Hallo,
Ik ben Mariska en nieuw op dit forum.
Wij zijn een gezin met 1 dochter van 10 jaar. Vijf jaar geleden hebben we ons maatje in moeten laten slapen i.v.m. ouderdom. We wilden enkele jaren wachten met een andere hond, omdat we véél verdriet hadden...
Maar toch begon het nu te kriebelen!! We hebben lang gezocht naar een klein hondje uit het asiel of bij mensen thuis die het hondje niet meer konden houden. Van het een kwam het ander, en zo kwam 1 jarige Tess in ons huisje. Tess is een kruising chihuahua, die in een gezinnetje heeft gewoond met kleine kinderen van 3 en 4 jaar. Het hondje heeft daar naar ons idee veel te verduren gehad.
Het is een schat van een hondje die veel behoefte heeft aan knuffelen en warmte. Ze zoekt je constant op, en wil graag geaaid en vast gehouden worden. Ze likt je en geeft kopjes ... heel "knuffelig". Alleen is ze bang, bang om iets verkeerd te doen. Duikt een beetje in elkaar met staartje tussen haar pootjes, tot wij zeggen dat het goed is. We hebben haar nog maat 3 dagen, en merken dat ze al wat meer durft, iets zekerder en enthousiaster wordt. Het valt ook niet mee, dat je ineens in een huisje komt, waar ze wel rekening met je houden,en waar ze niet met je sollen en overal aan je trekken. Ze is natuurlijk nog maar net bij ons en moet wennen aan de andere geluiden, omgeving ,geuren, regeltjes en aan onze gewoontes enz. enz. Daar voor is ze nog te kort bij ons. Dat gaat nog wel enkele weken duren.
Van de ene kant vindt ze veel goed: We mogen haar oortjes schoon maken, haar wassen, aan haar etensbak komen enz. enz. er zit echt niks kwaads in..... dachten we...
Gisteren avond had ik haar oogje met een tissue schoongemaakt, en toen pakte ze het doekje.
Ik wilde het doekje weer pakken, en toen begon ze me toch lelijk te doen. Haar tandjes laten zien, flink grommen net doen of ze me beet. Maar... ze beet niet door, nog geen schrammetje had ik, alleen was ik echt geschrokken. Teleurgesteld, totaal niet verwacht. Er zal echt wel eens iets voorgevallen zijn, waarom ze nu ineens dit deed. Honden doen dit niet zomaar, en ze is nog zo kort bij ons. Het is ook zo'n schatje.... alleen dit was echt onverwacht.
Heeft iemand een tip hoe je dan op dat moment moet reageren!! Boos worden, straffen (hoe straffen). Ik denk dat het ook met angst te maken heeft, dus tips i.v.m. angst zijn natuurlijk ook welkom!!! We willen haar helpen. Het moet voor haar en ons leuk zijn. Wij moeten ons aan passen en zij moet zich wat aanpassen. Alle tips en ervaringen zijn welkom.
Binnenkort gaan we naar onze dierenarts. Dat wil ik niet deze week al doen, omdat ze al zo moet wennen. En dan nog naar de dieren arts voor een soort van keuring, inenting enz. leek me te veel voor haar. Maar als we daar zijn, zal ik daar ook het een en ander navragen.
Nou een heel verhaal, maar dan heb je ook een beter beeld van onze situatie.
Enne.... alvast bedankt voor de reacties.
Groetjes Mariska
Bi



3 doggies