toch een nieuwe hond?

Zoals een aantal onder jullie al weet, heb ik bijna 3 maand geleden afscheid moeten nemen van mijn Caedlih. En mag ik van mijn vader geen hond meer.
Ik ben er toch nog maar eens over begonnen, heb onder andere gevraagd of er niet over te onderhandelen valt. En dat ik het erg eenzaam vind zo zonder hondje. Voor het eerst zei hij dat hij erover na zou denken...
Dat was dus gisteravond. Hij heeft het er niet meer over gehad en ik durf er niet naar te vragen uit angst daarmee mijn eigen ruiten in te gooien. Ik ben al niet meteen de meest geduldige persoon ter wereld, begin de spanning nu toch wel al te voelen: "Moet hij er nog even over nadenken?" of: "Moet ik zijn zwijgen als een weigering opvatten?"
Fijn, hoor, om terug hoop te hebben, maar die spanning!
En dan ben ik ook nog eens bang dat het hondje met dat leuke kopje (Labrador, natuurlijk) al weg zal zijn voor hij iets laat weten...
Maar... beter een beetje hoop dan helemaal geen!
Ik weet nu al dat ik vannacht weer niet veel slapen zal.
Alle tips om mijn kansen wat te doen stijgen zijn welkom !
Groetjes, Floortje.

Een tip, gewoon je gaan vervelen bij je vader met een riem en halsband in je handen

ik zou toch ff afwachten, en na een weekje het nog een keer ter sprake brengen, maar je kan wel allemaal honden en huisdierprogramma's op televisie gaan bekijken, en ondertussen commentaar geven over hoe leuk ze wel niet zijn, en hoe mooi die band tussen baasje en huisdier is

Of als ie vraagt wat je graag als kerstcadeautje wil, zeg je: "zes bullepezen, drie gedroogde pensstaafjes, een rodi-worst en een dental-stick aub"

Hahahaha, das een goeie

Ik zal ook even wachten met hem aan te spreken. Miss is hij wel heel erg goed aan het naar denken. Het is natuurlijk ook niet makkelijk voor hem geweest om jullie trouwe vriend te missen. maar snap je keuze wel. Ik zal ook niet meer zonder hondjes kunnen. ben er mee opgegroeid dus. ik snap je wel. Maar zal het nog even afwachten met aanspreken. laat hem maar even een weekje denken. en dan kan je verder kijken. en wie weet begint hij er wel weer zelf over. miss help je hem alleen maar met geduldig te zijn. hoe moeilijk het ook is.

succes

Vaders-mannen- zijn altijd wat trager in die dingen. Mag zij gemis waarschijnlijk ook niet onderschatten.

Als jij zo enthousiast blijft, dan krijg je hem wel over de streep.
Geen dwingelandij, maar wel een rustig gesprek met hem over wat hij echt vindt, en hoe erg jij uitkijkt naar een nieuwe...

veel succes

communicatie is een eerste stap!

Onze kinderen hebben een actie gevoerd om nieuwe konijntjes te krijgen. Overal hebben ze van die gele stikkers geplakt, met wij willen konijntjes. Actie konijn,ze hebben het een paar dagen volgehouden. Er viel niet mee te praten en omdat wij ze zo creatief vonden,kwamen er 2 nieuwe konijntjes.

Het blijven toch je kinderen ,toch.

@baasje van Doowey: ik ga nu elke dag wandelen met mijn paard, dit zal misschien niet zo veel indruk maken. Maar...al die tijd die ik niet meer met mijn hondje opvullen kan, besteedt ik hier... dat is allemaal tijd die mijn gepensioneerde vader niet op de PC doorbrengen kan. Tot nu toe probeer ik het buiten zijn vaste uren te doen, vanaf morgen pak ik het anders aan ! Bedankt om me op ideeën te brengen!

@vrouwtje van Waka en Robi: Wat een goed idee van die hondenprogramma's ! Ik kijk er altijd graag naar. Kon ze een tijdje echt niet zien, maar lukt nu terug. Ik zag er alleen de zin niet meer van in. Morgen breng ik het in praktijk!

Liefs, Floortje.

@ Christel: mijn verjaardag is net voorbij... En ik had nog wel zo op voorhand gezegd dat ik alleen maar een hond hoefde, niets anders.
Mijn vader kennende is hij trouwens nog in staat van die dingen in een pakje te stoppen... Zonder bijbehorende hond.

Fijn dat jullie denken dat ik hem gewoon nog wat langer moet geven, dat ik nog niet meteen aan het wanhopen moet slaan.

