Bijtende pups

De drie gedragsstadia van iedere hond

1. Jonge hond – speels en onbezorgd
Een jonge hond is nieuwsgierig, speels en volgt vooral zijn eigen impulsen. Dit gedrag is normaal, maar juist in deze fase moet je al grenzen stellen en duidelijk maken wat wel en niet mag. Laat je nooit door je puppy bijten en hem dus zomaar zijn gang te laten gaan: dit vormt de basis voor later, niet toestaan!

2. De moeilijke fase – de doorslag valt hier
Dit stadium vraagt veel geduld en consequent coaching. De hond wordt onwilliger, test grenzen en lijkt minder aandacht te hebben. Veel baasjes geven hier toe, maar juist nu geldt: blijf kalm, geef niet op.
Als je consequent blijft, volgt vaak plotseling een omslag: de hond wordt aandachtiger, aanhankelijker en luistert beter. Dit is het moment waarop je coachschap wordt geaccepteerd.

3. Het eindstadium – het resultaat van fase 1 en 2
Wanneer de eerdere fasen goed zijn verlopen, vertrouwt de hond je, luistert hij goed en gedraagt hij zich stabiel. Als het mislukt, valt hij terug in lastig gedrag en houdt hij alleen rekening met jou wanneer het hem uitkomt.
A. Goed opgevoede honden waar niemand last van heeft.
B. Verwende, opdringerige en lastige honden.

Neem een duidelijke, beslissende houding aan en pak de leiding.

Ok steungevende raad op het puppy bijten. Wil je missch mogelijke reacties geven hoe er tegenin gaan bij pittig ras als nee, los of wegdraaien geen resultaat boekt? We zetten haar nu in de bench waar ze ook speelgoed heeft om af te koelen. Na een poosje zetten we het deurtje terug open. Soms neem ik haar in een greep dat ze niet kan bijten maar is missch eerder wat agressief overkomend. Het gaat over een Parson van 3,5 md lief aanhankelijk maar weinig respect als ze het krijgt.

  Nooit toegestaan altijd wat voorhanden      Bot vast houden en een leuk speeltje gegeven, wel aandacht gegeven.   Zodat ze tijdens de bijtfase dat niet in mij deed.  Hier acht weken oud , bijten in mij nooit toegestaan…. Gelijk mee begonnen om wat anders steeds aan te bieden , deed ik bij iedere hond, hier werkte dat uitmuntend.  

Grappig, ik lees niks over de bijtrem aanleren cq verder uitbouwen. Daarvoor is het belangrijk dat een pup wel mag bijten.

https://www.doggo.nl/artikelen/opvoeding-van-een-hond/puppy-bijten-afleren/

Pas op dat de bench geen strafhokje wordt, het moet altijd een veilige plek zijn.

ja, ik ben het zo eens met Kees, niks toe te voegen...in plaats van plusjes geven, zeg ik het gewoon.

" Pas op dat de bench geen strafhokje wordt, het moet altijd een veilige plek zijn. "

Kees

Ja idd. Meestal wordt ze gewoon opgepakt en weg gezet alleen word ik soms echt boos en al zal ik haar nooit pijn doen ik word dan  soms wel boos en dan zet ik ze met boze stem wat ruw weg. Misschien moet ik ook maar een kauwdingetje aanschaffen om de rust te bewaren. Geduld is een mooie deugd. Maar ik ga ook op doggo zeker nog lezen. Ik denk altijd dat de pupytijd van mijn Stafford vroeger makkelijker was maar mijn kinderen beweren dat ik dat vergeten ben.

Kan best dat je de puppytijd van de vorige vergeten bent ,maar je hebt wel een werkhondje die jong al heel actief kunnen zijn ,van in een bench zetten leren ze niets ,na verloop van tijd gaan ze slapen want wat moet je er anders doen ,

Laat hem lekker achter je aanhobbelen ,kan je gelijk vertellen wat je wel of niet wil en de pup leert er meer van .

Zinnen als hij of zij pakt zelf de rust niet ,is echt van de laatste jaren en dat opbergen in een bench komt de eigenaar goed uit.

Ook de buiten activiteit zou ik uitbreiden ,snuffelen ,ontdekken dan binnen eigen plek laten zoeken en wat te knagen geven ,

Je hebt geen mopsje maar een werkhondje en dat is een groot verschil,ofschoon mijn mopsen ook hun eigen plekje zoeken.

"Veel mensen stellen de opvoeding van hun hond uit, met de gedachte dat het vanzelf wel goed komt als de hond ouder wordt: ‘Dan gaan we echt beginnen’ of ‘Laat hem nog maar even, hij is nog zo klein.’

