er zijn dus wel degelijk taken die je je hond wel kan geven, maar er zijn ook taken die een hond gewoon echt niet aankan.
Er zijn honden waarbij je zijn portie eten voor de hele dag in een bak kan doen en de hond verdeeld het zelf over de dag. Maar er zijn er nog meer die de hele bak meteen leeg eten en de volgende etenstijd weer klaarstaan.
Of als je de deur waar het voer achter staat open laat staan ze zich compleet vol eten..
Als ik Biko iedere keer eten zou geven als hij bij zijn bak vragend stond te kijken.. dan liep ik constant heen en weer.
Het ligt heel erg aan wat voor hond je hebt. Biko had zijn vorige baasjes zo ver, dat als hij zijn bal onder de kast liet rollen ze aan kwamen rennen om hem te gaan pakken voor hem.
Deden ze dat niet omdat ze het druk hadden dan beet hij ze gewoon in hun arm of kleding.
Mijn vorige buurvrouw stond erop Biko elke keer als ze hem zag een koekje te geven. Van mij mocht dat eerst niet, maar dan had ze het hem al gegeven en dan zei ze 'oh dat mocht niet he.. sorry' (
)Ik heb haar gewaarschuwd.. als je het een keer niet bij je hebt, wordt hij vervelend.. maar ja Biko ziet er uit als een lieve pluizebol..
En de keer dat ze niets bij zich liet hij haar niet door de gang naar de lift gaan. Hij stond grommend (en zittend meeschuivend, want dat hij moest zitten, dat had hij wel onthouden) voor haar. Ze kwam niet om hem heen. En als ze dat probeerde door dan hem opzij te duwen, gromde hij diep.
Biko is in de loop der jaren milder geworden.. maar laat je Biko teveel bepalen en hou je niet zelf een aantal touwtjes in handen, dan ben je zijn 'bitch' om het zo maar te noemen!
Bij mij hoeft hij met die trucjes echt niet aan te komen.. Biko en ik hebben een hele goede verstandhouding. Omdat hij erg op zijn vrijheid is gesteld loopt hij bijna altijd los. (wat mij al menig boete heeft opgeleverd) Maar hij komt als ik hem roep, dat is onze deal. Hij vindt het fijn om naast mijn bed te slapen en dat privilege heeft hij nou.
Was nog helemaal niet klaar
Hij mocht alleen op de bank als ik hem er op vroeg.
Tegenwoordig mag hij er zelf op, sinds ik twee banken heb. Maar hij gaat er meteen af als ik dat vraag. En ik vraag dat nooit zomaar. Dat is onze afspraak. Ik dring mijn wil niet op, maar als ik iets vraag, dan moet hij erop vertrouwen dat het met een goede reden is.
En zo verbazen mensen zich erover dat een trainer haar hond zoveel vrijheid geeft. Maar dat is onze deal. Biko is een heel zelfstandige hond en heeft echt een trots. Ik geef hem de vrijheid die ik hem kan geven, maar als ik wat zeg, dan moet hij ook reageren. En anders perk ik die vrijheid onmiddelijk weer in.
Mooi stuk Kai! Ik heb laatst bij de module gedrag van de HUS les gehad van Nicky Gootjes. Ze haalde de dominantie theorie helemaal onderuit. En dat heeft mij wel aan het denken gezet. Ook wist ik niet dat een roedel honden een leider heeft en dat de andere honden ieder een eigen functie heeft (een vechter, uitkijker etc.) en dat dus niet op basis van een rangorde van hoog naar laag is.
Waarom moet jij perse als eerst het huis verlaten? Voor de veiligheid, maar de hond ziet je heus nog wel als baas als je hem eens eerst naar buiten laat gaan. Als jij het gezellig vind als de hond op de bank komt? Prima toch? Als hij er gewoon weer vanaf gaat als jij dat aangeeft. En zo kan ik nog wel wat voorbeelden noemen.
