Gisteren een nare eerste paasdagen gehad. Hij begon zoals hier elke zondag begint. Mijn man ging met Denzel en Dixie naar het bos. Toen hij thuis kwam vroeg hij mij even te kijken naar Dixie omdat er, volgens hem, iets niet goed was. Dixie wilde namelijk geen stap meer verzetten.
"Wat is er gebeurd in het bos vroeg" ik me af? Nou, eigenlijk niets....... Dixie was wat achter gebleven omdat ze stond te snuffelen en kwam mijn man voorbij gerend (op haar manier dan, ze is 14 jaar...). Hij loopt haar weer voorzei en gaat de bocht door. Daar denkt hij: " verrek, waar is Dixie" en loopt de bocht weer terug om te kijken waar ze blijft. Staat ze daar, stokstijf, doodstil midden op het pad. Wilde geen millimeter meer lopen. Hij heeft Dixie opgetild en naar de auto gedragen. Ook thuis wilde ze niets. Niet lopen, niet eten, niet drinken....
Omdat ze vorige week zondag ook ineens niet lekker was dacht ik dat ze misschien buikpijn had van de andere soort pens die ik op zaterdag voer. Ik vond haar buikje ook hard en wat dikker dan normaal maar ze gaf nergens pijn aan. Ze bleef gewoon doodstil liggen en dommelde soms wat in. Even aangekeken maar er kwam geen verbetering zodat ik de dieren kliniek heb gebeld en ik kon direct komen..
De arts dacht eerst aan hernia omdat het zo plotseling is gebeurd maar Dixie gaf nog steeds nergens pijn aan. Omdat ik haar buikje dik vond wilde hij even met het echo apparaat in haar buik kijken. Daar zag hij vloeistof ik haar buik. Met een naald trok hij een buis bloed uit haar buik, niet goed dus. Na verder onderzoek werd een tumor aan haar milt ontdekt waar een scheur van 4 cm in zat.......ze was aan het verbloeden dus! Direct naar de lever gekeken of er uitzaaiingen zaten en er werd direct een foto gemaakt van haar longen om ook daar te kijken voor uitzaaiingen. Dat zag er allemaal goed uit gelukkig want anders konden ze niets voor haar doen. Ook wed direct hart, nier en lever functie gecontroleerd.
Ze werd direct aan het infuus gelegd om haar enigszins stabiel te krijgen voor een operatie. Het operatie A-team is opgeroepen en ze hebben haar met spoed geopereerd. Alles is goed verlopen, ze moest vannacht wel in het ziekenhuis blijven en om half 12 straks mag ik bellen.
Pff, ik ben er wel een beetje ondersteboven van. Zo heeft ze niets en zo is ze bijna dood. Arm ding, 14 jaar is ze. Ik hoop dat ze nog een paar jaartjes bij ons mag zijn, mijn kleine draak......


Reageren
















