Hallo,
ik ben een moeder van een tienerzoon en ik was het bazinnetje van een ontzettende lieve maltezer genaamd Jessy van bijna 13 jaar oud.
Helaas heb ik haar op 22-10-10 in moeten laten slapen. Dit was de moeilijkste beslissing die ik ooit heb moeten nemen maar ik weet dat het voor haar het beste was. Hier probeer ik me ook wel aan vast te houden, maar ik had nooit gedacht dat het verdriet zo intens en het gemis zo groot zou zijn.
We hebben een paar maand de tijd genomen om dit verlies te verwerken en om heel bewust, en dus niet uit emotie te kiezen voor weer een hond.
Inmiddels hebben we weer een pup in huis en ze heet Kensi. Dit keer een kruising, bijna helemaal zwart, met een ontzettend lief, zacht karakter, maar ook zeker ondeugende trekjes.
Anita
