Ik voel me al een tijd lang niet goed (misschien af en toe te merken aan mijn reacties in topics, heb niet zo veel geduld haha) en mijn lieve Karel is daar heel erg gevoelig voor. Hij wordt dan wat nerveus en probeert de boel te regelen hier in huis. Hij volgt me op de voet, blaft als hij het ergens niet mee eens is, geeft Pepijn op zijn donder als hij stout doet en doet enorm zijn best om mij op de bank te houden. Hij probeert zelfs mijn oren uit te wassen.
Zodra ik zit, komt hij op me zitten. En er is bij Karel een zeer duidelijk verschil tussen op schoot zitten en óp mij zitten. De boodschap is dan zeer duidelijk: zitten blijven en waag het niet om op te staan. Stoere vent als hij is, is hij druk bezig met mij beschermen tegen de boze buitenwereld. Ik luister daar natuurlijk niet naar, dat mag duidelijk zijn, ik laat me niet rond commanderen door een Teckel, maar het doet wel wat met me dat hij zo goed aanvoelt hoe ik me voel en dat hij voor me probeert te zorgen. Ik heb nog nooit zo'n bijzondere, sterke band gehad met een hond als met Kareltje. Kareltje is een bijzonder kereltje.
Achter de computer zitten is overigens ook (in Karels ogen dan) uit den boze als ik me niet lekker voel. Hij gaat dan, zo lang als ik bezig ben, op leuning van de bank naar me liggen staren terwijl hij af en toe een afkeurende kreun laat horen. Net lag mijn fototoestel toevallig naast me en ik heb dus wat foto's gemaakt van mijn prachtige persoonlijke bodyguard/zuster
:


Merken jullie ook dat de houding van je hond veranderd als je wat minder in je vel zit?



3 doggies




