Mellow heeft 2 jaar KVV gegeten, af en toe een dagje barf.
Ze at het (bijna) allemaal met smaak, maar het was binnen no time op (lik, slurp en op).
Daarnaast had ze wisselende ontlasting (veel/normaal, groot/klein, licht/donker, stevig/hard/zacht en soms zelfs een combinatie van meerdere dingen), ook had ze regelmatig lekkage van haar anaalklieren (natuurlijk als ze in diepe rust op een net schoon dekentje op de bank lag...), nog steeds last van 'snotjes' bij d'r ogen en soms een wat doffe vacht met af en toe schilfertjes.
Toen ben ik, zo rond half september, overgestapt op een combinatie van brok (ochtend) en vlees (avond). Dit ging goed, alle 8 smaken van Wolfsblut die ik had gekocht at ze met smaak. Ze deed er ook langer mee dan met vlees.
Sinds begin deze maand krijgt ze 's morgens én 's avonds brok (Wolfsblut White Cloud) en af en toe eens KVV of Renske.
Ze lijkt hier meer van te genieten, stuitert bijna door de keuken als ik haar brokken ga pakken, ze lijkt ook meer voldaan na het eten. Haar vacht ziet er goed uit, de uitvloeiing bij de ogen is een stuk minder, anaalklieren vallen ook mee, ontlasting is eigenlijk altijd hetzelfde (al is het wel meer dan voorheen).
Tot zover perfect dus, maar... ze laat stinkwinden van heb ik jou daar! Echt niet te harden! 
Soms gewoon als ze slaapt, maar ook nog wel eens in de auto (en ik heb al zo'n klein autootje...) 
Wel een handig 'wapen' tegen carjacking trouwens 
Nu vraag ik me af: komt het door deze smaak, mist ze iets, doe ik iets niet goed, zit er teveel van een bepaald 'iets' in deze brok waardoor ze zo gaat 'waaien'?
Ook toen ze op vlees stond liet ze wel eens een windje, maar dit is eigenlijk best heel erg 


Reageren

Ik weet het niet... ik kan er hier geen pijl op trekken wanneer de kamer weer gevuld zal worden met poopy-smell.



.






