Vandaag toen ik thuis kwam hoorde ik Hummie huilen afwisselend met een blafje. Dit is de allereerste keer dat ik dit hoor. Ook andere mensen die hem komen uitlaten hebben dit nog nooit eerder gehoord.
Wat doet dat pijn zeg, het gevoel dat hij altijd verdrietig is als ik weg ben. Eigenlijk dacht ik wel dat het vrij goed ging. Moet zeggen dat hij vandaag ook moe was toen ik thuiskwam, normaal is hij juist actief en gaat niet slapen erna.
Even het verhaal vooraf:
Hummie is een herplaatser, met een rugzakje. De bedoeling was dat hij met late diensten naar mijn tante zou gaan. Alleen kon dit in het begin niet. Nu is hij daar ook nog erg onrustig, wilt naar huis toe. Al waren er een aantal momenten dat hij op een gegeven moment rustig ging liggen. Dus ook hier is stress aanwezig. Bij iemand anders voelt hij zich (nog) niet thuis. Daarbij komt het nog eens dat het nu winter is, in de zomer vind hij het fijner zodat hij gebruik kan maken van de tuin bij anderen. Mijn bedoeling was om dit dan ook weer meer in de zomer op te gaan bouwen.
Ik heb het gevoel dat ik met mijn rug tegen de muur aansta. Alleen blijven is hij verdrietig/stress. Bij iemand anders ook stress, en lijkt hij minder op zijn gemak.
Ik weet ook echt even niet wat ik nu moet om dit te verbeteren. Hummie heeft genoeg meegemaakt, en moet nu vooral een leuk gelukkig leven krijgen. Iets wat ik dacht dat ik hem gaf.
Ik werk 36 uur, dit ziet als volgt eruit:
Met een vroege dienst:
- Half uur wandelen in het bos (eerst met auto erheen, en terug) hier loopt hij samen met nog 3 andere honden los, en kan hij zijn energie kwijt.
Hij is dan ongeveer vanaf 7.30 tot 11.30 alleen. Vervolgens komt de uitlaatservice waarmee hij een uur wandelt, en ongeveer 2 uur weg is.
Erna is hij van 13.30 tot 16.00 alleen.
Als ik wegga krijgt hij een gevulde kong, als de hus weggaat een runderstaafje. Dit is ook zogoed als altijd op.
Met een late dienst:
- In de ochtend en middag heeft hij dan ongeveer samen 2 uur gelopen.
- Krijgt een gevulde kong
- Hij is dan 3,5 uur alleen van 13.30 tot 17.00
- Van ongeveer 17 tot 19 is iemand bij hem, en gaat met hem wandelen
- Hij krijgt een runderstaafje
- Hij is dan van 19.00 tot 22.00 alleen.
Mijn diensten kunnen nogal eens wisselen, waardoor er een uur tijdsverschil inzit. Maximaal is hij 1 keer 4 uur alleen, en 1 keer 3 uur.
Als ik wegga is altijd de radio aan. Hij gaat kwispelend zijn mand in, en krijgt dan zijn kong. Zou het mogelijk zijn dat dit slecht 1 keer was, omdat hij zich toch blijkbaar verveelde? Ik weet dat hij veel alleen is, maar gezien het uren wandelen en aandacht dacht ik dat dit wel haalbaar is. Vooral omdat er erg weinig opties zijn, hele dag bij iemand anders gaat ook niet.
Ik ga morgen een camera aanschaffen die je de hond kan omhangen. Dan weet ik alles zeker, ergens hoop ik zo dat het meevalt. Wat een verschrikkelijk gevoel dit, voel me er echt verdrietig over.
Dit is altijd waarvoor ik gevreesd heb. Ik weet nu al dat ik met maagpijn werken ga, en zie er nu al tegenop om hem alleen te laten
Graag tips, mensen met ervaring? Hond met "verlatingsangst" waarbij dit uiteindelijk over is gegaan?
Reageren
).
