Angst voor mensen, m.n. mannen na mishandeling

Hallo allemaal!

Wij vangen een kruising Galgo op uit Spanje, een 6 jarige reu die jarenlang mishandeld is geweest met als gevolg dat hij erg bang voor mensen en voor mannen in het bijzonder is.

Hij is nu 5 weken in Nederland bij ons en het gaat eigenlijk best goed. Thuis krijgt hij steeds meer vertrouwen en wordt hij steeds rustiger.
Na 2 weken aan de lijn te hebben gelopen kon hij los, hij is altijd bij ons in de buurt, erg trouw.
Hij wil graag spelen met andere honden en rent daar op af, maar eenmaal in de buurt van die andere hond, komt daar onvermijdelijk zijn baas aan, die hij erg eng vindt. het gevolg is dat hij luid staat te blaffen en rond de andere persoon of personen rond rent.
Hij rent op ze af, blaft en rent weer weg en weer opnieuw. En zo ook met wandelaars die we tegen komen tijdens onze wandeling.
Hij heeft een hele harde blaf, is ook een forse hond en dat kan beangstigend zijn voor argeloze voorbijgangers.
Ik roep hem terug, laat hem weten dat zijn gedrag ongewenst is en soms lijn ik hem weer aan.
Het kan ook een hele wandeling goed gaan, dan loopt hij met een boog om de mensen heen.
Zijn geblaf heeft natuurlijk effect (denkt hij) want de mensen kennen hem meestal hier wel, negeren hem en lopen door.
Wanneer ik met iemand een praatje blijf maken, houdt het geblaf nog even aan, is werkelijk zichtbaar bang (beeft) en daarna houdt hij ermee op en gaat snuffelen, samen oplopen is dan ook geen probleem.

Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Doe ik er goed aan hem los te laten lopen?
Heeft iemand wat adviezen voor me?

Goed van je dat je deze hond een eigen plekje gegeven hebt. Het gaat dus al redelijk goed allemaal.

Maar misschien ga je iets te snel en moet je hem nog een tijdje bij je in de buurt houden. Komt er iets of iemand aan waar hij bang voor is, dan zou ik voordat hij erop kan reageren, wat lekkertjes op de grond strooien, zodat hij lekker kan snuffelen, wat ontspant en zoeken. Op den duur weet hij dan dat mensen tegenkomen niks engs betekend, maar lekker ontspannen bezig zijn, samen met baasje.

Ik roep hem terug, laat hem weten dat zijn gedrag ongewenst is hoe laat je hem dat weten, en hoe weet je dat hij je snapt?

als hij bij je komt, zou ik hem daar liever voor belonen, want dat is juist heel goed, hij moet leren dat jij iemand bent die hij vertrouwen kan en hem steunt. Alles is ook nog erg nieuw en onzeker voor hem, ik zou dus gaan werken aan een goede band met hem, zodat hij zeker gaat weten dat jij een mens bent waarop hij kan bouwen.

Mijn ervaring is dat een hond alleen maar (naar onze maatstaven) negatieve succes ervaring opdoet met het tarzan gedrag (Zich groot maken, erheen rennen en weer terug). Zoals je zelf al aangeeft is resultaat dat mensen doen wat de hond hiermee voor ogen heeft, zich verwijderen. Het is succesvol aftsandsvergrotend gedrag. Ik zou dit gedrag dan ook niet belonen of bestraffen, maar simpelweg voorkomen. Hoe laat je weten dat dit ongewenst gedrag is? En begrijp je dat dit voor de hond amper opweegt tegen de zelfbeloning van dit gedrag? Ook is het beter als je hond de ervaring opdoet dat hij ongestraft weer bij jou kan komen. Dat sterkt de vertrouwensband.

Ik heb mijn hond om die reden eerst aangelijnd gehouden, om te voorkomen dat hij dit succes verder opdoet. Daarnaast geef je aan wanneer de hond aan de lijn is ook blaft wanneer je stilstaat. Mijn hond deed dit ook, zeker wanneer er naar hem gekeken werd of tegen hem gepraat werd. Ik ben mensen niet perse gaan vermijden, maar zorgde er wel voor dat ik in beweging bleef. Dus niet stil staan praten, maar lopen waarbij ik als buffer tussen de hond en andere mens in ben. Ik vroeg andere mensen om de hond helemaal te negeren, zij hoeven niets met hem en hij niet met hen. Is dit nog te moeilijk dan kun je ook eerst meer afstand nemen of er wat ruimer omheen.

Net zoals Dobry denk ik dat je dit echt de tijd moet geven. Je hebt er nu meer aan om te investeren in jullie vertrouwensband dan nu direct te werken aan het oplossen van de angst voor mensen. Hoe meer je hond op jou gaat vertrouwen, hoe meer hij kan steunen op jou dat jij hem niet in situaties brengt waarmee hij zelf in onmacht moet dealen hoe beter het zal gaan. Maar verwacht geen snelle kant en klare oplossing. Dit heeft tijd nodig.

