hier ook een hondje die heel slecht gesocialiseerd was, dusty kwam bij me met 8 maanden en was bang voor zo wat alles! van fiets tot vrachtwagen, van pup tot volwassen hond, kinderen was prima maar vreemde mannen was ellende. terug naar de basis, ik ben veel bezig geweest met kalemerende signalen, wachten en kijken, snuffelwerk, aandachts spelletjes. Voor het contact met andere honden heb ik de volgende dingen gedaan, ik keek altijd eerst naar de lichaamstaal van de andere hond die we tegen kwamen, was deze niet sociaal of kalm genoeg vermeed ik het contact, want ik wilde er zeker van zijn dat Dusty alleen maar positieve ervaringen kreeg, ik liep altijd in bogen op andere honden af zodat Dusty en de andere hond elkaars lichaamstaal goed konden zien, vroeg vaak als ik ging wandelen en dusty had een goed contact met de hond die we tegen kwamen of ik een stukje mee op mocht lopen. als we een andere hond tegen kwamen vroeg ik de ander eigenaar of ik de hond even mocht begroeten. dit was vaak een geruststelling voor Dusty dat het "veilig" was. Vertrouwde ik het niet en zag ik dat hij weg wilde lopen dan lijnde ik Dusty aan en liep ik weer verder. ben vaak met vrienden mee gaan wandelen met hun stabiele en gesocialiseerde honden. nu 8 maanden later is Dusty een stuk socialer, helemaal er uit krijg ik het er nooit, groepen met honden is nog steeds niks, Dusty neemt de benen en krijg hem dan ook echt niet terug. verblind door angst. Door hem het vertouwen te geven dat ik er niet voor zal zorgen dat hij in situaties komt die bedreigend waren voor hem kreeg ik het voor elkaar dat als hij wilde "vluchten" dat hij naar mij kwam. Ik hoop dat je er wat aan hebt! heel veel succes