Zojuist aan de wandel met Binky. Op dertig meter afstand zag hij al een kat, ofwel een kitten. Al eerder zijn er katten naar hem uitgevallen, één keer eerder heeft hij een klap gehad van een kat toen hij blaffend uit viel. Sindsdien was hij als de dood voor alles wat op een kat lijkt.
Maar die kitten dus... Binky ging vol in de remmen, toen het silhouet van die kat te zien was. Met geen mogelijkheid kreeg ik hem verder. Toen dacht ik; ik til hem op. Normaal gesproken keert hij zijn kop als ik hem probeer op te pakken, maar nu ging hij al op zijn achterpoten staan en kroop direct in m'n nek.
Vervolg mijn weg langs de kitten, me inhoudend haar niet te aaien. En op een meter afstand zie ik in een flits dat ze haar haren op zet, de staart dik wordt en ze omhoog springt. Nagels in mijn jas en Binky ontvangt een klap in z'n gezicht.
Als hij nog niet getraumatiseerd was, is hij dat nu wel. Gillen!! Ik snel naar huis, hij wilde niet meer plassen oid. Thuis lijkt er niks aan de hand met z'n kop, maar behoorlijk aangeslagen met nog steeds de staart tussen de poten. Hij liep linea recta zijn bench in en keerde z'n rug me toe, pakte geen snoepje aan...
Morgen maar gewoon kijken hoe hij zich gedraagt? Iemand ervaring?


Reageren



