Angst om met m'n hond te gaan wandelen

Hey hondenliefhebbers,

sinds 2 maanden hebben wij een 6jarige Amerikaanse Bulldog geadopteerd.
Een flinke brok van 54 kilo en een pak spieren, maar met een gouden hartje naar mensen toe.
We zijn inmiddels als zijn 5e eigenaar en hoorden van de vorige eigenaar dat hij niet zo gek is op andere honden, maar dat hij ook niet weet waar het van komt.
Soit, we hebben hem met heel veel liefde in huis genomen & wandelingen gingen altijd vrij goed.

Tot de vakantie.
Ik was met Diko (de hond dus) gaan wandelen in het park naast ons huis. Het was schitterend weer en uiteraard liepen er nog eigenaars met hun hond rond.
situatie 1: ik loop een padje in & zie dat er langs de andere kant een hond aankomt. Omdat ik niet weet hoe Diko zal reageren loop ik terug de andere kant uit. Diko kijkt nog wel vaak achterom maar na een minuut is hij al vergeten waarom onze route veranderde.
situatie 2: eventjes verder komt er weer een hond aan, en ik had geen mogelijkheid om rond te lopen. Ik zeg tegen de eigenaar van de hond dat Diko niet goed is met andere honden, en of ze even wil wachten zodat ik verder kan lopen zonder dat de honden te dicht bij elkaar kunnen. Zij doet dat, maar Diko was niet meer te stoppen en trok zo hard dat ik hem slecht kon houden. Hij heeft de andere hond aangevallen en hard gebeten, waardoor die hond een flinke bijtwonde had, en Diko bloedde zelf ook aan zijn bek.
Toen ik mijn gegevens aan de eigenaar gaf (voor moest er iets ernstig zijn met haar hond) begon Diko heel hard te huilen en kroop hij weg achter mijn benen - waarvan ik dan afleid dat hij eigenlijk heel veel schrik heeft van andere honden ?
Ik ben enorm geschrokken van dit incident en durf sindsdien niet meer met hem buiten gaan.
Soms doe ik het nog maar ik heb zo'n schrik dat achter elk hoekje een hond kan aankomen, dat het echt niet meer aangenaam is.
situatie 3: Net kwam ik aangefietst toen ik zag dat mijn zus met Diko buiten was, én er een andere hond aankwam. Mijn zus heeft dat goed aangepakt en heeft Diko tussen haar benen genomen en hem streng vastgehouden. Maar ik kreeg al stress in haar plaats. Toen Diko toen ook nog begon te janken, kreeg ik het helemaal ! Ik ben met knikkende knieën thuisgekomen en kon wel huilen.

Natuurlijk zie ik mijn hond heel graag, en wil ik er terug graag mee wandelen op een leuke manier maar dit is momenteel nog onmogelijk. Heeft iemand een oplossing of suggesties ?

Dankje wel !!!

Zelf zou ik contact gaan zoeken met een gt zodat jij persoonlijk gecoacht wordt op lijnvoering en een zelfvertrouwen houding en hoe je Diko kunt bereiken en helpen in dit soort situatie's.

In welke provincie woon je? Misschien kunnen we 1 aanbevelen.

ik zou zeker een gedragsdeskundige erbij halen...
dit is niet de eerste de beste hond, en een verkeerde aanpak, en onzekerheid van jou, kan een verkeerde combinatie worden denk ik..
nou moeten jullie allemaal nog aan elkaar wennen natuurlijk, maar ik zou hier meteen werk van maken met iemand die er verstand van heeft.

Ik ga met bovenstaande adviezen mee. Ga hier niet zelf aan knoeien want dat is gewoon erg gevaarlijk. Je brengt je onzekerheid ook over op jouw hond waardoor dit gedrag alleen maar zou versterken.