Ik vond het heel leuk en leerzaam. En de dominantie theorie wat meer laten varen vind ik best oké. Natuurlijk heeft je hond duidelijkheid nodig. Een goede relatie met je hond is gebaseerd op vertrouwen en dat heeft niet alleen maar met de baas spelen te maken
Waarom moet jij perse als eerst het huis verlaten? Voor de veiligheid, maar de hond ziet je heus nog wel als baas als je hem eens eerst naar buiten laat gaan. Als jij het gezellig vind als de hond op de bank komt? Prima toch? Als hij er gewoon weer vanaf gaat als jij dat aangeeft. En zo kan ik nog wel wat voorbeelden noemen.
Ik vond het heel leuk en leerzaam. En de dominantie theorie wat meer laten varen vind ik best oké. Natuurlijk heeft je hond duidelijkheid nodig. Een goede relatie met je hond is gebaseerd op vertrouwen en dat heeft niet alleen maar met de baas spelen te maken
"Dezelfde Nicky Gootjes beweerde een paar jaar geleden nog dat de hond ons mens zag als hond met drie koppen en dat wij de alpha moesten zijn...
Er zijn allerlei trents en daar doen lekker veel hondenmensen aan mee.
Wie weet wat er over tien jaar populair is.
Iedere hond in een roedel is even belangrijk. Dat komt omdat ze allemaal een functie hebben en doordat ze allemaal een functie hebben, loopt de roedel op rolletjes. Zodra 1 zijn functie niet goed kan uitvoeren, brengt dat de hele roedel in gevaar. Dominantie heeft ook helemaal niet te maken met wie belangrijker is. Alleen met wie er leiding geeft, wie aanstuurt.
Ik ben ook niet aan het promoten voor Nicky Gootjes 
Zij heeft een hoop dingen natuurlijk ook 'afgekeken' van Turid Rugaas.
Maar het heeft mij gewoon aan het denken gezet.
Nicky Gootjes gaf wel zelf aan dat zij ook jaren lang met de dominantie theorie te hebben gewerkt. Ze gaat ook gewoon met haar tijd mee gelukkig
Denk dat niemand hier aan de dominantietheorie van vroegahh doet. Daar gaat dit ook helemaal niet over neem ik aan? Of wel Kai?
Ik denk dat je wel begrijpt wat ik bedoel.. Omgaan met honden zoals in 1960. (Echt vroegah haha)
Dominantie theorie, ik bedoel de roedel methode.
Maar hoe dan ook. Bij de ene hond en baas werkt dit en bij de ander dat. Ik vind het in ieder geval een mooi stuk van Kai
Ik heb vanuit de hondenschool altijd veel uit de roedel methode geleerd. Die roedel methode wat meer los laten heeft mij aan het denken gezet.
(Echt vroegah haha) "Toen ze nog met dwangmiddelen werkten en oren en staarten afknipten inderdaad
Vroegah is echt niet altijd betah
Dat je een goede samenwerking met je hond moet hebben, een goede relatie ofwel band met elkaar moet hebben staat voor mij voorop. Een goede band hebben is cruciaal dat scheelt bijna alles. Duidelijkheid naar de hond toe is daarbij even cruciaal. Op de manier hoe men dat doet ligt aan het karakter van de betreffende hond.
Waar voor jou duidelijkheid centraal staat, staat voor mij wederzijds vertrouwen centraal. Duidelijkheid in persoonlijke grenzen, vertrouwen en respect naar de hond en van de hond naar jou. Je bent er zelf bij om je eigen persoonlijke grenzen te bewaken en te stellen. Naar mijn ervaring is dat dmv communicatie wel degelijk in meer of mindere mate compromis mogelijk is in het samenleven. Alleen de haalbaarheid en het effect hiervan is geheel afhankelijk van de aard van de individuele hond en van de wijze waarop je hier vorm aan geeft binnen die relatie. Niet iedere hond kan dit hanteren op een wijze die het welbevinden van de hond en harmonieus samenleven dient. Ik heb namelijk ook weinig zin om van een hond een stresskip te maken of mijzelf (en behoeften en grenzen) zo op de achtergrond te plaatsen dat ik mijn honden moet bedienen op bestelling, dat is mijn persoonlijke grens. Maar eigen initiatieven worden wel gestimuleerd en gewaardeerd en waar mogelijk gehonoreerd. Het is een geven en nemen in de relatie.
