Loop ik lekker een ochtendrondje met Dobby, niet linksaf naar het bos, maar rechtsaf over het smalle dijkje. Zo smal, je kunt er niet met twee man naast elkaar lopen. En de sloot ligt zo'n twee meter naast het paadje. Dit ging bijna twee maanden goed. Maar nu was het binnen een halve seconde plons. Dobby kwam, Dobby zag eendjes en Dobby plonste in de sloot. Hij zat aan de flexi, en tja, die was lang genoeg voor zo'n actie. Al vermoed ik dat als hij aan de normale politielijn had gezeten ik ook zowat in de sloot had gelegen.
Bij thuiskomst eerst eens foto's gemaakt:

En een zwarte kont:

Daarna nog even aan de railing laten staan, ik mijn jas en schoenen uit gedaan en samen onder de douche. Ik hem afgespoeld met de meest krachtige straal, maar dat hielp niet echt.
En toen bleek dat ik geen idee had waar de hondenshampoo stond. Ik kon me herinneren dat ik ze uitgepakt had na de verhuizing, maar waar stond die fles dan? Niet in de badkamer, niet in de keuken, niet in de kast, niet in mijn kamer. Tja... na een paar minuten heb ik hem toen maar gewassen met Fructis en douchegel. Hij is nu wel schoon.
En intussen heb ik ook de hondenshampoo gevonden, maar goed, dat was dus meer dan een uur te laat.
Dobby ligt nu te mokken. Hij is gek op water, maar douchen? Nee.


Reageren













Thuis even lekker douchen en klaar.