Mag ik je vragen waarom je hebt gekozen voor een Amerikaanse Bulldog? Een Ambull is een heerlijke hond maar daar moet je wel goed mee om kunnen springen. Gezien je het hebt over knikkende knieen vraag ik me af waarom je dan kiest voor zo'n grote en over het algemeen zelfstandige inteligente hond die de juiste rechtvaardige leiding nodig heeft.

Mag ik vragen waarom dan een Amerikaanse Bulldog van 54 kilo?

Dat de vorige eigenaar zei dat hij niet met andere honden kan betekent dat deze hond niet met andere honden kan. Wat voor idee had je hier dan bij?

Het komt op mij over alsof je totaal niet nagedacht hebt voordat je deze hond in huis genomen hebt. Deze honden zijn loeisterk en blijkbaar kun je hem niet eens vasthouden.

Dat is toch wel voorwaarde nummer één, dat je hond er in ieder geval niet met jou vandoor gaat.

Dan nog eens je onzekerheid nu, dat het waarschijnlijk alleen maar erger maakt. Baasje is in paniek, verdedigen!!

Een gedragstherapeut kan helpen, ik zie het alleen wat somber in.

Daarbij zou ik hem totdat je goede hulp krijgt wel even muilkorven. Dan zullen er in ieder geval geen doden vallen en kun jij als het goed is wat meer ontspannen lopen.

Eerst en vooral wil ik reageren op de mensen die vragen waarom we voor hem hebben gekozen;
ik ben 17 jaar en woon nog bij mijn ouders.
Diko is dus in de eerste plaats de hond van mijn ouders, en niet van mij.
Van mij verwachten ze alleen dat ik er af en toe wel mee buiten ga.
- hier thuis heb ik trouwens helemaal geen schrik van hem. Het is een fantastische hond die superzacht is naar mensen toe, dus daar zal het zeker niet aan liggen.
Ik kan hem ook vasthouden als ik er gewoon mee wandel, en er geen honden aankomen want hij luistert goed.
Maar als er een andere hond in het spel is, is hij onstopbaar.
Hij waarschuwde ook niet, maar valt ineens aan.

Aan de mensen die een gedragstherapeut aanraden; ik ga dit zeker aan mijn ouders doorgeven. Ze hebben er inderdaad zelf ook al aan gedacht om met hem naar een dierenpsycholoog te stappen.

Bedankt !

aan Esther - wij wonen in 's-gravenwezel (Antwerpen) !

Maar als ik het goed begrijp laat jij hem nu dus niet meer uit?

Zoals Sammy al zegt zou ik dus ook kiezen voor een muilkorf, gezien je ook zegt de hond niet te kunnen houden. Verder losloopgebieden vermeiden(scheelt een hoop stress voor jou en de hond), zoek lekkere rustige plekjes op om te wandelen en geniet daarvan .

Ten 1e, laat voorlopig iemand anders de hond uitlaten, iemand die dus niet voor een kleintje vervaardigd is.

Ten 2e, zoek een hele goede gedragsdeskundige, het liefst 1 die veel ervaring heeft met dit soort rassen.

Vaak is het zo, dat als er bekend is bij honden dat ze niet met andere honden samen kunnen, ze vaak ook gewoon weg niet met andere honden kunnen, dus in mijn ogen is dat al geen hond voor iemand die voor het eerst een hond wil of nog nooit zo'n ras heeft gehad.

Ik heb een Mechelse herder en er is gisteravond iets ergs gebeurd en iedereen op die plek was zwaar in de stress en paniek. Dat heeft ook invloed op mijn hond en ik ben er niet trots op en we zijn nog meer terug bij af als waar ik haar kreeg. Wij hebben gelukkig veel steun, maar gaan wel gewoon door met alles, de trainingen gaan gewoon door en we wandelen ook gewoon, alleen op andere plekken waar niet veel mensen en honden komen.

Mssn een goed idee om, mocht je toch je hond willen uitlaten, naar een plek te gaan waar niet veel mensen met andere honden komen. Zo kan hij even rustig worden en kan jij je mssn weer iets veiliger gaan voelen.

