En dan komt er opeens een hond op je pad....
Een paar weken geleden zag ik via een vriendin op Facebook een foto van een mooie Galgo die voor adoptie beschikbaar was in een link naar een stichting die galgo's opvangt en herplaatst.
'Leuke hond' dacht ik, en ik besloot op de link te klikken. Ik kwam op de site terecht en ja hoor.... een paar schitterende ogen staarden mij aan en toen ik het verhaaltje wat erbij stond las dacht ik: wauw, die mag hier best rond komen lopen, wat zou dat goed passen! Het was niet de hond van de foto, maar een andere hond.
Meteen contact opgenomen met de stichting, maar helaas, ze was nét geadopteerd (en ze vlogen de honden bovendien niet naar Noorwegen, waar we wonen). De volgende dag stond er 'geadopteerd' bij haar foto. Goed nieuws voor haar dus, wel jammer voor ons.
Toch bleef het wel een beetje in mijn hoofd rondspoken; zo'n herplaatser.... het is toch eigenlijk wel heel mooi om zo'n hond een mooie toekomst te geven. Een gouden mandje, een 'forever home'. Een hond die eigenlijk geen toekomst had, een opvang die de hond redt en op die manier bij ons kan brengen. Tja, eigenlijk wel heel erg mooi! 
Ik ben verder niet specifiek op zoek gegaan, maar klik wél op de linkjes die mijn vriendin op facebook plaatst (ze heeft zelf een herplaatser waar ze stapelverliefd op is 
). En zo kom je dan opeens weer bij een hond die je ook meteen raakt!
Een mooie dame die nog steeds beschikbaar is, én een stichting waarbij ze ook een contactpersoon in Oslo hebben. Ik heb dus meteen om meer informatie gevraagd en het klinkt als een goede match!
Zouden we binnenkort dan naast onze mooie Leonberger-dame een mooie Griekse schone bij ons rond hebben lopen?
Reageren
Enne... heb je al een foto?? 
