Ventje,
Ik zie je daar nog nog staan, de eerste keer dat ik je zag, voorzichtig kwispelend
Je leven in Spanje was de hel, aan je littekens te zien heb je zoveel meegemaakt
In België werd je geadopteerd door mensen die het opnieuw niet goed met je voor hadden en daar stond je dan weer in een kennel, samen met je vriendinnetje Pixie.
Jullie zijn samen bij me gekomen en daar heb ik geen seconde spijt van gehad.
Wolfke, mijn mannetje, mijn ventje,
'k mis je nu al zo hard
Zo onverwacht, zo plots
Je was al langer een beetje op de sukkel, artrose in je pootjes, mager
Maar je was ook een vechtertje, een koppig bazeke.
Gisteren wou je niet eten en begon je over te geven.
En toch wou je nog wandelen, toen ik de deur opendeed, wankelde je buiten omdat je zo graag mee wou, een klein tourtje nog met de andere hondjes.
Rond 22u was je niet meer alert, je leek zo moe, het voelde niet goed en ik heb je naar de dierenarts gebracht. Aan het infuus gelegd en ik moest je achterlaten. Ik wou het niet maar ik moest ventje, ik hoopte dat het goed zou komen.
Je hebt rustig geslapen en vanavond belde de da me op dat het goed met je ging en dat je naar huis mocht. Je had gegeten en in de tuin bij de da rondgelopen. Wat was ik opgelucht, mijn ventje zou vanavond terug in z'n mandje naast mijn bed slapen.
Toen ik bij de da toekwam, zei ze meteen dat je op een uurtje fel achteruit was gegaan.
Toen ik je daar zag liggen ventje, brak m'n hart, mijn lieve grote vent, mijn lieve zachte beer.
Je keek niet op toen ik naast je knielde, je was op ventje, ik weet het, je hebt zo hard gevochten, zo lang je best gedaan, maar het ging niet meer, ik zag het in je ogen.
Ik ben bij je geweest tot je in slaap bent gevallen, heb tegen je gepraat, je gestreeld en geknuffeld tot je hartje is gestopt met kloppen.
Wolfke, dank je wel ventje dat je in mijn leven bent gekomen, dat ik voor jou heb mogen zorgen zoals jij voor mij hebt gezorgd.
Ik hoop dat je begrijpt dat ik je heb laten gaan juist omdat ik je zo graag zie, ik wilde niet dat mijn zachte vent pijn moest lijden, alleen omdat ik het verdriet niet aankan.
Ik hoop dat ik de juiste beslissing heb genomen, een beslissing die heel veel pijn doet.
Wolfke, hoe moet ik verder zonder jou?
Ik mis je zo erg, kan niet stoppen met huilen, ik mis je ventje
Het is zo onwerkelijk
Slaap zacht m'n manneke
Reageren
Wat heb je je verhaal ontroerend onder woorden gebracht.