Succes met je hond en het opbouwen van een vertrouwensband

hoi, dank jullie wel voor jullie snelle reacties. Ik denk dat ik daar wel wat mee kan.
Hier nog even wat aanvullende info.
Het ''aanvallerige geblaf'' is alleen wanneer hij los loopt. Wanneer hij aan de lijn meeloopt doet hij dat niet. Dan begint hij wel te beven van angst wanneer er iemand aankomt.Wanneer diegene te dicht nadert of hem op de een of andere manier angst inboezemt dan trekt hij ook zijn kop uit de band en gaat dan weer lopen blaffen.
Ik vermijd situaties niet zozeer, maar zet mezelf idd als een soort buffer tussen de hond en de vreemde persoon in.
Wanneer ik een praatje met iemand maak dooft zijn blaf/tarzan (goeie!!) gedrag na een paar minuten uit. Dat heeft dan duidelijk geen effect.
De vertrouwensband is idd heel erg belangrijk daar hebben jullie gelijk in.
Hij heeft nogal wat meegemaakt. Hij heeft een jaar of 5 bij een vrouw gewoond waar hij zo vreselijk slecht is behandeld.Op een dag heeft ze hem en de andere hond naar een dodingsstation gebracht. De dierenarts daar heeft een medewerker van de stichting gebeld die hem en een andere hond die ook bij die vrouw zat, heeft opgehaald. Sinds maart vorig jaar zat hij in het asiel waar ze niets met hem konden beginnen. Hij kroop bibberend van angst in het dichte hondenhuisje wanneer ze hem probeerden te benaderen. Omdat hij zo slecht gedijdde in het asiel hebben wij hem in de opvang genomen en is hij op 11 december j.l. naar NL gekomen. Zijn lotgenoot is er minstens zo slecht aan toe.
Wij waren voorbereid op het allerergste maar eigenlijk deed hij het hier meteen goed. Hij is erg, heel erg op mij (vrouw) gericht. De kinderen ziet hij als volwassenen.Is er niet in het bijzonder bang voor maar op zijn hoede. De kinderen hebben vaak naast hem gezeten, zonder oogcontact te maken, alleen maar handcontact door zacht te aaien over zijn rug. En dat gaat heel goed. Je ziet hem dagelijks rustiger worden. Als hij het te druk beneden vindt gaat hij op een hoog in een mand liggen, in de rust.
In het begin ook veel voorbehoud naar mij, maar dat gaat heel goed. Hij volgt me overal. We hebben nog 1 hond van onszelf en momenteel nog 2 kleine andere Spaanse hondjes in de opvang. Allemaal teefjes. Dat gaat allemaal prima en ze liggen allemaal samen in een grote mand. Samen is het een mini roedel.
Hij is ook bang voor mijn man. Dat gaat heeeéél langzaam beter. Hij is duidelijk geknauwd door mannen. Heel voorzichtig zoekt hij af en toe toenadering naar mijn man. Die hem consequent positief benaderd, lekkers geeft, tegen hem praat etc.
Wanneer we gaan lopen en mijn man zijn zwarte parka met capuchon aandoet, deinst hij achteruit, bevend. Waarschijnlijk had zijn Spaanse beul ook zo'n jas.
Mijn idee is ook om zijn gedrag te negeren. Onze vorige hond, een Portugees meegenomen uit Portugal, heeft er 4 jaar over gedaan om niet meer bang voor stokken te zijn, dat hebben we consequent genegeerd hoe erg we het ook vonden.
Wanneer zijn angst niet bevestigd wordt, zal dat uitdoven in het algemeen.
Wanneer hij blaffend rond iemand heen rent, roep ik hem terug, consequent. Zeg dat het klaar is nu. Dan wordt hij ook beloond met een aai. Niet met boze stem, wel zelfverzekerd. Vaak rent hij dan nog even terug en soms ook blijft hij dan in de buurt. Of hij het snapt weet ik niet.

Ik vind zelf dat hij al megaschreden heeft gezet in de korte tijd dat hij hier is. Hij kwam als een bevend rietje zonder enig vertrouwen en is nu toch, zeker hier in huis, een rustige huisgenoot geworden die ons gezelschap opzoekt, blij is.
En inderdaad heeft het veel tijd nodig. En uit jullie reacties maak ik op dat ik hem aangelijnd moet houden om dit afstand vergrotend gedrag te voorkomen?
Komen op commando vindt hij heel eng. Want hij is altijd bang voor de klappen die hij kreeg. Hij is al zover dat hij blijft staan als ik hem roep en zich laat benaderen. Thuis is het veiliger voor hem en dan oefen ik met hem om echt te komen, met veel liefde als beloning als hij aarzelend toch uiteindelijk komt.
Petra, wat was er met jouw hond aan de hand?