Ja, ik vraag me ook af waarom je voor een AB hebt gekozen, dit zijn honden waarbij je duidelijk zelfverzekerd moet zijn, duidelijk een "alpha" moet zijn en een beetje kracht hebben kan ook zeker in je voordeel werken ..

Ik ga helemaal mee met bovenstaande reacties, raadpleeg een goede gedragstherapeut, want dit gaat van kwaad tot erger en inderdaad preventief handelen, muilkorfen je hond, voor dat hij een of ander klein hondje doodbijt ofzo.. Als hij een muilkorf draagt, kan je in elk geval het letsel nog beperken, mocht het weer misgaan ..

Je zal wel met hem moeten wandelen, anders schiet het helemaal niet op en raakt hij misschien ook nog eens gefrustreerd omdat hij niet ff lekker kan wandelen .. en dan heb je helemáál een probleem..

Ga gewoon wandelen met die hond en neem desnoods iemand mee ofzo als je het niet alleen durft...

Waar woon je? Misschien kunnen we dan een goeie GT aanraden...

We hebben inderdaad al een muilkorf voor hem, en intussen is hij daar ook al aan gewend.
Ik laat Diko soms nog uit, maar dat beperkt zich tot wandelingen van 5/10 minuten, 3x per week & veel zenuwen.
Met de rest van de familie maakt hij nog wel veel, lange wandelingen hoor !

Hier in de buurt zijn niet erg veel plekken waar er geen honden lopen, aangezien heel veel gezinnen hier een hond hebben. Dus dat is wel even een probleem. Ik voel me wel veiliger als bijvoorbeeld mijn stiefpapa meewandelt, maar die heeft daar ook niet altijd tijd voor.

Ik ga zeker het therapaut-idee voorleggen, want ik vrees ook dat we er anders niet uit geraken :(

Waar woon je, mssn weten wij wel een goede gt bij jouw in de buurt?

Dat staat er al, Antwerpen!

Sorry, vannacht niet veel geslapen

Ja ook, maar er is iets anders aan de hand!

Ik zou niet graag in jouw schoenen staan... Er zijn al genoeg bruikbare tips gegeven. Maar voor je eigen goed zou ik er bij je ouders ook op aandringen dat je er (voorlopig) niet meer mee wilt wandelen.
Een muilkorf is goed om bijtincidenten te voorkomen. Maar er kunnen ook erge ongelukken gebeuren als hij zich losrukt en de straat over rent.

17 jaar en een hond uitlaten van 54 kilo??
dan moet je als meisje inderdaad sterk in je schoenen staan.

je kan wel leuke spelletjes met je hond in de achtertuin doen.
balletjes gooien, koekjes zoeken..alles waarbij jij en je hond gewoon lol hebben.

verder is inderdaad een goede Gedragstherapeut echt een uitkomst in julie situatie.
dit is niet zomaar een hond..maar zo te lezen echt een hond met een verleden en dan kom je er niet makkelijk uit.
een GD kan je alle nodige informatie en tips geven die nodig is.

laat je ouders maar ondertussen even de hond uitlaten.
of ga samen met je vader...als die dan begint te trekken, is je vader er toch wat sterker in om hem tegen te houden.

en inderdaad zou een muilkorf een goede tijdelijke oplossing zijn om te voorkomen dat hij kan bijten als hij alsnog losschiet.
(alleen moet je wel echt de reacite's van mensen negeren omdat ze EN een Amstaf tegen komen EN hij een muilkort omheeft.)
Maar iedereen hier op HP weet dat Amstafs ook gewoon honden zijn..en niet de steriotypische hond.

ik hoop dat alles voor jullie en vooral voor julllie nieuwe gezinslid alles is orde komt.
maar ondertussen kun je ook veel leuke en veilige lol hebben in de achtertuin waar geen andere honden kunnen komen.

Sluit me aan bij voorgaande reacties, maar wil ook even opmerken dat jullie hond jouw onzekerheid ook voelt, er zal wel een wisselwerking zijn, actie reactie.