Ik lees de laatste nog wel eens wat negatieve berichten over paard-hond confrontaties. Nu was ik zelf vroeger ook ruiter (niet meer vanwege echt erg slechte rug, maar nog dikwijls heimwee) en ik herinner me dat wij vroeger op de wei zowel paard als hond broederlijk naast elkaar hadden. Ik weet ook dat nogal wat ruiters (wij zeiden destijds 10%) het voor andere ruiters verpesten en ondertussen denk ik dat hetzelfde ongeveer voor hondeneigenaars geldt.
Nu loop ik steevast een paar keer in de week een rondje in ons gemeentepark, verboden te fietsen en honden verplicht aangelijnd. Ik loop me daar dan ook elke keer te ergeren dat ik de grootste idioot ben, want geen ene fietser houdt daar rekening mee, maar moesten ze mijn hond loslopend tegenkomen, hola dan. Dus fietsers, dat is één probleem (ik heb ondertussen een hoekje gevonden waar bijna nooit iemand komt, en daar kan Sasha dan wel van de lijn.
). Maar sinds kort zie ik ook regelmatig een ruiter in het park. Ik eerst geërgerd, dat is hier toch geen plek om dressuur-oefeningen te doen (jaja, volledige kuur, met voltes in stap, draf en galop, inclusief van hand veranderen, op een veld dat onder beheer staat vanwege zijn bijzondere flora en fauna -dagvlinders dan). Verder onderzoek leert me dat nergens staat dat ruiters er niet in mogen, ze hebben nooit met die mogelijkheid rekening gehouden. Dus goed, ruiter is daar rechtmatig. Ik berg mijn ergernis op. Ben ik vandaag weer aan het wandelen daar en zie de desbetreffende ruiter, ditmaal in gezelschap van een jonge dame die een shetland-pony aan de teugel leidt (jaja, het aantal groeit). Maar ze mogen er dus zijn, en ik heb een hond die nog niet veel paarden van dichtbij heeft gezien. Dus ik roep de ruiter aan. Die stopt aarzelend, niet goed wetend of hij niet beter zou doorgereden hebben, meisje met shetland-pony kijkt hem vertwijfeld aan... en ik vraag gewoon of mijn hond eens mag kennis maken, dat die geen paarden gewent is.
Oh, geen probleem, natuurlijk, doe maar. En ze draaien netjes hun neus naar Sasha. Die komt eens ruiken, weet niet goed wat ze er mee moet, zijn duidelijk geen honden, en besluit dus maar dicht bij mij te blijven, ik zeg vriendelijk dankjewel en ieder vervolgt zijn weg.


3 doggies