Met Lily is dit heel sterk ontwikkeld. Lily is enorm zelfstandig en eigengereid. Juist door deze wijze van omgang en het onvoorwaardelijk vertrouwen is er samenwerking, waarbij zij vertrouwd op mijn veto als ik die uitspreek. Omdat zij erop vertrouwd dat dit niet mijn geldingsdrang is, maar ze accepteert dat dat op dat moment het besluit is. Evenals ik een volgende keer in haar besluit mee ga. Zij kampt niet met stress problemen hierdoor en ook niet met agressieproblemen. Zij is heeft juist hierdoor zichzelf prettiger kunnen ontwikkelen in onze relatie, waar ik hard aan gewerkt heb (het leren communiceren op onze wijze en het spel van samenwerking). Ik heb niet de behoefte mijn wil koste wat kost te doen gelden. Toen ze pas bij me kwam was ze een enorme 'dram' en afdwing hond en gooide met regelmaat haar kont tegen de krib. Door het juist te gieten in vertrouwen van geven en nemen, te leren communiceren met elkaar, komen we tot een compromis, een samenwerking die ons het best past. Zij heeft mij geleerd dat dominantie wel eens helemaal averechts kan werken.
Jip geeft behoefte aan een meer veilige bedding aan, raakt onzeker/gespannen als hij niet weet waar hij aan toe is. Hij behoeft meer structuur en sturing, omwille van hemzelf (en omwille van mij omdat ik weet waar deze stress toe kan leiden). Maar wel zonder machtsvertoon van mij of onzinnige roedelregels/methode. Ik ben al geruime tijd hier mee aan het werk en dat werpt ook z'n vruchten af. Dit alles heeft ook weer te maken met de onvoorwaardelijke vertrouwensrelatie en investeren in zijn zelfstandig functioneren voor zover dat voor hem haalbaar is (dat zien we wel). Ik gun het hem ook dat hij zich hierin vrijer kan voelen. En ook hij laat weer zien hoe funest en verwarrend dominante houding en roedregels zijn in de vertrouwensrealtie. Vertrouwen en samenwerking staat voorop.
Structuur en veiligheid kun je juist ook bieden zonder dwang. Een hond zal sneller vertrouwd raken en wat voor je willen doen als hij zich veilig bij je voelt en dat bereik je niet met dwang.
Iedere hond is anders. Daarom is het juist zo belangrijk dat je iedere hond accepteert zoals hij/ zij is en goed op de lichaamstaal van de hond let. En de ene hond doet alles voor een snoepje en de andere voor een bal. Je kunt ze niet allemaal over één kam scheren.
Want alle Duitse Herder reuen zijn dominant (zeg ik met een heeeele grote ) en Spencer is een lieve, op het onzekere af, lullo
@Sammy, Nee, de bedoeling was vooral om een open gesprek over het dominantiedenken te starten. Is denk ik redelijk gelukt.
Met het oog op de verhalen van Margje en J&T denk ik dat aan een belangrijk deel van mijn eigen visie voorbij wordt gestapt. Ik zie de sociale structuur op de assertieve basis als tweeledig; het stellen van de persoonlijke grenzen is daarin erg belangrijk. Ik ben de man die inderdaad wel het balletje onder de kast vandaan haalt, eten geeft "op commando" en naar buiten gaat als meneer het tijd acht...maar ik ben ook de mens die zijn eten niet laat stelen, geen tandjes in zijn camera duldt(weet je wat dat ding kost man?), zich niet omver laat trekken, etc.
Er is een verschil tussen dingen doen voor iemand, en iemand z'n "bitch" zijn, zoals Margje zich zo sierlijk uitdrukt
Zoals Petra eerder al aangaf. De dynamica bestaat uit twee delen. Rekening houden met de behoeftes van de ander, en deze respecteren in zijn natuurlijke vrijheid, en persoonlijke grenzen stellen. Dit is ook wat ik, als ik kijk naar honden interactie en trouwens ook wolven interactie, zie gebeuren tussen de dieren. Het is ook wat ik zie gebeuren tussen mijn hond en mijn kat. Op het moment dat mensen erbij stappen, de aapjes als het ware, zie je de dingen veranderen. Dan is het niet alleen een persoonlijke grens die bewaakt word, maar ook een commando dat gegeven "moet" worden...en dat blijf ik spijtig vinden, hoezeer ik mij daar zelf ook soms aan schuldig maak.
