Samen met mijn vriendin en onze honden maken we al jaren leuke wandelingen en dat soort dingen. Ondanks het bonte gezelschap aan honden ging dat altijd goed, met onze vorige en huidige honden. Soms waren er wel eens hier en daar "woorden" maar dat is niet zo gek met zulke verschillende en toch enorme persoonlijkheden.
Tot het gebeurde dat we beide een hond hebben die wel erg op elkaar lijken 
Onze wandelingen waren niet minder gezellig voor ons maar ja.. Daar is ook wel alles mee gezegd haha. Ze trokken rustig urenlang dit soort gezichten naar elkaar:
Als je het in mensentaal gaat veranderen was het ongeveer zoiets
Urenlang gestaar, gekibbel, gemopper... Complete diva's.
Tot we hadden besloten dat ze dan net zo goed maar tegen over elkaar konden staan en het konden afreageren.
Wat wonder boven wonder dus de uitvinding van de eeuw was. Ze vonden het beide hartstikke leuk en hebben geen één keer lelijk naar elkaar gedaan. In de pauzes negeerden ze elkaar compleet en naderhand hebben ze zelfs nog samen een paar rondjes gelopen zonder te mopperen of elkaar in de gaten te houden.
Ik ben echt enorm trots op ze dat ze dat eindelijk een keer voor elkaar hebben gekregen haha
En blij dat wij iets hebben gevonden wat ze dus wel leuk vinden.
Overigens moet deze foto van Fayoncé er dan ook maar bij. Die vond tussen het krachtmeten door nog een momentje om te poseren. Stel je voor dat je er niet goed op staat
Reageren
