Ik studeer journalistiek in Antwerpen en ben momenteel bezig aan een artikel over broodfokkers, specifiek dan in België. In dit artikel wil ik belichten dat grote fokkerijen vaak misleidend kunnen zijn voor potentiële kopers. Ik denk dan aan zaken als erkenningsnummers, 'gezondheidscertificaten' en de belofte op een '100% raszuivere hond'. Daarnaast wil ik ook aan bod laten komen dat zulke fokkers hun 'klanten' meestal niet screenen en zomaar aan zomaar om het even wie een puppy verkopen. In zulke puppyfabrieken wordt er vaak ook helemaal geen aandacht aan socialisering besteed, waardoor zulke bedrijven veel weg hebben met van veehouderijen. Met als enige verschil dat een varken of een koe op je bord beland, maar een hond wel in je huis en je gezin wordt opgenomen, wat wel voor ernstige problemen kan zorgen als je nieuwe beste vriend gedragsgestoord blijkt te zijn of over enkele ernstige ziektes blijkt te beschikken.
Het probleem is dat broodfokkers vaak volkomen legaal (maar daarom absoluut niet verantwoord) bezig zijn en in mijn artikel wil ik dus de vraag stellen of de wetgeving op dat vlak niet moet worden aangepast.
Ik zou graag ook de kant van verantwoorde fokkers horen. Aangezien jullie (hoop ik toch
) met veel toewijding en kennis een ras in stand proberen te houden en zelfs proberen te verbeteren, hoe jullie tegenover de broodfok staan. Betekent de broodfok bijvoorbeeld een ondermijning van jullie "werk"? (Broodfokkers brengen immers vaak genetisch zwakke "rashonden" op de wereld, waardoor de foutieve volkswijsheid ontstaat dat kruisingen gezonder zouden zijn. Ook denk ik bijvoorbeeld aan mensen die door de lagere prijzen toch voor een broodfokker kiezen, omdat deze helemaal geen testen doet etc...) Zou jullie visie een voorbeeld kunnen zijn voor een nieuwe wetgeving (ik denk dan aan minder onverantwoorde aankopen en betere levensomstandigheden van de pups).
Zou er iemand van jullie me hierover te woord kunnen of willen staan? Laat maar wat weten.
Alvast bedankt!
Evi



3 doggies