@Irene: fijn dat je meedenkt en grappig te lezen over de "Actie konijn", maar ik vrees dat mijn vader daar alleen maar kwaad om zou worden.

@Saskia: het jammere is alleen dat ik hem zo moeilijk aan het praten krijg over waarom hij geen hond meer wil. Hij is echt erg gesloten over wat hij denkt/voelt, niet alleen tegenover mij.
Wat ik er tot nu toe al uitgekregen heb: al dat haar en ik die veel te veel met haar bezig was (met als voorbeeld dat ze allerlei supplementen kreeg).
Dus heb ik al gezegd bij een nieuwe hond elke dag even rond te gaan met een soortement Swiffer. Maar hoe moet ik het nou doen om minder om die hond te geven? Kán ik me daar wel aan houden?

Allemaal bedankt voor het meedenken, liefs, Floortje.

Al dat haar? Heeft hij als man daar ooit last van gehad?

Tweede 'njet' teveel hechten...is je papa knuffelig? Zeg dat hij niet zo leuk kan kwispelen...

Zoek wat leuke fokkers op internet, en laat zien!

Beetje vader apart nemen en vertederen!

nogmaals succes!

Wat jammer dat je vader nu geen hond meer wil.

Maar misschien denk hij er over een paar weken anders over het voor hem misschien nog te gauw.

Het hondje op wiens snoetje ik al helemaal verliefd geworden was, heeft al een ander baasje gevonden. Ik ben blij voor haar, maar voor mezelf heel wat minder.
Misschien moet ik maar even van die asielwebsites afblijven, het is onverwacht pijnlijk afscheid nemen van een hond die je nog niet eens in het echt gezien hebt.

Wat dat haar betreft, is het niet zozeer het werk ermee dat hem stoort (daar heeft hij als man inderdaad niet zoveel last van).
Het is dat er, ook vlak na een grondige poetsbeurt, altijd en overal wel wat haar te vinden was. Het scheen overal te raken: op kasten, tafels, in zetels (waar ze nochtans niet in mocht). Mijn kleren hingen altijd vol en ik bekommerde me er eigenlijk niet meer om: 1x knuffelen (wat ik de hele dag door deed) en het was weer van dat. En het tapijt was nooit helemaal haarvrij te krijgen.
Het gaat hem er meer om dat hij het een vies zicht vindt, die paar op tafel verdwaalde haren al helemaal.

De ene keer dat ik hem een hondje op het net wilde tonen (geen puppie, ik ben op zoek naar een asielhondje), is hij kwaad weggelopen zonder ook maar 1 blik op het scherm te willen werpen. Maar dat is wel al even geleden, misschien dat het nu wel zou lukken.
Volwassen honden zijn natuurlijk niet zo schattig en vertederend, maar ik heb vreemd genoeg geen zin in een puppie (geen idee waarom). Ik denk trouwens dat hij me zot zou verklaren, mocht hij de prijzen van een Labje bij een goede fokker horen...

Het zou me verwonderen moest het voor hem nog te vroeg zijn omdat hij om Caedlih treurt, hij had helemaal geen band met haar. Maar in zijn hoofd kijken kan ik natuurlijk niet.

Liefs, Floortje.

Toen ik de hoop eigenlijk al een beetje aan het opgeven was, kreeg ik te horen dat ik terug een hondje mag !!!

Het voelt een beetje dubbel omdat ik daardoor wel echt erkennen moet dat Caedlih nooit, nee nooit, meer terugkeren zal/kan, maar de opluchting primeert. Ik vond het leven zonder hond steeds eenzamer, steeds minder leuk worden.

Ik moet me aan een aantal voorwaarden houden, deze zullen zelfs op papier gezet worden.
Diegene die ik al te horen heb gekregen:
- Het moet een puppy worden, geen asielertje. (Geeft niet, zodra ik het hoorde, begon ik al te dromen van zo'n schattig, vertederend koppie)
- Het mag pas na Nieuwjaar arriveren. (Geeft niet, dat is toch niet lang meer)
- Ik mag niet meer weigeren om mee te gaan op familiebezoek als de hond niet mee mag (al iets moeilijker want ik ben altijd bang dat ze dan eenzaam zullen zijn en het kwam me af en toe heel goed uit...)
- Ik moet dagelijks rondgaan met zo'n Swiffer. (Lijkt me geen probleem)

De lijst zal vast nog langer worden, MAAR: ik mag terug een hondje !!!

Liefs, Floortje.

Supernieuws!! Geniet ervan!!

Super, geniet er van en nu op Fokkertour
geniet maar van de voorpret!