Het is belangrijk om te begrijpen dat de opvoeding juist het makkelijkst is direct na een verandering van omgeving. Honden zijn vaak nog bereid om nieuwe regels te accepteren zolang ze zich aan het aanpassen zijn

Zodra ze eenmaal gesetteld zijn in hun nieuwe omgeving, wordt het veel lastiger om gedrag bij te sturen. Daarom is het cruciaal om direct je eisen te stellen en vanaf het begin duidelijk te maken wat wel en niet mag

Dit geldt voor alle honden, of ze nu jong of oud zijn, of ze nu uit een asiel komen of uit een andere omgeving. Als je deze aanpak volgt, zul je merken dat je geen moeite zult hebben met het opvoeden van je hond”

Richard? Wat ben je toch aan het opvoeden? Iedereen hier mag ik toch wel hopen, weet dat pupsel of adoptie een hels karwei is en ze hebben ook allemaal een eigen karakter. Je kunt nu eenmaal niet rotzooien met dna. Als dat kon? Waren we er lang geweest in mens...

Vertel nog eens over je eigen hondenroedel? Die "reddings" honden voor mensen? Liefst met foto's en beeld 

eeeuh Botteke, er zijn al gekloonde schapen en honden, kan je gewoon voor betalen, dus geklooi met DNA kan zeker, en ook veranderingen aan DNA maken, maar dat doen ze meestal met ziektes.

Edit- maar ik wil ook wel foto's zien van Richard zijn honden, volgens mij heeft hij 2 hamsters 

Ik heb het puppy bijten nooit afgeleerd of gecorrigeerd. Flynn bijt nog steeds en ik vind het helemaal prima. Honden spelen met hun bek, waarom zou je dat verbieden? Hij weet zelf tot hoe ver hij kan gaan en hij haalt enorm veel voldoening uit stoei spelletjes.

Bijten uit frustratie of drijven wat Flynn als pup deed is anders en voelt ook heel anders (auw), daar heb ik wel wat mee gedaan maar (met uitzondering voor de momenten dat ik mijn geduld verloor) altijd vriendelijk.

Luisteren staat hier trouwens compleet los van.

1,5 jaar en nog steeds bijten, héél gevaarlijk 

Ik begrijp dat speels bijten voor jou geen probleem is en dat jullie er samen plezier aan beleven. Spel hoort erbij en honden gebruiken inderdaad hun bek om de wereld te verkennen. Maar wat jij beschrijft is precies het punt waarop het vaak misgaat voor veel andere eigenaren

Jij hebt een hond die van nature speelbijt en je geeft zelf al aan dat jij duidelijk het verschil voelt tussen spel, frustratie en drijven. Dat jij dat kunt herkennen en op een vriendelijke manier hebt bijgestuurd waar nodig, betekent simpelweg dat jij grenzen ziet en toepast - al voelt het voor jou misschien niet als corrigeren

Het probleem zit hem erin dat veel mensen die nu meelezen dat onderscheid helemaal niet kunnen maken. Die zien speels bijten, laten alles toe “omdat het maar spel is”, maar hebben geen idee wanneer het omslaat in opwinding, frustratie of grensoverschrijdend gedrag. En dan ontstaan wel problemen. Niet omdat speels bijten verboden zou moeten worden, maar omdat er bij veel honden geen rem wordt aangeleerd

Dat jouw hond weet hoe ver hij kan gaan, is geen vanzelfsprekendheid. Dat komt omdat jij - bewust of onbewust - kaders geeft. Maar dat is niet bij elke eigenaar het geval, en daar probeer ik voor te waarschuwen

Voor iemand zonder goed timing, zonder zelfdiscipline of zonder inzicht in hondentaal kan ditzelfde gedrag juist uitgroeien tot iets wat ze niet meer onder controle krijgen. Speels bijten kan prima, zolang de eigenaar ook kan sturen wanneer het genoeg is

Niet iedereen leest zijn hond

Het is fascinerend hoe Joopie en botje de kloon van het kruidenvrouwtje denkt. Als het gesprek te inhoudelijk wordt, zakken ze weg in hetzelfde patroon: geen argumenten, geen inhoud, alleen show, geluid en zijwegen

Joop’s bijdrage bevestigt dat perfect. De reactie bevat meer aandacht voor mijn hamsters dan voor het onderwerp waar ze zelf op reageert. Niets in te brengen. Geen inhoud, just clowneske ruis

Ze beseffen niet dat hier volwassen mensen in gesprek zijn, -> “Op de plaats”

Zodra jullie weer iets willen bijdragen dat boven meme-niveau uitstijgt, reageer ik graag verder

Is dat het antwoord op 1 vraag, heb je honden?

Hier ben ik het helemaal mee eens, maar dit is niet wat je in je begin post heb geschreven. In je begin post (en in je meeste andere posts) is het allemaal heel zwart wit, maar in de werkelijkheid is dat bij honden nooit het geval. Er zijn altijd verschillende factoren die meespelen.