Laika & Lizzy (gast)
Hallo allemaal,
Sinds kort heb ik een probleem met mijn Jack Russell teefje van 6 maanden. Het is een heel druk maar lief hondje, buiten altijd onderdanig naar andere honden toe, altijd spelen, maar genoeg is genoeg, dit respecteert ze ook. Ze luistert ook goed, kan prima los lopen etc.
Ook heb ik een Jack Russell teefje van 9 jaar. Haar hebben we meegenomen om de pup uit te zoeken en ze waren vanaf het begin gek met elkaar, spelen etc. Maar sinds kort (een maand) dus niet meer. Mijn oudste hond wil niet meer spelen en kapt het af. Dit vond ik vreemd, dus ik ging goed opletten. Eerst waren het kleine dingetjes, speeltjes/kluifjes afpakken. Maar steeds vaker gaat mijn oudere hond de pup afstraffen (dit laat ik toe, het is duidelijk dat de pup dan te drammerig is ofzo). Ik zag dat de pup dominant gedrag ging vertonen en dat mijn oudste daarom niet meer wilde spelen. Hier heb ik een voorbeeld aan genomen, ook ben ik de regels aan gaan scherpen, aangezien de pup ook begint met puberen.
Ok nu het probleem. Ik heb de honden nu al meer dan een paar keer uit elkaar moeten halen, omdat de pup het niet meer accepteert. Ook dit is op zich logisch, rangorde bepaling. Het is vaak met speeltjes/balletjes, dus dat doe ik al niet meer, of onder strenge supervisie. Alleen die 'gevechten' (tussen aanhalingstekens, want er is nooit echt bloed) worden steeds erger, de pup krijgt namelijk een soort waas voor haar ogen en is er niet meer uit te krijgen. Ze bijt alles wat ze pakken kan (incl. mijn hand, tot bloedens toe) en blijft heel gefixeerd op mijn andere hond.
Dit gedrag vertoont ze ook, in nog ergere mate, bij mijn moeders Jack van 7 jaar (ook een teefje). Die snijdt ze de pas af en valt ze in huis aan als die ook maar naar een kluifje kijkt, of bij mij op schoot wil springen. Maar alleen als ik niet oplet.
Ik heb al geprobeerd haar bij haar nekvel te pakken (ze heeft geen halsband om, en moet ze toch uit elkaar halen), dit lijkt het alleen maar erger te maken. Vervolgens zet ik haar in de bench, waarna ze wel weer kalmeert. Dan doet ze het vervolgens een tijd niet maar doet ze het de volgende dag weer van voren af aan (of een (paar) uur later).
Maar het vreemdste van alles vond ik toch wel vanmiddag, was heerlijk met mijn honden in duin aan het lopen, toen ze uit het niets begon, geen stok/bal of iets in de buurt. Ik heb er een kwartier over gedaan om haar rustig te krijgen. Tot 2x toe valt ze mijn oudste aan. En na het kwartier, alsof er niets aan de hand is. Het gekke is ook haar lichaamshouding geweest. Ze had haar oren, kop en staart laag, liep een soort gehurkt. Mijn oudste had haar kop hoog, staart hoog, rugharen overeind. En toch is het duidelijk de pup die steeds de pas afsnijdt of in de weg gaat staan en begint. Zij zoekt mijn oudere hond op en niet andersom...
Nu ben ik niet bang aangelegd en ik raak ook niet in paniek, haal ze gewoon rustig uit elkaar. Maar het feit dat ik de pup niet meer kan bereiken, dat ze in een soort waas terecht komt vind ik toch wel verontrustend. Wat ik gewend ben is dat als je tussen beide komt dat ze dan wel zoiets hebben van oh wat gebeurde er? Ik schreeuw ook niet, gebruik geen geluid (dit deed ik in het begin wel maar dan schrok mijn oudste hond zo dat ze stopte, waarop de pup onverstoord door ging).
Ter verdere informatie, ik laat ze minimaal 2 uur per dag uit dus aan opgekropte energie kan het niet liggen. Ook heb ik duidelijke regels in huis en daarbuiten.
Het is een heel verhaal, maar ik hoop dat mensen op dit forum mij kunnen adviseren wat dit voor gedrag is en hoe hiermee om te gaan. Als er iets niet duidelijk is, laat me het dan ajb weten.
Alvast bedankt,
Groetjes








Ik heb idd boeken van cesar "How to raise the perfect dog" bijv. Geweldig! Maar ik pas de meeste dingen niet zelf toe, daar vind ik het allemaal te heftig voor. Zoals ik al zei, als ik haar bij haar nekvel pak wordt het alleen maar erger.


