Voor degene die ons nog kennen; we zijn nu zo'n jaartje later, Kyra heeft een gouden mandje gevonden (tenminste dat hoop ik yoch) en wij, wij proberen ons leven terug op te bouwen. Ik kon het bniet opbrengen hier nog online te komen, aangezien het gemis te groot was, maar nu gaan we weer verder. Ondertussen betalen we de "schulden" af en ben ik bijna rond met een opleiding via de vdab die me hopelijk aan beter werk doet geraken. Ik heb geen hondjes meer, enkel nog een klein app met mijn slangen en mijn baardagaam en het gemis is nog steeds groot, maar ik heb het een plaatsje kunnen geven.
Ik lees hier gewoon weer even mee en hoop dat jullie me weer zullen verwelkomen.
Groetjes
Sita, Sita-man en zoontje


Reageren











