Xabi, de hond die als pup zijnde uitstekend los kon lopen. Wat bijna elke jonge hond kan.
Sinds een paar maanden is dit helaas niet meer mogelijk, hij rent alle kanten op behalve de mijne. Ik rij stad en land door om maar een stukje omheind gebied te vinden waar hij los kan.
Net zoals laatst. Ik was aan de wandel, en vond eindelijk een geschikt plekje om hem los te laten. Na driedubbele check klikte ik zijn riem los. Het viel me eigenlijk nog wel mee! Hij kwam zelfs naar me toe toen ik hem riep!
Dit moest uitgeraard gedeeld worden met vriendlief. Ik pakte mijn mobiel uit de tas om dit bijzondere tafereel op film vast te leggen, hij zal me vast nooit geloven. Net dat ik begonnen ben met filmen en roepen als een halve gare, zie ik dat zijn lichaamshouding veranderd. Oh nee he, maarja hij kan toch niet weg het is tenslotte omheind. Op het moment dat ik dit zeg, vliegt Xabi over de omheining heen. Ik zeg het je, hij vloog eroverheen. Ik hoor een hoop gekakel en allemaal veren door de lucht vliegen. Ik heb lopen schreeuwen dat hij terug moest komen, arme kipjes. Ik zie overal kippen met Xabi erachteraan rennend. Ik probeer over de omheining heen te springen, en val met mijn kleren in de blubber. Vallend en rennend tegelijk (ja het kan tegenwoordig) probeer ik xabi te grijpen.
Ik heb hem. Hij heeft de veren tussen zijn tuig zitten. Gelijk gecontroleerd of er schade is aangericht. Gelukkig niks, dat zou ik heel erg hebben gevonden. Nu eerst ons beide over het hek helpen, nu kon meneer er opeens niet meer overheen springen.
Zucht, volgende keer niet meer los, ook niet in omheind gebied


Reageren