Ok, dat was het weer even!! Veel dank weer!!! groetjes van Cher

Wanneer hij aan de lijn meeloopt doet hij dat niet. Dan begint hij wel te beven van angst wanneer er iemand aankomt. Wanneer diegene te dicht nadert of hem op de een of andere manier angst inboezemt dan trekt hij ook zijn kop uit de band en gaat dan weer lopen blaffen.

Aan jou de taak om ervoor te zorgen dat er voor nu voldoende afstand is, jij als buffer en dat mensen hem negeren. Hij moet eerst positieve ervaring opdoen dat niemand iets met hem doet/hoeft. Op deze manier leert hij dat hij er niets mee hoeft en kan hij alternatief gedrag leren voor zijn defensieve houding. Later als er de ergste angst en spanning verminderd is, meer vertrouwensband is en minder zelfverdedigend gedrag kun je hier gerichter aan gaan werken in gecontroleerde oefensituaties.

Ik zou echt voorkomen dat je hond de kans krijgt om blaffend rond iemand te rennen. Hierdoor leert de hond het gedrag in stand houden en leert geen alternatief gedrag en meer ontspanning in nabijheid van een ander mens. Eerst op meer afstand en op geleide van de hond de afstand verkleinen.

Je mag gerust je hond steunen in angstgedrag. Niet tutten en de angst niet belonen, maar laten weten dat hij tegen jou aan mag leunen, bij jou mag wegkruipen. Dit versterkt de vertrouwensband. In feite zie je liever dat je hond steun bij jou gaat zoeken in plaats van zelf rondjes rond de mens rennen om weg te jagen, of zelf helemaal weg te vluchten. Het zijn overlevingsmechanismen, vechten, vluchten, bevriezen, die je eigenlijk moet zien te doorbreken. Je hond als het ware 'aan de hand' nemen, hem niet in situaties laten aanmodderen die hij niet aankan, hem niet negeren in zijn geworstel, hem helpen om met behulp van jou met situaties te leren omgaan helpt hem.

Fijn dat je in elk geval al vooruitgang ziet in huis. Dit is heel belangrijk omdat je hiermee een veilige plaats creëert waar de hond tot rust kan komen om zo de prikkels te verwerken en zijn stress weer te doen dalen. Breng rust en regelmaat aan. Voorkom overvoeren en overdosering van stress en prikkels door de wandelingen wat saai en voorspelbaar te maken (het is al onvoorspelbaar genoeg door mensen die zomaar te pas en te onpas op die straat verschijnen). Laat hem lekker z'n gang gaan in huis en houd rekening met zijn kunnen. Misschien heb je er wat aan om je in te lezen in kalmerende signalen.

http://www.hondenpage.com/honden-encyclopedie/wid_335-Kalmerende-Signalen.php

Dit zijn de meer subtiele communicatiesignalen aan de hand waarvan je kunt inschatten hoe je hond bepaald gedrag/handeling vanuit de omgeving ervaart. Als je bijvoorbeeld aait en de hond draait hoofd weg of gaat tongelen, dan weet je dat hij het eigenlijk niet fijn vindt. Door daar naar te luisteren en de handelingen te stoppen investeer je nog meer in de vertrouwensband. Je hond voelt zich gehoord in zijn communicatie.

Je vroeg naar mijn hond. Dit is een hond met weinig tot geen socialisatie, vermoedelijk ook al in het nest en scheidingstrauma (uitgevogeld aan de hand van gedrag). De hond kwam bij mensen waar hij het slecht zou hebben gehad (mishandeld door man en langdurig opgesloten in een veel te klein kattenkorfje door vrouw). Ik ben natuurlijk wel benieuwd naar zijn achtergrond, maar ik kan het ook wel loslaten. Ik denk dat het grootste deel van zijn probleem in de aanleg zit en in zijn 'arme' ontwikkelingsmogelijkheden en het andere deel trauma's in zijn eerste deel van het leven. Het belangrijkste is dat ik nu doe wat ik kan doen om zijn kwaliteit van leven zoveel mogelijk aangenaam te maken door zijn stress te reduceren. In alle eerlijkheid was zijn kwaliteit van leven toen hij hier kwam zo slecht dat het eigenlijk niet echt hondwaardig was. Gelukkig kan hij nu, rekeninghoudend met zijn beperkingen, toch kwaliteit van leven ervaren.

Ik wens jullie heel veel succes in het proces met de hond. Wil niet te snel en houd zijn tempo in de gaten en val niet in de valkuil van medelijden.

Leuk dat je een profiel aangemaakt hebt, misschien kun je ook wat foto's plaatsen, ik ben nieuwsgierig geworden naar je honden.

