Deze week heb ik het zo moeilijk, soms lopen de tranen ineens spontaan over mijn wangen mijn lieve Kischa wat was jij bijzonder.
Vorig jaar in deze week hebben wij gevochten voor jou leven wat een rotweek was dat.
Ik zat op een boerderij oppassen bij mijn vriendin die op vakantie was en jij was bij oma.
Je kon niet meer mee op de boerderij je was te ziek.
Bloed prikken medicijnen wat een dtama was dat voor jou met je angst voor de dierenarts.
Op donderdag 18 nov weer bloed geprikt wat een vreselijk nieuws jou leverwaarde en alvleesklier waren zo hoog dat het tijd werd om afscheid te nemen.
Vrijdag kwam de dierenarts bij oma thuis na een lange ocntend waarbij jij mij alleen maar vasthield en met moeie ogen mij aankeek ging jij heel rustig in je mandje liggen Je was echt op.
Je was niet bang meer, wat vond ik dat bijzonder de oh zo hysterische hond werd rustig en kalm en berusste zich in het feit dat het tijd was.
Mensen hebben nog afscheid van jou genomen en wat had ik het slecht 12 jaar lang lief en leed gedeeld mijn maatje mijn liefste hond ooit.
De dokter gaf je een slaapprikje daar ging je dan je hield met je poot mijn hand vast je knipperde nog wat met je oogjes en een diepe zucht het tweede prikje in je hart wat vond ik dat erg zo erg... Ik wilde het niet maar het moest ik moest sterk zijn voor jou.
Je was zo weg zo moe was je, wat was je zacht en nog zo warm.
We hebben je zo'n mooi afscheid gegeven, gedichtjes werden voorgelezen bij je grafje en al je favo speeltjes heb je meegekregen in je mand waar je zo mooi in lag.
Heb je nog toegedekt en dat was het.
Lieve bijzondere trouwe kischa ik mis je ook al is Fleur er nu je blijft altijd in mijn hart.



3 doggies
ze was mijn schaduw en ik hoop dat ze ergens is waar ze het fijn heeft.










