Dag Marjolein, bedankt voor je lieve bericht op de rouwpagina van Yamalle. Ergens doet het me ook wel 'deugd' te lezen dat er nog mensen zijn die bij de kleinste details stilstaan, zoals inderdaad, wanneer je de diepvries openmaakt, het aantrekken van je jas, het zicht op een plant langs de kant van de weg waarvan je weet dat je dier er zou blijven bij stilstaan. Soms lijkt het alsof je de adem volledig wordt afgesneden. Ik ben niet alleen, toch moeten we het allemaal alleen op onszelf een soort van plek proberen geven...Haar zus (niet gerelateerd qua soort) was ook flink van streek, waardoor ik best wel wat afleiding had. Enkele avonden geleden, hing mijn hand uit de zetel, en ik kreeg plots een tik tegen mijn palm... Als honden niet naar de hemel gaan, dan bestaat er geen hemel. We gaan…