Wat een verhaal zeg, en ongelooflijk dat het al zo snel zo goed gaat.

Petra heeft heel goed verwoord wat ik ook voel, en ik sluit me dan ook helemaal bij haar verhaal aan.

Hallo, allebei, bedankt voor de feedback!
Ik had eigenlijk eerst profiel willen aanmaken, maar er ging iets fout..
Zal even wat foto's plaatsen!
Ik zal jullie op de hoogte houden van de vorderingen!

groetjes! Cher

De hond is zeer onzeker betreft mannen en dat uit hij met dit gedrag.
Dit is op de volgende manier af te leren je moet er voor zorgen dat de hond vertrouwen krijgt.

Dit kan je op de volgende manier het best oplossen.

Geef de persoon een paar koekjes en die geef hij aan de hond.
Let wel op dat je de hond vast heb met je ene hand aan de halsband en de andere hond ga onder de buik tegen de poten aan. Want de kans zal groot zijn dat de hond gaat bijten.
En dit herhaal je elke keer als je die persoon tegen komt op en duur gaat de hond vertrouwen krijgen.

Geef de persoon een paar koekjes en die geef hij aan de hond.
Let wel op dat je de hond vast heb met je ene hand aan de halsband en de andere hond ga onder de buik tegen de poten aan. Want de kans zal groot zijn dat de hond gaat bijten.
En dit herhaal je elke keer als je die persoon tegen komt op en duur gaat de hond vertrouwen krijgen.

Waarom de hond nu in zo'n situatie brengen/dwingen dat hij zou kunnen gaan bijten?

Geweldige honden ceeweejee Mooie innemende koppies.

Of anders kom de hond nooit van de angst af ik heb ook onzeker hond

Daarom heb ik gezegd dat ze het in de gaten moest houden.

Hoe zou jij het dan aanpakken ?
Gewoon zo laten dat erger kan worden ?

Ik heb hierboven al uitvoerig beschreven hoe ik het aangepakt heb En wanneer er een vertrouwensband is tussen de mens en de hond en de hond er meer op kan vertrouwen dat niemand er op uit is om een bedreiging te zijn en er meer spanning afgevloeit is kun je in veilige en gecontroleerde setting kijken of je een stapje verder kunt gaan. Ik zou pertinent de hond niet klemmen in een voor hem bedreigende situatie. De hond moet zelf kunnen bepalen hoe en in welk tempo hij de toenadering aan zal gaan. Iets lekkers kan daarbij dan een mooi middel zijn, maar nooit onder dwang.

De proefpersoon kan in de kamer zitten, afgewend van de hond (zijkant en niet aankijken), en eventueel wat koekjes rondom strooien (dat hoeft niet direct uit de hand als dit te bedreigend is). Als de hond durft te naderen en wat durft te snuffelen is dat al een waanzinnige stap, of hij de koejes nu op eet of niet. Daar laat je het bij en een volgende keer herhaal je. Net zolang tot de hond vertrouwen genoeg heeft de koekjes op te eten...misschien zelf snuffelen aan de mens. En dan kan deze proefpersoon eens (zonder de hond aan te kijken) een koekje in de hand nemen. Niet naar de hond toeduwen, arm laten hangen. En zo bereid je stappen uit.

duidelijk jij werk op een andere manier hoe ik het zal doen mijn manier werp ook vruchten af

Er is geen spraken van bijt gedrag hier boven niet is genoemd als dat wel zo was zou ik het ook anders aanpakken ja

Wat ook helpt is de hond aan de lange lijn dat hij niet in de fout kan gaan.

Dat schreef je in je eerste reactie wel, vandaar mijn vraag.

hier bij mijn antwoord

omdat er geen spraken was van bijt gedrag heb ik dit advies gegeven

Mijn jongste border is ook bang en onzeker voor mensen en andere honden moet hij ook niets van hebben

maar als er vertrouwen in komt gaat ie helemaal los

Dan volg ik je even niet meer.

Maar mijn advies blijft om een hond nooit tot contact te dwingen maar de hond te begeleiden in vertrouwen en helpen zijn weg hierin te vinden. Dus zonder dwang.

uit jou mening begrijp ik dat mijn advies nutteloos is ?

Ik zal jouw advies niet in de praktijk brengen omdat ik ertegen ben een hond onder dwang zo'n situatie aan te laten gaan. Dus in die zin voor mij nutteloos

Ik heb het toch altijd op deze manier uitgevoerd vorig weekend nog met me onzeker border collie reu.

En hoe reageert de hond inmiddels op vreemde mensen? Hoe lang doe je dit al zo?

als hij de mensen beter leer kennen gaat het goed.
En zal jou advies zeker onthouden en zelf misschien ook gebruiken.

Maar hij reageert op vreemde mensen nog steeds hetzelfde? En hoe lang is dit al gaande?