Vanmorgen kwam het pakketje met de post, de door mij bestelde bungee pupee riem.
Voor degene die niet weten wat het is, het is een lijn van elastiek, en hij is dus voor mensen met een trekkende hond, maar ook voor mensen met bijv. reuma. Ik heb beiden, en een lomperik aan de lijn, die door zijn enthousiasme wel eens wil trekken, zo hard, dat ik er een paar keer van omgevallen ben, en ik heb reuma.
Bruce kan netjes lopen, maar, als hij wat ziet, ruikt, of gewoon nodig naar zijn favo plekje wil om te piesen, kan hij lomp hard aan die lijn gaan hangen. 33 kilo spierbundel dat aan je arm rukt, dat voelt niet prettig, laat staan als je reuma hebt.
1,5 jaar lang heb ik hard getraind en hij is zo vooruit gegaan. Ik ben best trots, want hij was echt een losgeslagen projectiel aan een lijntje.
Maar dat laatste restje " onrust" dat krijg ik er niet uit.
Dus vanmorgen was d-day. Bruce was al druk, want gisteren heeft hij niet kunnen rennen, wat we normaal wel dagelijks doen. Dus direct naar de polder. Normaal zou hij me bijna de dijk afsleuren, dat wilde hij ook doen, maar huh, hoe kan dat? Baasje had superpower! Bruce wilde gaan rukken baasje bleef staan en de riem deed de rest.
10 passen verder, hetzelfde trucje herhalen. En weer die superpower. Zo heeft hij het 5 x geprobeerd, en gaf toen de strijd op. Daarna lekker losrennen, in de polder. Hij had het nodig, hij rent dan zo hard of het lijkt of er een paard voorbij komt denderen.
Na een half uurtje polder zijn we gaan lopen. We kwamen direct een Beagle tegen, waar bruce altijd op af moet. Maar hij was me te slim af. Bleef keurig naast me lopen en ineens schoot hij naar voren. Voor mij langs, om naar die hond te springen. (zonder kwade bedoelingen, dat dan weer wel) maar helaas voor Bruce, ik kon hem met gemak houden.
De kat op het spek gebonden en door een straat met katten gelopen. Nou had ik dat r al flink uitgetraind, maar hij wil nog wel eens een ruk geven. Ik had de Beatle in gedachten, dus nam Bruce wat korter en gaf op het juiste moment een rukje aan de riem. Dit ging heel zacht, maar Bruce was onder de indruk. D e volgende 3katten liep hij dan ook zonder problemen voorbij.
Laatste stuk zaten er veel eenden. Die vlogen op en Bruce dacht, yihaaaa, rennen. Hij nam een sprint, en huh, weer die superpower. Hij keek heel beteuterd achterom
De rest van de wandeling heeft Bruce als een mak lammetje naast me gelopen.
Zelf vond ik het wandelen veel relaxter, maar Bruce ook geloof ik. Normaal loopt hij te hyperen maar nu hij door had dat ik de controle had, was het hyperen over.
Morgen langs de weg wandelen, vrij drukke weg, wat voor Bruce beetje stressy is, omdat hij angstig is voor auto's. Hij heeft wel eens de lol er naar toe te springen
dat geeft voor mij ook spanning, want ik moet altijd bedacht zijn, en ben wel eens bang, dat ik hem dan niet kan houden, als hij ineens gaat rukken.
Maar... Deze eerste wandeling was zeer geslaagd, voor het eerst geen pijn in mijn schouder door het bij me houden.
Bruce liep goed mee en had het snel door, hoe het werkte.
Mijn eerste indruk van bungee pupee is zeer positief!


3 doggies