Heyyyyyyyyy Floortje, dat is nog eens supernieuws, hardstikke leuk voor je

Wachten maakt nu niet meer uit je mag er weer 1 de knoop is doorgehakt ,

Floortje super voor je

Groetjes Chicka

Wat goed! Gefeliciteerd!!!
En nu de websites van fokkers maar afstruinen opzoek naar je pupje hé!

Ik ben al volop bezig.

En nee, nu maakt dat wachten niet meer zoveel uit. Liefst niet al te lang, natuurlijk, maar nu weet ik tenminste dat er een hondje aan het einde van de rit wacht. En dat maakt een wereld van verschil.

Bedankt voor het meeleven, liefs, Floortje.

jouw vader gaat voor jou overstag. hij houdt van zijn dochter.

Dat ging daar toch sneller dan verwacht he Floortje!
Proficiat met het leuke nieuws!!!

Maar wat ga je nu kiezen............

Proficiat! Wat leuk!

Dat was inderdaad de reden: hij ziet zijn dochter niet graag ongelukkig. Kan ik het dan toch echt niet slecht getroffen hebben, hé?

@ Saskia; nou, eens ik puppies voor me heb, zal dat kiezen vast wel snel gaan. Daar zijn ze veel te schattig voor.
Uit al die fokkers zien te kiezen, is al wat lastiger.

Maar het puppietje is er nog niet eens en het leven is er terug een stukje leuker op geworden. Voorpret, inderdaad. En het wegsmelten bij al die sites van fokkers...

Bedankt voor het meeleven en de steun, liefs, Floortje.

Goed zo Floortje ! ! !

Proficiat en veel zoekplezier !

Gefeliciteerd en alvast veel succes en vreugde samen gewenst !

Echte vaders en echte dochters. Ik vind dat altijd zo mooi, om te zien. Hoe mijn dochter vanaf dat ze baby was, mijn man (haar vader om haar vingertjes wond) wij hebben ook nog twee zonen, en die moeten er toch iets meer moeite voor doen!

Meisje, gefeliciteerd, en geniet alvast van de voorpret. En weet je, je vader zegt niet zoveel, maar is hardstikke gek met jou en stiekem ook wel met een hond.

Veel plezier!

Het vervolg hiervan: "Labrador puppies - graag tips/fokkers".

Vaders en hun dochters... ik zal het nog moeten geloven:
Hij heeft zoiets liefs gedaan vandaag: bleek dat hij al een hele tijd geleden een zilveren medaillon besteld had. Moest voor mijn verjaardag toekomen, was dus ietsjes te laat. Is zo'n medaillon wat je open kunt doen en waarin je dan een fotootje steekt. Bedoeld voor een fotootje van Caedlih. Als dat niet lief is !!!

Blijkt trouwens dat hij Caedlih meer mist dan ik dachtte: had al een puppietje gevonden (2 weken oud) en hij schrok. Zei dat hij het te vroeg vond. Had blijkbaar niet verwacht dat ik zo snel een fokker, laat staan een hondje zou vinden.

Liefs, Floortje.

ahh wat een lieve pappa heb jij!

Misschien is het leuk om samen met hem te zoeken, betrek hem erbij...
Pappa's lijken misschien de grote sterke familiemannen maar geloof me.. ze hebben heel veel gevoel hoor

Heeeel veel succes met het zoeken naar een perfecte pup!

Zoek een goede fokker, niet perse eentje waar je direct op 2 januari een pup kan ophalen maar wacht evt liever op die betrouwbare goede fokker.
Zo kunnen julie allemaal ernaartoe leven!

Ja, hé?
Ik vond het zo, zo lief en had zoiets nooit van hem verwacht.

Maar wat is het moeilijk geduld te moeten oefenen en de tijd te nemen om de juiste fokker te zoeken !!!
Het is nog maar zo kort geleden dat ik er echt nog niet aan toe was. En nu, nu kan het niet snel genoeg gaan !

Misschien moet ik ze er inderdaad meer bij betrekken. Het verwonderde me eigenlijk dat hij over mijn schouder stond mee te kijken. Had ik eerder van mijn moeder verwacht.
En eigenlijk is het maar best dat ze er zijn. Kunnen ze me wat intomen. Ik kan nogal hard van stapel lopen...

En nu kijk ik even voor een fotootje voor in dat medaillon...

Liefs, Floortje.

Hai Floortje,

Wat ontzettend leuk! Gefeliciteerd, wat zal je blij zijn en wat is de voorpret al leuk. Je verheugen op zo'n lief klein puppy die ergens in het nieuwe jaar mag komen.

Ik lees het wel als het zover is en je een goede fokker met een nestje hebt gevonden.

Lfs,

Minoes