De roedelmethode is nogal een verschil met de dominantietheorie haha. Dat vind ik voornamelijk motivatie en lichaamstaal gericht. Vind het niet te vergelijken behalve dan dat er over dominantie gesproken wordt (leiding geven en leiding accepteren.)
Kai heeft het nu voor zover ik begrijp over helemaal grensloos samenleven.
Oh daar ben je al, nu hoef ik niet meer overal vraagtekens achter te plaatsen haha Moet trouwens wel zeggen dat ik je keurig vind schrijven. Lekker om te lezen.
Waar voor jou duidelijkheid centraal staat, staat voor mij wederzijds vertrouwen centraal. Duidelijkheid in persoonlijke grenzen, vertrouwen en respect naar de hond en van de hond naar jou. Je bent er zelf bij om je eigen persoonlijke grenzen te bewaken en te stellen. Naar mijn ervaring is dat dmv communicatie wel degelijk in meer of mindere mate compromis mogelijk is in het samenleven. Alleen de haalbaarheid en het effect hiervan is geheel afhankelijk van de aard van de individuele hond en van de wijze waarop je hier vorm aan geeft binnen die relatie. Niet iedere hond kan dit hanteren op een wijze die het welbevinden van de hond en harmonieus samenleven dient. Ik heb namelijk ook weinig zin om van een hond een stresskip te maken of mijzelf (en behoeften en grenzen) zo op de achtergrond te plaatsen dat ik mijn honden moet bedienen op bestelling, dat is mijn persoonlijke grens. Maar eigen initiatieven worden wel gestimuleerd en gewaardeerd en waar mogelijk gehonoreerd. Het is een geven en nemen in de relatie.
Met Lily is dit heel sterk ontwikkeld. Lily is enorm zelfstandig en eigengereid. Juist door deze wijze van omgang en het onvoorwaardelijk vertrouwen is er samenwerking, waarbij zij vertrouwd op mijn veto als ik die uitspreek. Omdat zij erop vertrouwd dat dit niet mijn geldingsdrang is, maar ze accepteert dat dat op dat moment het besluit is. Evenals ik een volgende keer in haar besluit mee ga. Zij kampt niet met stress problemen hierdoor en ook niet met agressieproblemen. Zij is heeft juist hierdoor zichzelf prettiger kunnen ontwikkelen in onze relatie, waar ik hard aan gewerkt heb (het leren communiceren op onze wijze en het spel van samenwerking). Ik heb niet de behoefte mijn wil koste wat kost te doen gelden. Toen ze pas bij me kwam was ze een enorme 'dram' en afdwing hond en gooide met regelmaat haar kont tegen de krib. Door het juist te gieten in vertrouwen van geven en nemen, te leren communiceren met elkaar, komen we tot een compromis, een samenwerking die ons het best past. Zij heeft mij geleerd dat dominantie wel eens helemaal averechts kan werken.
Jip geeft behoefte aan een meer veilige bedding aan, raakt onzeker/gespannen als hij niet weet waar hij aan toe is. Hij behoeft meer structuur en sturing, omwille van hemzelf (en omwille van mij omdat ik weet waar deze stress toe kan leiden). Maar wel zonder machtsvertoon van mij of onzinnige roedelregels/methode. Ik ben al geruime tijd hier mee aan het werk en dat werpt ook z'n vruchten af. Dit alles heeft ook weer te maken met de onvoorwaardelijke vertrouwensrelatie en investeren in zijn zelfstandig functioneren voor zover dat voor hem haalbaar is (dat zien we wel). Ik gun het hem ook dat hij zich hierin vrijer kan voelen. En ook hij laat weer zien hoe funest en verwarrend dominante houding en roedregels zijn in de vertrouwensrealtie. Vertrouwen en samenwerking staat voorop. "
Een band hebben met je hond, een goede relatie hebben met je hond is allesomvattend, dus ook het vertrouwen hebben in de hond en de hond in jou. Duidelijkheid kan dit vertrouwen alleen maar versterken.
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Voorbij Dominantie" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?