"
Dankjewel, hoewel t alweer de zoveelste teleurstelling is, geloof ik ook idd dat alles om een reden gebeurt.
Ook zo ben ik aan mijn Butters gekomen en het lijkt wel of het 'meant to be' is dat ik moet wachten op dit nestje in NL, al lang voordat de fokker het besluit nam om die combinatie te doen, zei ik al tegen m'n moeder, als ze ooit die combinatie gaat doen, sta ik als eerste op de wachtlijst! En dat gebeurde ook, hoewel ze een andere (Amerikaanse import) reu gebruikte afgelopen zomer. Helaas bleek ze dus schijnzwanger, maar het grappige is dus dat ze voor de aankomende dekking dus wel die reu gaat gebruiken die ze oorspronkelijk zou gebruiken! En de andere 2 nestjes die de afgelopen paar maanden op mn pad kwamen, gaat dus ook niet door, dus het lijkt wel of ik echt op dit aankomende nestje moet wachten... "
Dat bedoel ik!!
Zo ben ik aan mijn meisje gekomen doordat mijn vorige hond erg ziek was.
Ik was al twee jaar bezig met de beslissing wat voor ras ik zou nemen, mijn vorige hond was erg ziek maar moest 3 weken wachten op de definitive uitslag van de foto's (bleek dubbele nekhernia en wobler).
Voor mijn andere hond wilde ik direct een andere hond.
Ik had na 2 jaar eindelijk mijn definitieve beslissing gemaakt voor een Leonberger, dus ging ik mij verdiepen in de fokkers.
Nu bleek er een fokker een nest te verwachten op de dag dat mijn zus uitgerekend was van haar eerste kind, dus iedere ochtend keek ik op mijn telefoon of mijn zus bevallen was en op de pc of de puppy's er al waren, niet met de gedachten dat ik er daar een van wilde, omdat ik geen pup wilde zolang mijn oude hond er nog was.
Ik heb de fokker gemaild met het idee om haar gewoon te laten weten wat ik iedere dag deed en het verhaal van mijn zus en oude hond.
Dit vond ze erg leuk en we hielden mail contact.
Na een tijdje mailen zei ze dat ze erg graag een pup bij mij zou willen plaatsen.
Ik wilde ook graag een pup van haar (super combi/super medische achtergrond ed), maar dat ik geen beslissingen wilde nemen als ik nog niet wist of mijn oude hond nog te redden was.
De fokker zei op een gegeven moment dat ik binnen een week moest beslissen anders zou ze andere mensen benaderen.
Ik wilde geen beslissing maken zolang ik nog niks wist van mijn andere hond, dus heb gezegd dat ze ze niet voor mij vast moest houden.
Na 2 weken kreeg ik de uitslag van mijn oude hond en helaas moest ik haar in laten slapen.
Op de site van de fokker zag ik dat alle pups besproken waren, dus ik heb haar gemaild en verteld dat mijn oude hond niet meer te redden is en indien er mensen afmelden ik me aanbevolen hield.
Kreeg ik een mail terug:
Daar hadden we al op gerekend en we hebben een pup voor jou gereserveerd!
Krijg nu nog een brok in mijn keel!
Omdat ik wil fokken, kreeg ik eerste keus.
Ik kies met mijn gevoel, ik ga in het nest zitten en kijk welke pups er op mij afkomen, dit heb ik iedere 2 weken gedaan.
Telkens kwam de pup met de witte halsband naar mij toe, alleen die had geen mooie koptekening.
Nu bleek uiteindelijk dat de witte door niemand gekozen werd omdat die naar niemand toe ging.
Dus ik heb de afweging gemaakt, ga ik voor mijn gevoel of voor de mooie hond.
Of je kan fokken met je hond hangt van zo veel factoren af dat ik voor mijn gevoel ben gegaan.
Ik had eerste keus en heb gekozen voor degene die niemand wilde!
En nu blijkt ze een van de mooiste honden te zijn geworden.
Op shows wordt ze als beste beoordeeld!
Zo zie je maar lelijke eendjes kunnen uitgroeien tot prachtige zwanen.
En nu heb ik de hond die qwa gevoel bij me past en een hond waar ik mee kan fokken!
Oei is een lang verhaal geworden
De kernpunt is: Geloof erin! Het heeft zo moeten zijn!