Stel...je hebt een gezellige vriendin die ook een hond heeft.
Maar die vriendin weet echt totaal niets van honden opvoeden...met alle gevolgen van dien.
Haar hondje valt uit en bijt sommige andere honden, vooral kleine honden.
Ze luistert naar helemaal niets, niet naar hier, niet zit...trekt enorm aan de riem.
Ik ga dus soms wandelen met die vriendin en onze honden.
Onze honden hebben de tijd van hun leven, ze kunnen het enorm goed vinden samen.
Cody is echt enorm blij als hij zijn vriendinnetje weer ziet, en de hele wandeling word er gestoeid en gerend.
Maar...soms geneer ik me wel eigenlijk...als haar hond een andere hond grijpt bijvoorbeeld.
Ik sta er toch bij...alsof het ook mijn schuld is. Plus dat het natuurlijk weer niet echt iets is waar ik Cody graag bij wil hebben.
Ik geef haar soms heel voorzichtig tips en kennis hoe ze dingen aan moet pakken. Die vriendin neemt dit dan aan, en vind het helemaal niet erg dat ik zachte 'kritiek' geef. Maar toch word er echt niets opgelost, en blijft haar hondje een onopgevoed, soms agressief en irritant hondje.
Telkens als we iemand tegenkomen voel ik alweer aankomen dat haar hond met modderpoten gaat opspingen tegen die persoon...
Die vriendin zegt dan ook alleen: LAAG!!!! Maar excuses aan de persoon geeft ze nooit. Vanmiddag liep haar hondje weer naar een andere hond die vast liep. En die greep ze. Na veel geklungel en gedoe kregen we de hondjes uit elkaar. De vrouw liep snel door met haar hond, en mijn vriendin zei dus NIETS.
Ik ben er maar heengegaan met: Gaat het met uw hondje mevrouw? Heeft ze niets? Enorme excuses...we zullen haar echt vastpakken de volgende keer. Dat kon die vrouw dan goed waarderen.
Dus ja...het is erg vervelend dit allemaal...en je zou denken: Ik zou echt NIET meer met haar gaan wandelen.
Maar...mijn hond kan het zo enorm goed vinden met die van haar, en wij hebben ook veel dezelfde interesses en heel veel gespreksstof.
Wat zouden jullie hiermee doen?



3 doggies


Of tip het forum van HP aan?
